ترکمان‌های سوریه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ترکمان‌های سوریه
Image-D) Dervish, Syrian Peasant, Young Druse Woman, Karvass (Police Officer) in Damascus.jpg
کل جمعیت

100 هزار تا ۲۰۰ هزار

محل زندگی = حلب • دمشق • جزیره • حمات • حمص • لاذقیه[۱]
زبان‌ها
عربی • ترکی استانبولی[۲][۳] • ترکی آذربایجانی[۴]
دین
اکثریت مسلمان سنی[۵]
گروه‌های قومی مرتبط
ترکان اغوز (ترک‌ها • آذربایجانی‌ها • ترکمان‌های عراق)

ترکمان‌های سوریه، ترک‌های سوریه یا آذربایجانی‌های سوریه به اهالی ترک سوریه گفته می‌شود. آن‌ها به زبان ترکی آذربایجانی[۶] و زبان ترکی استانبولی[۷] صحبت کرده و عمدتاً مسلمان سنی هستند[۸] و سومین گروه قومیتی بزرگ این کشور را پس از عرب‌های سوریه و کردهای سوریه تشکیل می‌شوند.

سوریه در سدهٔ یازدهم میلادی توسط امپراتوری ترکمانی سلجوقیان فتح شد و سپس به دست امپراتوری عثمانی افتاد. از آن پس تا پایان جنگ جهانی اول بخشی از امپراتوری عثمانی بود و مهاجرت ترک‌ها به سوریه در این دوران ادامه داشت.

در دوران بشار اسد و جنگ داخلی[ویرایش]

ترکمان‌های سوریه تحت حکومت بشار اسد حق نداشتند به زبان ترکی چیزی بنویسند یا منتشر کنند. دولت ‌چه این‌ها چه قومیت‌های دیگر را به‌عنوان اقلیت به رسمیت نمی‌شناخت و ترجیح می‌داد بر وحدت ملت عرب تأکید کند. کمی بعد از آغاز اعتراض‌ها علیه دولت (سال ۲۰۱۱)، ترکمان‌ها با حمایت ترکیه (که دشمن سرسخت بشار اسد است) به مبارزه مسلحانه با حکومت برخاستند. حزب‌های ترکمان سوریه هم در قالب شورای ترکمان‌های سوری گرد هم آمدند. شورایی که با ائتلاف ملی مخالفان بشار اسد ارتباط دارد. در چند سال اخیر ترکمان‌ها چندین گروه مسلح گردان (مانند ترکمان‌های سوری که سال ۲۰۱۲ تشکیل شد) تشکیل داده‌اند.[۹]

جمعیت[ویرایش]

در سرشماری سال ۱۹۶۱ جمعیت آن‌ها حدود ۳۰ هزار نفر اعلام شد.[۱۰] ولی هم اکنون تخمین روشنی از جمعیت ترکمانان عراق نیست ولی بسیاری از منابع جمعیت آنان را ۱۰۰ هزار[۱۱] تا ۲۰۰ هزار تن برآورد می‌کنند.[۱۲] ادعای دیگری جمعیت آنان را ۷۵۰ هزار تا ۱٫۵ میلیون تن برآورد می‌کند.[۱۳]با این وجود شورای ملی ترکمانان جمعیت ترکمنان را ۳٫۵ میلیون تن می‌داند.[۱۴]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Syrian Turks»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در June ۱۰, ۲۰۱۱).