مجن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مجن
کشور ایران
استانسمنان
شهرستانشاهرود
بخشمرکزی
نام(های) پیشینموجن، موژن
سال شهرشدن۱۳۶۲
مردم
جمعیت۷٬۵۲۹
جغرافیای طبیعی
مساحت۲ کیلومتر مربع
ارتفاع۲۱۹۶
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه۱۹
روزهای یخبندان سالانهماه‌های زمستان
اطلاعات شهری
شهردارسرپرست:پرویزمحمدزمانی
ره‌آوردجاجیم-گلیم-گلیچ
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۲۳
وبگاهhttp://mojen.ir
تابلوی خوش‌آمد به شهر


مُجـِن از شهرهای استان سمنان است. این شهر در ۳۵ کیلومتری شمال غربی شاهرود، در بخش مرکزی در شهرستان شاهرود قرار گرفته‌است. جمعیت این شهر بر طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۵٫۵۲۸ نفر بوده‌است.[۱]

این شهر به دلیل قرار گرفتن در منطقه کوهستانی، شهری بن‌بست است و تنها راه ارتباطی آن جاده‌ای آسفالت است که مجن را به شاهرود و گرگان ارتباط می‌دهد.

مجن در میان دره نسبتاً پهناوری میان دو رودخانه پی‌حصار و پیش‌ده بنا شده‌است. شغل اکثر اهالی آن، کشاورزی، باغداری و دامداری است. محصولات کشاورزی آن، سیب زمینی و گندم، جو و محصولات باغی شامل زردآلو، سیب، گردو، گیلاس و آلبالو است.

ماسوله کویر: مجن بناهایی پلکانی و معماری ویژه (شبیه به شهر ماسوله) دارد. در بافت قدیمی شهر دیوارها و سقف اتاق‌ها با خاک قرمز و زرد تزئین شده‌است.

مردم شهر مجن و روستاهای اطراف از قومیت طبری (مازندرانی) هستند و به گویش مجنی که گویشی از زبان طبری است سخن می‌گویند.

مناطق دیدنی[ویرایش]

  • چشمه گرآب
  • منطقه گردشگری تجر «فرحزاد» (چشمه آب سیاه چشمه و چشمه پالیزو)
  • آبشار تنگه داستان
  • آبشار تنگه اسمال
  • آبشار تنگه تاریک
  • چشمه هفت رنگ
  • آبشار مصنوعی
  • سد تنگه تاریک
  • امامزاده ابراهیم
  • مقبره زیارتی پیر
  • چشمه آب درگویی
  • چشمه آب درخانیاب (که روستای درخانیاب و باغستان‌های ان بسیار زیبا و دلنشین می‌باشد) از جاهای دیدنی دیگر در شهر مجن محله سرزیارت می‌باشد که بر روی انتهای شمالی و جنوبی یک رشته کوه قرار دارد و این رشته کوه به صورت یک یال بین ۲ رودخانه پی حصار و پیش ده قرار دارد و محله (سرزیارت) در ارتفاع حدود ۸۰ متری بر روی این رشته کوه از نقطه ورودی شهر مجن قرار دارد منازل مسکونی به صورت پله‌ای بر روی هم قرار داشته و اکثراً پشت بام یک ساختمان، حیاط ساختمان مسکونی بالایی می‌باشد و هم در جهت جنوبی و هم در جهت شمالی این رشته کوه ساختمان‌ها به صورت پله پله قرار داشته و زیبایی خاصی را دارا هستند و به ویژه اینکه این محله از مجن، اغلب منازل مسکونی با بافت و معماری قدیمی بوده و از خشت و سنگ با پوشش کاه و گل ساخته شده‌اند. همچنین مقبره زیارتی عارف قدیمی پیر (که گفته شده این پیر از شاگردان بنام عارف مشهور ایرانی ابوالحسن خرقانی بوده‌است) و حسینیه‌های قلعه و سفلی نیز در این محله واقع شده‌اند.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵، جمعیت تا سطح آبادی‌ها بر حسب سواد». مرکز آمار ایران. ۱۳۸۵. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۲.
  • [۱]
  • اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: سازمان گیتاشناسی، ۱۳۸۳خ.
  • بر پایهٔ داده‌هایی در روزنامه ابرار

جستارهای وابسته[ویرایش]