نسب مشترک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

گروهی از اندامگان‌ها را که نیایی مشترک دارند، دارای نسب مشترک خوانند. در زیست‌شناسی نوین باور عمومی بر این است که تمام اندامگان‌های زینده بر زمین از نیایی مشترک یا از خزینهٔ ژنی مشترکی نشئت گرفته‌اند.[۱]

یکی نظریهٔ نسب مشترک همگانی بر پایهٔ اصول تکاملی نخستین بار توسط چارلز داروین در کتاب اصل انواع (۱۸۵۹ میلادی) و بعدتر در کتاب هبوط انسان مطرح شد (۱۸۷۱). این نظریه همینک به طور کلی مورد قبول زیست‌شناسان است و باور بر این است که آخرین نیای مشترک همگانی، یعنی اخیرترین نیای مشترک همهٔ جانداران، حدود ۳٫۹ میلیارد سال پیش ظهور کرده است. نظریهٔ وجود نیای مشترک همهٔ جانداران یکی از اصول تکامل است، گرچه وجود یک اصلیت تباری یگانه در مورد اندامگان‌های تک‌یاخته‌ای و ویروسها مورد مناقشه‌است.

شواهد نیای مشترک سراسری[ویرایش]

مقاله اصلی: شواهد نیای مشترک

رمز ژنتیکی و زیست‌شیمی مشترک[ویرایش]

تمام اشکال شناخته شده حیات بر مبنای یک ساختار بیوشیمیایی بنیادی یکسان هستند: اطلاعات ژنتیکی کدگذاری شده در دی‌ان‌ای، رونوشت‌برداری می شوند در آران‌ای، از طریق اثرگذاری پروتئین-و آنزیم‌های آران‌ای، سپس به پروتئین ها ترجمه می شوند از طریق ریبوزوم‌ها (ی به شدت مشابه)، با آدنوزین تری‌فسفات‌ ها (ATP)، نیکوتین‌آمید آدنین دی‌نوکلئوتید فسفات ها (NADPH) و دیگر چیزها به عنوان منابع انرژی، و و و. به علاوه، رمزهای ژنتیکی ("جدول ترجمه" ای که با بر حسب آن اطلاعات دی‌ان‌ای به پروتئین ها ترجمه می شوند) تقریبا برای تمام اشکال حیات شناخته شده، از باکتری ها و باستانیان گرفته تا حیوانات و گیاهان یکسان است. به طور کلی، جهان‌شمولی این رمز، توسط زیست‌شناسان به عنوان مدرک قطعی و معتبر در طرفداری از نظریه نیای مشترک جهانی (به انگلیسی: Universal common descent) به حساب می آید.

درخت‌های تبارزایی[ویرایش]

مقاله اصلی: درخت تبارزایی

جستار وابسته: درخت زندگی (زیست‌شناسی)

پانویس[ویرایش]

  1. کهن‌ترین شکل‌های زنده‌وش احتملاً مواد ژنتیکی را به صورت عرضی رد و بدل کردندی، به گونه‌ای شبیه آنچه باکتری‌ها می‌کنند. به این دلیل و دلیل‌های دیگر اخیرترین نیای مشترک ممکن است که یکی خزینهٔ ژنتیکی بوده باشد تا یکی اندامگان

منابع[ویرایش]