بهار دمشق

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بهار دمشق، اصطلاحی است که به دوره‌ای کوتاه مدت در تاریخ سوریه گفته می‌شود. این دوره با مرگ حافظ اسد و آغاز دوره زمامداری بشار اسد شروع شد. در این دوره بساری از زندانیان سیاسی در سوریه آزاد شده و آزادی‌های محدود سیاسی فراهم شد. این دوره با شانتاژ نسل قدیم اعضای حزب بعث و تحت فشار قرار گرفتن بشار اسد پایان یافت.[۱][۲] بیانیه ۹۹ و بیانیه ۱۰۰۰ از دستاوردهای بهار دمشق بودند.[۳]

پیشینه[ویرایش]

در حقیقت آغاز بهار دمشق به مدتی قبل از مرگ حافظ اسد برمی‌گردد. در آن زمان خانه‌ی نبیل المالح به محلی برای گردهمایی روزنامه‌نگاران ،فعالان سیاسی و هنرمندان تبدیل شده بود که به همت نبیل المالح به دور هم جمع می‌شدند. این گردهمایی در حقیقت تریبون آزادی بود که درباره‌ی بازسازی جنبشهای دموکراتیک و فرهنگی در سوریه در آن بحث می‌شد. تریبون‌های آزاد دیگری نیز در حلب و طرسوس تشکیل می‌شد. بیانیه ۱۰۰۰، پایان بهار دمشق را به دنبال داشت.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. «آیا بشار به پایان خط رسیده است». دیپلماسی ایرانی، 11 فروردين 1390. بازبینی‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۱۴. 
  2. «سوریه کشوری که بود، کشوری که هست در ۲۰تصویر». افکارنیوز، ۱۸ شهريور ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۱۴. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ «افت و خیزهای اپوزیسیون سکولار در سوریه». کردپرس، ۱۳۹۱/۷/۵. بازبینی‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۱۴.