یگان‌های مدافع خلق

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
یگان‌های مدافع خلق
People's Protection Units Flag.svg
فعالیت ۲۰۰۴ (فعالیت رسمی ۲۰۱۲)[۱] تا کنون
کشور سوریه
وفاداری فدراسیون دموکراتیک شمال سوریه
اندازه ۵۰٬۰۰۰ نفر[۲]
نام مستعار (ی پ گ) YPG
نبردها جنگ داخلی سوریه
فرماندهان
فرماندهان
سرشناس
نوژین دیرک

یگان‌های مدافع خلق (به کردی: Yekîneyên Parastina Gel) که بیشتر با نام اختصاری ی‌پ‌گ شناخته می‌شود، شاخه نظامی حزب اتحاد دموکراتیک است که بر بخش‌هایی از شمال سوریه تسلط دارد و با هر نیروی دیگری که برای تسلط بر شمال سوریه تلاش کند مقابله می‌کند.[۳][۴] این گروه که توسط حزب اتحاد دموکراتیک و شورای ملی کرد تأسیس شده‌است،[۳] مسئول حفظ نظم و حفاظت از جان اهالی مناطق کردنشین سوریه است.[۵][۶] ی‌پ‌گ خود را یک نیروی شبه‌نظامی مردمی معرفی می‌کند. اکثر اعضای این سازمان کرد هستند اما تعدادی از اعراب سنی و مسیحیان نیز در آن عضویت دارند.

ی‌پ‌گ رابطه تنگاتنگی با حزب کارگران کردستان دارد.

ی‌پ‌گ با سوتورو و شورای نظامی سریانی که از گروه‌های مسلح مسیحیان سریانی سوریه هستند ارتباط نزدیک و همکاری نظامی دارد. ی‌پ‌گ همچنین همراه با ارتش آزاد سوریه و تیپ توحید یک اتاق عملیات نظامی مشترک را به نام آتشفشان فرات برای نبرد با داعش تشکیل داده‌اند. آنها در فوریه ۲۰۱۵ یک موافقتنامه در خصوص همکاری‌های قضایی با جبهة الشامیه (اتاق عملیاتی شامل چندین گروه فعال در منطقه حلب) امضا کردند.

در ژوئیه سال ۲۰۱۲ ی‌پ‌گ توانست که نیروهای امنیتی دولت سوریه را وادار به خروج از سری‌کانی کند، ی‌پ‌گ همچنین توانست عامودا و عفرین را نیز تصرف کند.[۶][۷][۸][۹]

از دسامبر ۲۰۱۲ میلادی ی‌پ‌گ شامل ۸ تیپ نظامی است. این تیپ‌ها بیشتر در شهرهای قامشلی، سری‌کانی، کوبانی و عفرین در حال انجام عملیات نظامی بودند.

پاکسازی شمال سوریه از داعش[ویرایش]

در مناطقی که این گروه در شمال سوریه تصرف کرده‌است شهروندان غیرنظامی عرب حامی داعش مجبور به مهاجرت اجباری شده‌اند و بر اساس گزارش عفو بین‌الملل، یگان‌های مدافع خلق که مناطقی مانند حسکه و کوبانی را از اختیار داعش خارج ساخته‌اند، ساکنان عرب مظنون به همکاری با این گروه را در بیش از ۱۴ روستا منتقل ساخته اند.

اعلام ی.پ.گ به عنوان گروه تروریستی از طرف دولت ترکیه[ویرایش]

ترکیه تنها دولتی است که یگان‌های مدافع خلق را در فهرست گروه‌های تروریستی خود قرار داده‌است و آن را شاخه‌ای از حزب کارگران کردستان می‌داند.[۱۰] به نظر می‌رسد این استراتژی ترکیه در جهت دستیابی به بهانه برای هجوم به شمال سوریه می‌باشد، از ابتدای جنگ سوریه، ترکیه همواره از مخالفان دولت مرکزی سوریه کمک های مالی و تسلیحاتی نموده و درصدد بهانه ای برای ورود نظامی به خاک سوریه و الحاق بخش هایی از خاک سوریه به کشور ترکیه می‌باشد، بسیاری از تحلیلگران بر این باورند دولت ترکیه به رهبری رجب طیب اردوغان در صدد احیای امپراطوری عثمانی و سلطه بر جهان اسلام هستند.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «ی.پ.گ بیش از نیمی از شهرستان رمیلان را آزاد کرد». بایگانی‌شده از اصلی در ۴ مارس ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۳ مارس ۲۰۱۳.
  2. «In Syria, Kurds are fighting their own war against Islamists, and winning». Public Radio International. نوامبر ۲۶, ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۷ مارس ۲۰۱۴.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ Gold, Danny (31 October 2010). "Meet the YPG, the Kurdish Militia That Doesn't Want Help from Anyone". Vice. Retrieved 9 October 2014.
  4. "YPG Commander: Kurds Are Bulwark Against Islamic Extremism in Syria". Rudaw. 22 July 2013. Retrieved 9 October 2014.
  5. The battle for control in Syria
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ «Liberated Kurdish Cities in Syria Move into Next Phase». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۹ فوریه ۲۰۱۳.
  7. Kurdish muscle flexing
  8. Kurds Give Ultimatum to Syrian Security Forces
  9. گزارش‌هایی از بیرون راندن ساکنان عرب و ترکمن تل‌ابیض توسط جنگجویان کُرد العربیه فارسی
  10. بحران سوریه؛ اردوغان: حمایت آمریکا از کردهای سوریه 'غیرقابل قبول' است، بی‌بی‌سی فارسی

منابع[ویرایش]