نیروهای مسلح سوریه
| نیروهای مسلح سوریه | |
|---|---|
| القوات المسلحة السوریة | |
 | |
| بنیانگذاری | ۱۹۴۳ |
| شکل کنونی | دسامبر ۲۰۲۴ |
| شاخهها | نیروی زمینی سوریه نیروی هوایی سوریه نیروی پدافند هوایی سوریه نیروی دریایی سوریه |
| ستاد | دمشق |
| رهبری | |
| رئیسجمهور سوریه | احمد الشرع |
| وزیر دفاع | مرهف ابوقصره |
| رئیس ستاد کل | علی نورالدین النعسان |
| نیروی انسانی | |
| سن سربازی | ۱۸ |
| نیروی فعال | ۱۰۰٬۰۰۰ نفر[۱] |
| صنعت | |
| تأمین کنندگان داخلی | مرکز مطالعات و تحقیقات علمی سوریه[۲][۳] سازمان صنایع دفاعی[۴][۵] لابراتوارهای دفاعی سوریه[۶] |
| تأمین کنندگان خارجی |  قطر |
نیروهای مسلح سوریه (عربی: القوات المسلحة السوریة)، نیروهای نظامی سوریه هستند.
تا زمان سقوط رژیم اسد در دسامبر ۲۰۲۴، نیروهای مسلح عربی سوریه، نیروهای مسلح دولتی بودند که متشکل از ارتش عربی سوریه، نیروی هوایی عربی سوریه، نیروی دریایی عربی سوریه، نیروی دفاع هوایی عربی سوریه و نیروهای شبهنظامی مانند نیروهای دفاع ملی بودند. بر اساس قانون اساسی ۲۰۱۲ سوریه بعثی، رئیسجمهور سوریه، فرمانده کل نیروهای مسلح بود[۱۰] و وزیر دفاع، سمت جانشین فرمانده کل ارتش و نیروهای مسلح را برعهده داشت.[۱۱]
پس از سال ۱۹۴۳، ارتش سوریه نقش عمدهای در حکومت سوریه ایفا کرد و شش کودتای نظامی انجام داد: دو کودتا در سال ۱۹۴۹، از جمله کودتای مارس ۱۹۴۹ سوریه و کودتای اوت ۱۹۴۹ توسط سرهنگ سامی الهناوی، و هر کدام یک کودتا در سالهای ۱۹۵۱، ۱۹۵۴، ۱۹۶۳، ۱۹۶۶ و ۱۹۷۰. این ارتش چهار جنگ با اسرائیل (۱۹۴۸، جنگ شش روزه در سال ۱۹۶۷، جنگ یوم کیپور در سال ۱۹۷۳ و جنگ لبنان در سال ۱۹۸۲) و یک جنگ با اردن ("سپتامبر سیاه" در اردن، ۱۹۷۰) داشت. نیروی هوایی سوریه و نیروی دریایی سوریه بیشتر به عنوان نیروهای کمکی ارتش عمل میکردند تا بازیگران مستقل، جدا از واکنش نیروی هوایی اسرائیل به عملیات کریکت اسرائیل پیش از جنگ لبنان در سال ۱۹۸۲. جنگندهها و سیستمهای دفاع هوایی سوریه تلفات بسیار سنگینی متحمل شدند. یک لشکر زرهی نیز در سالهای ۱۹۹۰–۱۹۹۱ در طول جنگ خلیج فارس به عربستان سعودی اعزام شد، اما اقدامات کمی انجام داد. از سال ۱۹۷۶ تا ۲۰۰۵، ارتش ستون اصلی اشغال لبنان توسط سوریه بود. در داخل کشور، نقش مهمی در سرکوب قیام اسلامگرایان ۱۹۷۹–۱۹۸۲ در سوریه ایفا کرد و از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۴ به شدت درگیر جنگ داخلی سوریه بود، خشونتآمیزترین و طولانیترین جنگی که ارتش سوریه از زمان تأسیس خود در دهه ۱۹۴۰ در آن شرکت کرده بود.
ارتش از خدمت اجباری استفاده میکرد. مردان از سن ۱۸ سالگی در ارتش خدمت میکردند، اما اگر برادری نداشتند که بتواند از والدین خود مراقبت کند، از خدمت معاف میشدند. زنان از خدمت معاف بودند.
نیروهای مسلح عرب سوریه در سال ۲۰۲۴ با سقوط رژیم اسد و فرار بشار اسد از هم پاشیدند. حاکمان جدید و بالفعل سوریه، تحت حکومت انتقالی سوریه، در حال آمادهسازی برای سازماندهی مجدد و اساسی نیروهای نظامی و جاهطلبیهای سوریه هستند.
در ۲۱ دسامبر ۲۰۲۴ گزارش شد که مرهف ابوقصره به عنوان وزیر دفاع جدید دولت موقت منصوب شده است، در حالی که علی نورالدین النعسان به عنوان رئیس ستاد کل خدمت میکند.
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ Oweis, Khaled Yacoub (3 July 2025). "Syria has recruited half of planned 200,000-strong army, military sources say". نشنال. Archived from the original on 3 June 2025. Retrieved 8 July 2025.
- ↑ Eden Kaduri, Yehoshua Kalisky, Tal Avraham (6 September 2023). "Rebuilding the Syrian Military: The Threat to Israel". INSS Tel Aviv University. Retrieved 25 November 2023.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:نامهای متعدد:فهرست نویسندگان (link) - ↑ Gertz, Bill (23 July 1996). "CIA Suspects Chinese Firm of Syria Missile Aid". The Washington Times.[پیوند مرده]
- ↑ "Identifying Materiel Manufactured in the Democratic People's Republic of Korea (DPRK)". Conflict Armament Research. Retrieved 10 April 2024.
- ↑ "Exploring Iran's Role in Syrian Defence Industry and its Geopolitical Ramifications". Special Eurasia. 8 August 2023. Retrieved 10 May 2024.
- ↑ "x.com". X (formerly Twitter).
- ↑ "Trade Registers". Archived from the original on 29 December 2017. Retrieved 26 May 2019.
- ↑ "Exclusive: Syria's Sharaa to discuss defense pact with Turkey's Erdogan, sources say". رویترز. 4 February 2025. Retrieved 26 March 2025.
- ↑ "Turkey to establish strategic defence ties and military cooperation with Syria". میدل ایست آی. 2 January 2025. Retrieved 26 March 2025.
- ↑ "Syrian Arab Republic: Constitution, 2012". refworld. 26 February 2021. Archived from the original on 5 March 2019.
- ↑ "عنوان السیرة الذاتیة للعماد علی عبدالله أیوب نائب رئیس مجلس الوزراء- وزیر الدفاع" (به عربی). pministry.gov.sy. Retrieved 2022-01-23.
پیوند به بیرون
[ویرایش]- Center for Strategic and International Studies, Middle East Military Balance بایگانیشده در ۲۹ اکتبر ۲۰۰۵ توسط Wayback Machine
- Syria's Army and Armed Forces profiles of people and institutions provided by the Arab Decision project
- تحلیل نیروی هوایی ارتش سوریه و تهدیدات پدافند هوایی در صورت منطقه پرواز ممنوع
- چهرههای کلیدی در فرماندهی نظامی اسد - تحولات ساختار فرماندهی ۱۹۷۶
- https://www.nytimes.com/2024/12/08/world/middleeast/syria-army-assad-fall.html - فساد که ارتش سوریه را قبل از فروپاشی ۲۰۲۴ خالی کرده است
| تاریخ | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| جغرافیا |
| ||||||||
| سیاست |
| ||||||||
| اقتصاد |
| ||||||||
| جامعه |
| ||||||||
| عمومی | |
|---|---|
| کتابخانههای ملی | |
