سید عمادالدین میرمطهری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

سید عمادالدین میرمطهری، سناتور و رئیس دیوان عالی کشور در دوران پهلوی بود.

تولد و تحصیلات[ویرایش]

میرمطهری متولد ۱۲۷۸ بود او ابتدا علوم و دروس حوزوی را مطالعه کرد سپس به مدرسه آلیانس رفت و در سال ۱۲۹۹ به مدرسه عالی حقوق تهران راه یافت و بعد از یک دوره سه ساله لیسانس حقوق را با رتبه یک به پایان رساند.[۱]

فعالیت‌های قضائی و سیاسی[ویرایش]

او سپس وارد تشکیلات قضائی شده و از پایین‌ترین رده قضائی یعنی عضویت به صورت علی‌البدل در دادگاه شهرستان تا به بالاترین درچه یعنی ریاست دیوان عالی ارتقاء یافت.

از دیگر سمت‌های‌های او می‌توان به: رئیس محکمه بدایت استیناف، عضو هیئت تجدیدنظر املاک واگذار شده، رئیس دادگاه اعاده دادرسی املاک اختصاصی، دادیار دیوان عالی کشور، مستشار دیوان عالی کشور، رئیس شعبه دیوان عالی کشور، معاون وزارت دادگستری (۱۳۳۰ ش)، کفیل وزارت دادگستری اشاره کرد.[۲]او در سال ۱۳۵۲ بازنشسته شد و به سناتوری انتصابی تهران منصوب شد. بعد از انقلاب در پی دستور شورای انقلاب در خصوص مصادره و قانون ملی کردن بانک‌ها اموالش مصادره شد.[۳]


منابع[ویرایش]

  1. «سید عمادالدین میرمطهری». دریافت‌شده در ۱۰ مه ۲۰۱۷.
  2. http://jenabevakil.ir/بیوگرافی-سید-عمادالدین-میر-مطهری؛-قاض/. دریافت‌شده در ۱۰ مه ۲۰۱۷. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)
  3. روزنامه اطلاعات - یکشنبه ۲۷ خرداد ۱۳۵۸