لالایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نقاشی لالایی، اثر ویلیام-آدولف بوگرو

لالایی آهنگ یا شعری آرامش‌دهنده است که معمولاً برای کودکان پیش از خواب خوانده می‌شود. هدف لالایی خواندن، آرامش‌دادن به کودکان و این که بتوانند راحت‌تر و زودتر بخوابند. در نتیجه، لالایی‌ها بیش از همه ساده و تکراری هستند. لالایی‌ها را می‌توان در هر فرهنگ و در همهٔ دوره‌های باستانی یافت.[۱]

در ایران لالایی‌های گوناگونی در مناطق مختلف رایج است؛ مانند: "لای لای لای، گل لاله / پلنگ در کوه چه می‌ناله" در گرگان.


پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. فرهنگ قافیهٔ پرستاریِ آکسفورد. ویرایش دوم. دانشگاه آکسفورد، ۱۹۹۷. ص۶.