بوئینگ ۷۰۷

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بوئینگ ۷۰۷
Boeing 707-138B Qantas Jett Clipper Ella N707JT.jpg
یک فروند هواپیمای بوئینگ ۱۳۸–۷۰۷ سابق شرکت هواپیمایی کانتاس در نمایشگاه هوایی پاریس، ۲۰۰۷؛ جان تراولتا صاحب این هواپیماست.
کاربری جت مسافربری باریک پیکر
کشور سازنده ایالات متحده آمریکا
تولیدکننده هواپیماهای تجاری بوئینگ
نخستین پرواز ۲۰ دسامبر ۱۹۵۷
معرفی اکتبر ۱۹۵۸ با خطوط هوایی سراسری آمریکا
وضعیت کاربری محدود در زمینهٔ باربری و هواپیمای خصوصی
کاربر اصلی Trans World Airlines
کنتیننتال ایرلاینز
خطوط هوایی سراسری آمریکا
هواپیمایی ساها
ساخته‌شده ۱۹۵۸–۱۹۷۹
تعداد ساخته‌شده ۱٬۰۱۰
هزینه هر فروند ۴٫۳ میلیون دلار آمریکا (در ۱۹۵۵)
توسعه‌یافته از بوئینگ ۳۶۷–۸۰
گونه‌ها بوئینگ ۷۲۰
بوئینگ سی-۱۳۷ استراتولاینر
توسعه‌یافته به بوئینگ ئی-۳ سنتری
بوئینگ ئی-۶ مرکوری
نورثروپ گرومن ئی-۸ جوینت استارز
بوئینگ ۷۰۷ آر. ای

بوئینگ ۷۰۷ یک هواپیمای جت تجاری باریک‌پیکر دوربرد با اندازهٔ متوسط است که دارای چهار موتور جتاست و توسط شرکت بوئینگ طراحی و ساخته شده. از این هواپیما در فاصلهٔ بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۷۹ به تعداد ۱۰۱۰ فروند ساخته و تحویل شده است. این پرنده در نزد عموم به صورت هفت صفر هفت (به انگلیسی: Seven oh Seven) تلفظ می‌شده است. این هواپیما در میان گونه‌های مختلف خود بین ۱۴۰ تا ۲۱۹ مسافر ظرفیت داشته و بُرد آن بین ۴۶۳۰ تا ۱۰۶۵۰ کیلومتر است.[۱][۲]

۷۰۷ لقب اولین هواپیمای جت ساخت بوئینگ را دارد و بال‌های آن متمایل و مجهز به غلاف موتور طراحی شده است. ۷۰۷ اولین هواپیمای مسافربری جت طراحی شده نبود اما اولین نمونه‌ای بود که به موفقیت تجاری دست یافت. تسلط کامل بر حمل و نقل هوائی مسافری در دههٔ ۶۰ میلادی و همچنین حضور مستمر در دههٔ ۷۰ به بوئینگ ۷۰۷ اعتبار پیشتاز بودن در عصر جت را بخشید.[۳][۴]

این هواپیما بوئینگ را به عنوان یکی از بزرگترین سازندگان هواپیمای مسافربری در دنیا مطرح کرد و منجر به تولید مجموعهٔ جت‌های تجاری با اسم 7X7 شد. هواپیماهای ۷۲۰، ۷۲۷، ۷۳۷ و ۷۵۷ که بعدها ساخته شدند عناصر طراحی مشترک زیادی در بدنه با بوئینگ ۷۰۷ دارند.

۷۰۷ از هواپیمای بوئینگ ۸۰–۳۶۷ توسعه یافت و پیش نمونهٔ آن در سال ۱۹۵۴ پرواز کرد. بزرگتر کردن ابعاد کابین و برخی دیگر از بهبودها منجر به تولید اولیهٔ بوئینگ ۱۲۰–۷۰۷ شد که از موتور توربوجت JT3C شرکت پرت اند ویتنی نیرو می‌گرفت و در تاریخ ۲۰ دسامبر ۱۹۵۷ پرواز کرد. شرکت پان آمریکن در ۲۶ اکتبر سال ۱۹۵۸ از این هواپیما در خطوط هوائی خود استفاده نمود. در سال ۱۹۵۹ گونه‌های کوچک و برد بلند ۱۳۸–۷۰۷ و همچنین کشیدهٔ ۳۲۰–۷۰۷ به خدمت درآمدند. یک گونهٔ کوچکتر با برد کم نیز در سال ۱۹۶۰ با نام ۷۲۰ به پرواز درآمد. ۴۲۰–۷۰۷ یک گونه با طول بیشتر از ۷۰۷ بود که با موتورهای توربوفن کانوی رولزرویز پرواز می‌کرد و در ۱۹۶۰ معرفی شد. همچنین گونه‌های 707-120B و 320B-۷۰۷ نیز در سال‌های ۱۹۶۱ و ۱۹۶۲ با موتور توربوفن JT3D به تولید رسیدند.

۷۰۷ برای پروازهای داخلی، بین قاره‌ای و بین اقیانوسی و همچنین حمل بار و کاربردهای نظامی مورد استفاده قرار گرفته است. یک گونهٔ قابل تبدیل مسافری-باری با نام 707-320C نیز در سال ۱۹۶۳ وارد خدمت شده و گونه‌های مسافری نیز به نموهٔ باری تبدیل شده‌اند. نمونه‌های نظامی شامل هواپیمای آواکس ای-۳ سنتری و هواپیمای وی آی پی سی-۱۳۷ استراتولاینر می‌باشد. بوئینگ ۱۰۱۱ فروند از این هواپیما که شامل گونهٔ ۷۲۰ هم می‌باشد را تولید کرده است که در کنار آن بالغ بر ۸۰۰ نسخه از گونهٔ نظامی هم در اختیار مشتریان قرار گرفته است. تا ژولای ۲۰۱۳ ده فروند بوئینگ ۷۰۷ تجاری هنوز در خدمت بوده‌اند.

نگارخانه[ویرایش]


منابع[ویرایش]

  1. Best source for range is http://www.boeing.com/commercial/airports/acaps/707sec3.pdf, which shows 2800 nm for a 707-120B with maximum payload and 5750 nm for a −320B with zero payload. It does not include a graph for the −120, for which range would be 2500 nm or less with full payload.
  2. Endres, G. & Gething M.J. Aircraft Recognition Guide. New York: Collins, 2005
  3. Wilson, p. 13. Quote: "The Boeing 707, the airliner which introduced jet travel on a large scale."
  4. Wilson 1999, p. 48. Quote: "The USA's first jetliner, the 707 was at the forefront of jet travel revolution..."