شاغول

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
شاغول آویزان شده در کنار دیوار

شاغول یا شاقول یا شاهول جسم یا گلوله‌ای سنگی یا فلزی است که آن را به ریسمانی سبک می‌آویزند و بنّایان از فراز دیواری که در کار بنا کرده‌اند فروگذارند تا به راستای آن ریسمان، کجی و برآمدگی دوش دیوار را دریابند. شاغول وسیله‌ای است که طنابش عمود بر زمین است.[۱] شاغول واژه‌ای فارسی است که به عربی نیز راه یافته‌است.[۲]

در بعضی از شاقول ها جیوه خاص ریخته میشود و جهت دفینه یابی کاربرد دارد و به نام شاغول ابن سینا معروف است

گونه‌ها[ویرایش]

شاغول دارای انواع گوناگون است:

پانویس[ویرایش]

  1. لغت‌نامه‌ی دهخدا
  2. از فرهنگ پارسی پارسیمان