سنگ‌شکن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

سنگ‌شکن ماشینی است که جهت خرد کردن مواد قابل خرد کردن سنگ به‌کار می‌روند. سنگ‌ها در برابر خردشدن دارای واکنش‌های متفاوتی هستند: -بعضی به راحتی خرد می‌شوند. -بعضی تبدیل به پودر می‌شوند. -برخی بسیار مقاوم و ساینده هستند. با توجه به نوع سنگ و کاربرد، از سنگ‌شکن‌های متفاوتی استفاده می‌شود. هر سنگ‌شکن روش خاصی برای خردایش دارد که به دو بخش عمده تقسیم می‌شوند: الف-خردایش به حالت فشردن: (سنگ‌شکن‌های؛ ژیراتوری اولیه، فکی و مخروطی)، که در این روش مواد بین دو سطح که به یکدیگر نزدیک می‌شوند، فشرده می‌گردد و در نتیجه خرد می‌شود. سرعت حرکت سطح خردکننده بین ۰٫۵ الی ۱٫۵ متر بر ثانیه متغیر است.
ب-خردایش به حالت ضربه‌ای: (سنگ‌شکن‌های ضربه‌ای شفت افقی HSI یا کوبیت و سنگ‌شکن‌های ضربه‌ای عمودی VSI). در این روش مواد تحت تأثیر شوک ناشی از ضربه قطعات در حال گردش (روتور و چکش سنگ‌شکن و بستر شن و …) قرار گرفته و به سوی سطوح فلزی (سندان‌ها) یا سطوح غیر فلزی (بستر شنی) پرتاب شده و ضربه می‌پذیرند و در این حرکت سنگ‌ها نیز به یکدیگر برخورد دارند. سرعت حرکت معمولاً ۳۰ الی ۸۰ متر بر دقیقه و گاهی در VSIها بالاتر نیز هست.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]