کشت همراه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کشت همراه هویج و پیاز

کشت همراه در باغبانی و کشاورزی کاشت محصولات مختلف در نزدیکی هم برای بازداری آفت، گرده‌افشانی، فراهم کردن زیستگاه برای موجودات مفید، استفاده حداکثری از فضا، و به عبارت دیگر افزایش بهره‌وری کشاورزی است.[۱] کشت همراه شکلی از کشت چندگانه است.

کشت همراه توسط کشاورزان و باغبانان در هر دو هم کشورهای صنعتی و هم کشورهای در حال توسعه به دلایل زیادی مورد استفاده قرار می‌گیرد. بسیاری از اصول جدید کشت همراه از قرنها پیش در باغ‌های کلبه‌ای در انگلستان و باغ‌های جنگلی در آسیا، و هزاران سال قبل در آمریکای میانه وجود داشت.

تاریخچه[ویرایش]

در چین، آزیریان برای حداقل هزار سال به عنوان گیاهان همراه برای محصولات برنج مورد استفاده قرار گرفته است.آنها میزبان سیانوباکتر هستند که میزان نیتروژن گرفته شده از اتمسفر را تثبیت کرده و از رسیدن نور به گیاهان رقیب برنج جلوگیری می‌کنند.[۲]

پیش از ورود اروپایی ها به آمریکا کشت همراه توسط سرخ‌پوستان به شکل های مختلف انجام می‌گرفت.آنها ۸۰۰۰ الی ۱۰۰۰۰ سال پیش کدوی تخمه‌کاغذی را اهلی کرده بودند [۳][۴] سپس با ذرت و لوبیا تکنیک کشاورزی سه خواهر را شکل دادند.

منابع[ویرایش]

  1. McClure, Susan (1994). Companion Planting. Rodale Press. ISBN 0-87596-616-0. 
  2. "Plant Resources for Human Development-Nitrogen in Rice" (PDF). Dhakai.com. Retrieved February 21, 2015. 
  3. Smith, B. D. (1997). The initial domestication of Cucurbita pepo in the Americas 10,000 years ago. Science 276 932-34.
  4. "Cucurbitaceae--Fruits for Peons, Pilgrims, and Pharaohs". University of California at Los Angeles. Retrieved September 2, 2013. 

پیوند به بیرون[ویرایش]