دیباج

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دیباج
کشور  ایران
استان سمنان
شهرستان دامغان
بخش مرکزئ
نام(های) قدیمی چهارده، چهارده رودبار
مردم
جمعیت ۵٬۶۴۷ نفر (۱۳۹۵)
رشد جمعیت ۵۰٪+ (۵سال)
اطلاعات شهری
شهردار محسن امینیان
شناسهٔ ملی خودرو  ایران
کد آماری ۲۲۶۴

دیباج یکی از شهرهای شهرستان دامغان در استان سمنان است. این شهر در ۵۵ کیلومتری شمال شهر دامغان قرار دارد.

دیباج خود شامل محله‌های قلعه، ورزن و زردوان است (که بر گرفته از اسامی روستاهای قدیمی به هم پیوسته از زمان ایجاد شهر جدید می‌باشد). پیشتر آنرا چهارده یا چهارده رودبار می‌خواندند. هرچند هنوز این نام بین مردم محلی رایج است اما از سال ۱۳۷۵ بصورت رسمی این منطقه به شهر تبدیل و دارای شهرداری است.

این شهر همچنین مرکز دهستان رودبار در بخش مرکزی شهرستان دامغان نیز محسوب می‌شود. آب و هوای دیباج، در زمستان سرد و در تابستان معتدل است.

نامگذاری[ویرایش]

چهارده قبلاً از چهار روستای کوچک‌تر تشکیل می‌شد. علاوه بر سه روستایی که در بالا نام برده شد، روستا یا ده چهارم امین آباد نام داشت که اکنون خراب ده نامیده می‌شود و هر سال در هشتم محرم مردم به یادبود مردگان این ده در آنجا گرد می‌آیند. بنا به گفته مردم محلی این ده در گذشته بر اثر حمله سپاهیان یا بلایای زمینی ویران شده‌است. امروزه اندکی بنای مخروبه در محل این ده دیده می‌شود.

نام جدید این شهر از امامزاده‌ای به همین نام در این مکان اقتباس شده‌است. مقبره منسوب به محمد پسر جعفر صادق امام ششم شیعیان دوازده امامی که ملقب به امامزاده محمد دیباج است در محله قلعه در جنوب غربی شهر واقع شده‌است.

مردم و زبان[ویرایش]

نزدیک به همه مردم این شهر مسلمان و شیعه دوازده امامی هستند. زبانشان گویشی از زبان مازندرانی است. اغلب مردان برای کار به دامغان، سمنان یا گرگان مهاجرت می‌کنند.

جمعیت[ویرایش]

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۵٬۶۴۷ نفر (در ۱٬۹۶۰ خانوار) بوده است.[۱]

جمعیت تاریخی
سال جمعیت  %±
۱۳۸۵ ۲٬۵۰۴
۱۳۹۰ ۳٬۷۷۴ ۵۰٫۷ ٪
۱۳۹۵ ۵٬۶۴۷ ۴۹٫۶ ٪

محصولات کشاورزی و دامپروری[ویرایش]

این شهر به خاطر آب و هوای کوهستانی، مستعد پرورش محصولات باغی و دامپروری است. مانند شهمیرزاد سمنان، در اینجا هم گردو از عمده میوه‌های باغی، در کنار گیلاس، انگور، آلبالو، زردآلو و سیب می‌باشد. درکنار اینها، سیب زمینی و گندم دو محصول عمده کشاورزی واین ناحیه‌است. آب کشاورزی و آشامیدنی از چشمه‌های مختلف طبیعی که در اطراف شهر هستند تهیه می‌شود.

محصولات دامی[ویرایش]

شهر دیباج دارای سه هزار هکتار مرتع و بیست هزار راس گوسفند و بز می‌باشد که در سه نوع مرتع تألیف می‌کنند.

  1. مراتع زمستانه در اطراف دیباج
  2. مراتع میانبد در منطقه کشت و دشت

۳- مراتع ییلاقی (سربند-چهار گنبدان-سنگ بن –لار کوه وزندان و پلاش) که حدود ۳۰٪ مردم از راه پرورش گوسفندان داشتی امرار معاش می‌کنند البته این درصد در قدیم ۸۰٪ بوده است با توجه به خشکسالیهای اخیروفقیر شدن مرتع اکثر دامداران بزرگ دامهای خود را فروخته‌اند. در اواخر فروردین ماه گوسفندان از اطراف دیباج به مراتع میا نبد رفته که در اواسط اردیبهشت ماه به بنه (خیل) می‌روند و کار دوشیدن شروع می‌شود. درحال حاضر هم اولین جشنواره آیین امامداری یا (شیردوشان) در کنار امامزاده محمد دیباج برگزار شد.

نقاط دیدنی و گردشگری[ویرایش]

  • امامزاده محمد
  • آبشار تنگه زندان
  • سرچشمه
  • دشت سربند
  • کلا
  • دم تنگه
  • امیران دشت
  • بالا آییش
  • دشت مناره
  • کشت دشت
  • چشمه آبسیج
  • آبشار بزپُل
  • آبشار نسروا
  • تنگه شمشیربُر

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]