جان تراولتا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیDeutsch
جان تراولتا
John Travolta Cannes 2018 (cropped).jpg
جان تراولتا در سال 2018
نام اصلی جان جوزف تراولتا
تولد ۱۸ فوریهٔ ۱۹۵۴ ‏(۶۵ سال)
انگلوود، نیوجرسی
والدین سالواتور تراولتا
هلن سیسیلیا بروک
ملیت آمریکایی
پیشه هنرپیشه
خواننده
رقاص
تهیه‌کننده
نویسنده
سال‌های فعالیت ۱۹۶۹–اکنون
همسر(ها) کلی پرستون (۱۹۹۱–اکنون)
فرزندان جت، الا، بنجامین
وبگاه رسمی www.travolta.com
صفحه در وبگاه IMDb

جان جوزف تراولتا (به انگلیسی: John Joseph Travolta) (زادهٔ ۱۸ فوریه ۱۹۵۴) بازیگر و خواننده آمریکایی است. او در دههٔ ۱۹۷۰ با ایفای نقش در سریال تلویزیونی «خوش آمدی کوتر» و فیلم‌هایی مانند تب شب یکشنبه و گریس شناخته شد. تراولتا در سال ۱۹۹۴ با بازی در فیلم داستان عامه‌پسند اثر کویینتین تارانتینو، به شهرت بسیاری دست پیدا کرد و نامزد جوایز اسکار و گلدن گلوب شد. از مهم‌ترین فیلم‌هایی که وی در آن‌ها بازیگری کرده می‌توان پسری در حباب پلاستیکی، فرار از مرگ، چشمان یک فرشته، شهر دیوانه، خط باریک سرخ، تغییر چهره، اسپری مو و گرازهای وحشی را نام برد.

تراولتا دو بار برای بازی در فیلم‌های «تب شب یکشنبه» و «داستان عامه‌پسند» نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد. همچنین او یک‌بار برندهٔ جایزه گلدن گلوب و دو بار برندهٔ جایزه امی شده‌است.

او در طول سالیان اخیر به دلیل بازیگری سطح پایین و حضور در برخی فیلم‌های بی‌ارزش مورد انتقاد قرارگرفته و چندین‌بار نامزد جایزه تمشک طلایی بدترین بازیگر شده‌است.

دوران کودکی[ویرایش]

جان تراولتا متولد شهر انگلوود ایالت نیوجرسی است. وی ۵ خواهر و برادر دیگر دارد که خودش از همه کوچک‌تر است. پدرش سالواتور (۱۹۹۵–۱۹۱۲)، بازیکن حرفه‌ای فوتبال آمریکایی بود که چندی بعد مسئول فروش تایر در یک شرکت شد. مادرش هلن (۱۹۷۸–۱۹۱۲) خواننده و بازیگر بود که بعد از این کار شروع به تدریس در مدارس کرد. خواهر و برادرهای جان به نام‌های جوی، الن، ان، مارگارت و سم همه در دنیای بازیگری کار می‌کنند.

پدر تراولتا از نسل دوم ایتالیایی - آمریکایی‌ها بود و مادرش از نسل ایرلندی - آمریکایی. جان در محلهٔ ایرلندی - آمریکایی بزرگ شده‌است.

زندگی شخصی[ویرایش]

در زمان فیلمبرداری فیلم پسری در حباب پلاستیکی (۱۹۷۶) تراولتا با بازیگری به نام دیانا هیلند آشنا می‌شود. آن‌ها مدتی با هم بودند تا اینکه دایانابر اثر سرطان سینه در سال ۱۹۷۷ از دنیا می‌رود.

در سال ۱۹۹۱، تراولتا با کلی پرستون، بازیگر هالیوودی ازدواج نمود. آن‌ها سه فرزند به نام‌های جت (۲۰۰۹–۱۹۹۲)، الا (متولد ۲۰۰۰) و بنجامین (متولد ۲۰۱۰) دارند. همچنین جان به همراه همسرش به شکل منظم به مراکز مشاوره ازدواج مراجعه می‌کنند. تراولتا اعتقاد دارد این کار مشکل زندگی شان را برطرف می‌کند.

مرگ پسرش[ویرایش]

در سال ۲۰۰۹ و در زمانی که جان به همراه خانواده برای تعطیلات به باهاما رفته بودند، پسرشان، جت، از دنیا می‌رود. علت مرگ او را تشنج اعلام کردند. جت همچنین سابقهٔ داشتن مشکلاتی دیگر همچون نشانگان کاوازاکی را داشته، خود جان تراولتا نیز اعلام کرد که پسرش دچار نوعی درخودماندگی بوده‌است.

کمک[ویرایش]

بعد از رخداد زمین‌لرزه هائیتی در ۲۰۱۰، وی بوئینگ ۷۰۷ شخصی خود را مملو از غذا، کمکهای اولیه و امدادرسان کرده و به منطقه زلزله‌زده ارسال کرد.[۱]

خلبانی[ویرایش]

تراولتا مدرک خلبانی خصوصی دارد. وی مالک پنج هواپیما از جمله یک بوئینگ ۷۰۷ است.

او در سال ۲۰۱۷ بوئینگ ۷۰۷ خود را به جامعه بازیابی هواپیمای تاریخی اهدا کرد.[۲]

حاشیه در اسکار ۲۰۱۵[ویرایش]

نحوهٔ رفتار او با اسکارلت جوهانسون و آدینا منزل در مراسم اسکار حاشیه‌های زیادی ایجاد کرد.[۳] اما اسکارلت جوهانسون از رفتار جان تراولتا روی فرش قرمز اسکار دفاع کرده و گفت که هیچ چیز غریب، چندش‌آور یا نامناسبی دربارهٔ رفتار جان تراولتا وجود ندارد. همچنین کارگزار جان تراولتا گفته‌است که شوخی با آدینا منزل از پیش برنامه‌ریزی شده بود و تمام این صحنه را تمرین کرده‌بودند.[۴]

حرفه[ویرایش]

فیلم‌شناسی[ویرایش]

فیلم‌های جان تراولتا:

آلبوم‌ها[ویرایش]

آلبوم‌های جان تراولتا:

  • اینجا (۱۹۷۴)
  • جان تراولتا (۱۹۷۶)
  • نمی‌تونم بزارم بری (۱۹۷۷)
  • تب تراولتا (۱۹۷۸)
  • گریس (۱۹۷۸)
  • دو مدل از یک نوع (۱۹۸۳)
  • راه آزادی (۱۹۸۶)
  • بزار بیاد: بهترین‌های جان تراولتا (۱۹۸۶)
  • کولکشن (۲۰۰۳)
  • اسپری مو (۲۰۰۷)
  • این کریسمس (۲۰۱۲)

جوایز[ویرایش]

  • نامزد بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد برای فیلم داستان عامه‌پسند در سال ۱۹۹۵
  • نامزد گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد فیلم درام برای فیلم داستان عامه پسند در سال ۱۹۹۵
  • برنده گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد فیلم کمدی یا موزیکال برای فیلم کوتوله را بگیریددر سال ۱۹۹۶
  • نامزد گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد فیلم کمدی یا موزیکال برای فیلم تب شب یکشنبه در سال ۱۹۷۷
  • نامزد گلدن گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد فیلم کمدی یا موزیکال برای فیلم گریس در سال ۱۹۷۸
  • نامزد گلدن گلوب بهترین بازیگر کمدی یا موزیکال برای فیلم رنگ‌های بنیادین در سال ۱۹۹۸
  • نامزد گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای فیلم اسپری مو در سال ۲۰۰۷
  • برنده جایزهMTV بهترین رقص به صورت مشترک با اما تورمن برای فیلم داستان عامه پسند در سال ۱۹۹۶

پانویس[ویرایش]

  1. john travoltas mercy flight to hait CNN
  2. خبرآنلاین (۸ خرداد ۱۳۹۶). «بازیگر آمریکایی بویینگ ۷۰۷ هدیه داد». خبرآنلاین. دریافت‌شده در ۲۲ خرداد ۱۳۹۶.
  3. بی‌بی‌سی فارسی (۸ اسفند ۱۳۹۳). «آیا رفتار جان تراولتا در مراسم اسکار ناپسند بود؟». بی‌بی‌سی فارسی. دریافت‌شده در قفلبزلرز. تاریخ وارد شده در |تاریخ بازدید= را بررسی کنید (کمک)
  4. بی‌بی‌سی فارسی (۹ اسفند ۱۳۹۳). «اسکارلت جوهانسون: رفتار جان تراولتا نه چندش‌آور بود نه نامناسب». بی‌بی‌سی فارسی.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

الگو:ژانر اکشن هالیوود

John Travolta, 2013

John Joseph Travolta (* 18. Februar 1954 in Englewood, New Jersey) ist ein US-amerikanischer Schauspieler, Sänger, Tänzer, Produzent und Autor. Travolta wurde für die Filme Saturday Night Fever und Pulp Fiction für den Oscar als bester Schauspieler nominiert.

Leben[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

John Travolta, 1983

Travolta wurde als jüngstes von sechs Geschwistern geboren. Er ist halb italienischer (väterlicherseits) und halb irischer (mütterlicherseits) Abstammung. Zwei Leidenschaften prägten seine Kindheit: Flugzeuge und Schauspielerei. Von seiner Mutter Helen Cecilia-Burke bekam er Schauspielstunden, da sie ebenfalls als Schauspielerin tätig war. Außerdem unterrichtete sie Theater, wobei sie ihm anfangs einige Rollen in lokalen Theaterproduktionen verschaffte. Sein Vater Salvatore Travolta arbeitete als Reifenhändler. Bereits als 16-Jähriger brach John mit dem Einverständnis seiner Eltern die Highschool ab und zog nach New York (wo er anfangs bei seiner Schwester Margaret wohnte), um sich dort auf der Bühne zu versuchen, unter anderem in dem Musical Grease, mit dem er auch auf Tournee ging. Außerdem nahm er bei Gene Kellys Bruder Stepptanzunterricht, was ihm in seiner späteren Laufbahn zugutekam. Er arbeitete auch in Nachtclubs und drehte Werbespots fürs Fernsehen. Mitte der 70er Jahre zog er nach Los Angeles.

Mit 21 Jahren kam dann der Durchbruch als ernstzunehmender Schauspieler, nachdem er die Rolle des Vinnie Barbarino in der TV-Sitcom Welcome Back, Kotter (1975–1979) verkörpert hatte. Travolta hatte seine erste große Filmrolle als Billy Nolan in Brian De Palmas Horrorfilm Carrie – Des Satans jüngste Tochter (1976). Auf dem Höhepunkt der Disco-Welle wurde er mit Nur Samstag Nacht (Saturday Night Fever) (1977) und Grease (1978) zu einem der größten Stars Hollywoods.

Danach begann sein Stern zu sinken, als er versuchte, mit Staying Alive und Perfect auf den Aerobic-Zug aufzuspringen. Beide Filme waren kommerziell nicht erfolgreich. Erst 1989 erzielte Travolta mit Kuck mal, wer da spricht! einen neuen Erfolg.

Das Comeback gelang Travolta 1994 mit Pulp Fiction, das ihm eine Oscarnominierung einbrachte. Auch danach drehte er neben Hits wie Schnappt Shorty (Fortsetzung: Be Cool), Face/Off – Im Körper des Feindes und Passwort: Swordfish immer wieder kommerziell wenig erfolgreiche Filme wie Lucky Numbers. Für die Rolle des Gouverneurs Jack Stanton im Filmdrama Mit aller Macht (1998) wurde er im Jahr 1999 für den Golden Globe Award nominiert.

Im Jahr 2007 spielte Travolta in dem Musik- und Tanzfilm Hairspray zum ersten Mal die Rolle einer (übergewichtigen) Frau, für deren Darstellung er während der Dreharbeiten einen 15 Kilogramm schweren Fettanzug tragen musste.

Travolta übernahm auch eine größere Rolle im von ihm produzierten Science-Fiction-Film Battlefield Earth – Kampf um die Erde (2000). Diese Verfilmung eines Science-Fiction-Buchs des Scientology-Gründers L. Ron Hubbard gilt als einer der schlechtesten Filme aller Zeiten und wurde ein kommerzieller Flop. Travolta ist ein prominentes Mitglied der in Deutschland umstrittenen und in mehreren Bundesländern vom Verfassungsschutz beobachteten Scientology-Bewegung.[1]

2016 übernahm er in der Anthologyserie American Crime Story die Rolle des Strafverteidigers von O. J. Simpson, Robert Shapiro, für die er eine Golden-Globe-Nominierung erhielt.

Travolta wird von Thomas Danneberg synchronisiert.

Travolta ist auch als Buchautor tätig: Sein Debüt gab er mit Nachtflug nach L.A., der Geschichte des achtjährigen Jeff, der gerne fliegen möchte.

Privatleben[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Boeing 707-138B von John Travolta

Während der Dreharbeiten zu The Boy in the Plastic Bubble (1976) verliebte sich Travolta[2] in seine Schauspielkollegin Diana Hyland, die 1977 im Alter von nur 41 Jahren an Brustkrebs starb; ein Jahr später starb auch Travoltas Mutter Helen an Krebs. Beide Todesfälle führten dazu, dass er einige Zeit keine Rollen annahm. 1989, zum Dreh des Films Die Experten, lernte er die Schauspielerin Kelly Preston kennen. Beide trennten sich nach kurzer Zeit. 1991 fanden Travolta und Preston wieder zusammen und heirateten im September. Mit ihr hat er drei Kinder: zwei Söhne (* 14. April 1992; * 23. November 2010) und eine Tochter (* 3. April 2000). Sein ältester Sohn Jett kam am 2. Januar 2009 im Alter von 16 Jahren auf den Bahamas durch einen Krampfanfall ums Leben.[3]

Nach Jetts Tod gingen die Travoltas gerichtlich gegen einen Sanitäter und seine Anwältin vor, eine frühere Parlamentsabgeordnete. Die beiden Beklagten sollen die Travoltas um 25 Millionen Dollar (17 Millionen Euro) erpresst haben. Sie hätten gedroht, Details der Todesumstände zu veröffentlichen und Travolta eine Mitschuld anzulasten. Im Herbst 2009 wurde das Verfahren unmittelbar vor Verkündung des Urteils abgebrochen, nachdem das Ergebnis der Geschworenenberatung vorzeitig durchgesickert war. Wie am 7. September 2010 bekannt wurde, legte Travolta den Rechtsstreit gegen die zwei mutmaßlichen Erpresser bei. Als Grund gab die Familie an, sie habe zu sehr unter dem anstrengenden Verfahren gelitten und es deshalb hinter sich lassen wollen.[4]

Travoltas Hobby ist seit 1989 die Fliegerei. Obwohl er nur über eine Privatpilotenlizenz verfügt, hat er u. a. Musterberechtigungen für die Flugzeugmuster Boeing 707 und Boeing 747 absolviert. Travolta besitzt fünf Flugzeuge, unter anderem eine Boeing 707-138B. Diese darf er zwar selber fliegen, aufgrund der bisher absolvierten Flugstunden auf diesem Muster jedoch nur mit dem Status eines Copiloten in Begleitung eines für dieses Muster qualifizierten Piloten in Command. Die Maschine ist nach seinen Kindern benannt: „Jett Clipper Ella“. Sein Haus in Ocala (Florida) hat eine eigene Start- und Landebahn inklusive Flugsteig am Greystone Airport (FAA LID: 17FL).

Sein älterer Bruder Joey Travolta ist ebenfalls im Filmgeschäft tätig, u. a. als Schauspieler und Regisseur.

Filmografie[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

John Travolta, 1991
John Travolta bei der Premiere zu Born to be Wild, 2007 in London

Diskografie[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Alben[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Jahr Titel Chartplatzierungen[5][6] Anmerkungen
DeutschlandDeutschland DE OsterreichÖsterreich AT SchweizSchweiz CH Vereinigtes KonigreichVereinigtes Königreich UK Vereinigte StaatenVereinigte Staaten US
1976 John Travolta
300! 300! 300! 300! 39
(22 Wo.)
1977 Can’t Let You Go
300! 300! 300! 300! 66
(9 Wo.)
1978 Grease
1
FünffachgoldFünffachgold

(52 Wo.)
1
GoldGold

(52 Wo.)
300!
GoldGold
1
AchtfachplatinAchtfachplatin

(47 Wo.)
1
AchtfachplatinAchtfachplatin

(77 Wo.)
Sandy
300! 300! 300! 40
GoldGold

(6 Wo.)
300!
1979 Travolta Fever
300! 300! 300! 300! 161
(7 Wo.)
1983 Two of a Kind
300! 300! 300! 300! 26
PlatinPlatin

(12 Wo.)
2012 This Christmas
300! 300! 300! 300! 81
(5 Wo.)
mit Olivia Newton-John

Weitere Alben

  • 1978: Travolta
  • 1996: John Travolta Sings

Kompilationen[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  • 1979: Super John Travolta
  • 1982: La grande storia del rock 47
  • 1991: You Set My Dreams to Music (Best Of)
  • 1993: Gold
  • 1995: Let Her In
  • 1996: The Best of John Travolta
  • 1996: Greased Lightnin’
  • 1997: 20 Greatest Hits
  • 1999: Slow Dancing
  • 1999: Essential
  • 2001: You Set My Dreams to Music
  • 2002: Saturday Night Fiction
  • 2003: The Collection
  • 2005: Cult Fiction
  • 2005: The Hit Years
  • 2008: Forever Gold

Singles[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Jahr Titel
Album
Chartplatzierungen[5][6] Anmerkungen
DeutschlandDeutschland DE OsterreichÖsterreich AT SchweizSchweiz CH Vereinigtes KonigreichVereinigtes Königreich UK Vereinigte StaatenVereinigte Staaten US
1976 Let Her In
John Travolta
300! 300! 300! 300! 10
(19 Wo.)
Whenever I’m Away from You
Can’t Let You Go
300! 300! 300! 300! 38
(6 Wo.)
1977 All Strung Out on You
Can’t Let You Go
300! 300! 300! 300! 34
(8 Wo.)
Erstveröffentlichung: 1974
1978 You’re the One That I Want
Grease O.S.T.
1
GoldGold

(35 Wo.)
2
(28 Wo.)
1
(22 Wo.)
1
PlatinPlatin

(35 Wo.)
1
PlatinPlatin

(24 Wo.)
mit Olivia Newton-John
Summer Nights
Grease O.S.T.
4
(18 Wo.)
1
(12 Wo.)
7
(8 Wo.)
1
PlatinPlatin

(19 Wo.)
5
GoldGold

(16 Wo.)
mit Olivia Newton-John
Greased Lightning
Grease O.S.T.
300! 300! 300! 11
SilberSilber

(9 Wo.)
47
(8 Wo.)
Sandy
Grease O.S.T.
26
(13 Wo.)
24
(4 Wo.)
300! 2
GoldGold

(15 Wo.)
300!
1990 Grease Megamix
42
(8 Wo.)
26
(7 Wo.)
300! 3
(10 Wo.)
300!
mit Olivia Newton-John
1991 Grease – Dream Mix
300! 300! 300! 47
(2 Wo.)
300!
mit Frankie Valli und Olivia Newton-John
1998 You’re the One That I Want (Martian Remix)
300! 26
(12 Wo.)
34
(2 Wo.)
300! 300!
mit Olivia Newton-John

Weitere Singles

  • 1977: Big Trouble
  • 1977: (Feel so Good) Slow Dancing
  • 1977: Easy Evil
  • 1978: Razzamatazz
  • 1978: Dejala Entrar (Let Her In) (EP)
  • 1978: The Official John Travolta Fan Club (persönliche Botschaft Travoltas)
  • 1979: A Girl Like You
  • 1983: Take A Chance (mit Olivia Newton-John)
  • 1998: Grease (The Remix EP)
  • 1998: Summer Nights [Martian Remix] (mit Olivia Newton-John)
  • 1998: Grease Is Still the Word (Radio PressKit) (EP)

Auszeichnungen (Auswahl)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Auszeichnungen[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Nominierungen[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  • 1978: Oscar als Bester Hauptdarsteller für Nur Samstag Nacht
  • 1978: Golden Globe als Bester Hauptdarsteller – Komödie/Musical für Nur Samstag Nacht
  • 1984: Goldene Himbeere als Schlechtester Schauspieler für Staying Alive und Zwei vom gleichen Schlag
  • 1986: Goldene Himbeere als Schlechtester Schauspieler für Perfect
  • 1990: Goldene Himbeere als Schlechtester Schauspieler des Jahrzehnts
  • 1992: Goldene Himbeere als Schlechtester Nebendarsteller für Shout
  • 1995: Oscar als Bester Hauptdarsteller für Pulp Fiction
  • 1995: Golden Globe als Bester Hauptdarsteller – Drama für Pulp Fiction
  • 1999: Golden Globe als Bester Hauptdarsteller – Komödie/Musical für Mit aller Macht
  • 2002: Goldene Himbeere als Schlechtester Schauspieler für Tödliches Vertrauen und Passwort: Swordfish
  • 2010: Goldene Himbeere als Schlechtester Schauspieler für Old Dogs – Daddy oder Deal
  • 2010: Goldene Himbeere als Schlechtester Schauspieler des Jahrzehnts
  • 2017: Golden Globe als Bester Nebendarsteller – Serie, Mini-Serie oder TV-Film für American Crime Story
  • 2019: Goldene Himbeere als Schlechtester Schauspieler für Gotti
  • 2019: Goldene Himbeere als Schlechtestes Leinwandpaar (zusammen mit Kelly Preston) für Gotti

Literatur[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  • Nigel Andrews: Travolta: The Life. Bloomsbury, New York 1998.
  • Brigitte Tast (Hrsg.): John Travolta. Kulleraugen, Hildesheim 1978.
  • John Travolta: Nachtflug nach L.A. orange-press, Freiburg 2002, ISBN 3-936086-00-1.

Weblinks[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

 Commons: John Travolta – Album mit Bildern, Videos und Audiodateien

Quellen[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  1. http://www.people.com/people/article/0,,20294135,00.html, abgerufen 15. August 2009
  2. John Travolta – Rückkehr nach Hollywood | ARTE. Abgerufen am 1. August 2018.
  3. Sohn Jett nach Anfall gestorben
  4. http://www.news.de/medien/855072302/rueckzieher-vor-gericht/1/ abgerufen am 7. September 2010, news.de@1@2Vorlage:Toter Link/www.news.de (Seite nicht mehr abrufbar, Suche in Webarchiveni Info: Der Link wurde automatisch als defekt markiert. Bitte prüfe den Link gemäß Anleitung und entferne dann diesen Hinweis.
  5. a b Chartquellen: Singles Alben Billboard 200 / Soundtrack Grease Album Billboard 200
  6. a b Gold-/Platin-Datenbanken: DE UK US
  7. Soundtrack „Grease“
  8. Soundtrack „Grease“ in der österreichischen Hitparade auf AustrianCharts.at
  9. Soundtrack „Grease“ in den Official UK Charts (englisch)