فوق تخصص

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

فوق تخصص یک حوزه محدود از دانش/توانمندی حرفه‌ای است که بیشتر برای توصیف تخصص‌های پرشمار پزشکی استفاده می‌شود. یک فوق متخصص در واقع دارای یک تخصص خاص در یک تخصص است.

فوق تخصص در پزشکی بیشتر در پزشکی داخلی، قلب، مغز و اعصاب و آسیب‌شناسی رایج است. فوق تخصص با پیچیده‌تر شدن کارها در پزشکی رشد کرده‌است و روشن شده که حجم موارد یک پزشک با میزان عوارض یافت‌شده در آن‌ها ارتباط عکس دارد؛ یعنی عوارض با افزایش تعداد موارد در هر پزشک کاهش می‌یابد.[۱][۲]

در ایران

در ایران ۲۶ فوق تخصص پزشکی آموزش داده می‌شوند که به شرح زیر هستند:[۳]

  • غدد درون ریز و متابولیسم
  • روماتولوژی
  • گوارش و کبد بالغین
  • ریه
  • نفرولوژی
  • خون و سرطان بالغین
  • بیماریهای عفونی و گرمسیری
  • بیماری‌های قلب و عروق
  • مراقبت‌های ویژه پزشکی
  • قلب کودکان
  • طب نوزادی و پیرامون تولد
  • خون و سرطان کودکان
  • کلیه کودکان
  • گوارش کودکان
  • عفونی کودکان
  • غدد دورن ریز و متابولیسم کودکان
  • مغز و اعصاب کودکان
  • روماتولوژی کودکان
  • ریه کودکان
  • آلرژی و ایمونولوژی بالینی
  • روانپزشک کودک و نوجوان
  • جراحی پلاستیک ترمیمی و سوختگی
  • جراحی توراکس
  • جراحی کودکان
  • جراحی قلب و عروق
  • جراحی عروق

جستارهای وابسته

منابع

  1. McHenry CR (2002). "Patient volumes and complications in thyroid surgery". The British Journal of Surgery. 89 (7): 821–3. doi:10.1046/j.1365-2168.2002.02145.x. PMID 12081730. Full Text
  2. Birkmeyer JD; Finlayson EV; Birkmeyer CM (2001). "Volume standards for high-risk surgical procedures: potential benefits of the Leapfrog initiative". Surgery. 130 (3): 415–22. doi:10.1067/msy.2001.117139. PMID 11562662.
  3. «جدول رشته - محل‌های فوق تخصصی دانشگاه‌های علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی جهت سی وهشتمین دوره آزمون پذیرش دستیاری فوق تخصصی سال 1399». مرکز سنجش آموزش پزشکی ایران.