اهرم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Palanca-ejemplo.jpg

اَهرُم ابزاری‌ست تشکیل شده از یک میله یا تیر که حول محوری می‌گردد. یکی از ۶ نوع ماشین ساده است.

مثال ساده‌ای برای اهرم‌ها انبردست ، الکلنگ، فرغون و میخ کش می‌باشد. برای مثال میخ کش یک اهرم نوع اول است.که تکیه‌گاه بین جسم(نیروی مقاوم)، نیرو(نیروی محرک ) قرار دارد . اهرم‌ها سه نوع دارند اهرم نوع اول که تکیه‌گاه بین نیروی مقاوم ونیروی محرک قرار دارد. نوع دوم که نیروی مقاوم(جسم)بین تکیه‌گاه و نیروی محرک(نیرو)قرار گرفته‌است.نوع سوم نیروی محرک(نیرو) بین تکیه‌گاه و نیروی مقاوم(جسم)قرار دارد

تاریخچه[ویرایش]

اهرم اولین بار توسط دانشمند یونانی، اَرَشْمیدُس در سال ۲۶۰ قبل از میلاد توصیف شده‌است. او گفته است: «به من جایی برای ایستادن بدهید، من زمین را جابه‌جا خواهم کرد.» [۱]

ساختار اهرم‌ها[ویرایش]

اهرم از سه بخش بازوی محرک، بازوی مقاوم و تکیه‌گاه تشکیل شده‌است.نیروی محرک بر بازوی محرک وارد می‌شود و نیروی مقاوم که معمولاً وزنه است، بر بازوی مقاوم وارد می‌شود. اهرم‌ها بسته به محل تکیه‌گاه به سه دسته تقسیم‌بندی می‌شوند.

مزیت مکانیکی[ویرایش]

مزیت مکانیکی یک اهرم به ما نشان می‌دهد که استفاده از یک اهرم (به‌طور کلی هر ماشین ساده) چه قدر مفید است و ماشین، نیروی وارده را چند برابر کرده‌است. مزیت مکانیکی کمیتی بی‌بُعد می‌باشد.

  • رابطه کلی برای تمام ماشین‌ها یا مزیت مکانیکی واقعی ('A): نیروی مقاوم R (نیرویی که ماشین بر جسم وارد می‌کند) تقسیم بر نیروی محرک E (نیرویی که ما بر ماشین وارد می‌کنیم).
  • R / E
R: نیروی مقاوم
E: نیروی محرّک
  • رابطه ویژه اهرم‌ها در صورت وجود نداشتن اصطکاک (مزیت مکانیکی کامل (A)): در صورت وجود نداشتن اصطکاک مزیت مکانیکی کامل داریم که از تقسیم طول بازوی محرک (LE)، بر طول بازوی مقاوم (LR) به دست می‌آید:
  • LE / LR
LE: طول بازوی محرک
LR: طول بازوی مقاوم

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]