قیم مآبی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

قیم‌مآبی (به انگلیسی: paternalism) رفتاریست توسط یک فرد، سازمان یا دولت به منظور محدود کردن آزادی یا استقلالِ فرد یا گروه، که بنابر مصلحت خود آنان صورت می گیرد.[۱] قیم‌مآبی همچنین می تواند رفتاری علیه اراده فرد یا رفتاری که نشان دهنده گرایش به استعلا و برتریست تلقی شود.[۲]

نمونه ها[ویرایش]

به عنوان نمونه‌های قیم‌مآبی می‌توان به قوانین الزام‌آور پوشیدن کلاه کاسکت برای موتورسواران ، قانون حجاب برای بانوان در ایران و یا پدر و مادری که فرزندانشان را از انجام فعالیت های خطرناک منع می کنند اشاره کرد.

منابع[ویرایش]

  1. Dworkin, Gerald, "Paternalism", The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Summer 2010 Edition), Edward N. Zalta
  2. Shiffrin, Seana. 2000. Paternalism, Unconscionability Doctrine, and Accommodation. Philosophy and Public Affairs 29(3): 205-250.