ریش‌تراش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نوعی ریش‌تراش

ریش‌تراش یا خودتراش نوعی ابزار تیغ‌دار است که از آن برای تراشیدن موی بدن و معمولاً ریش و موی سر استفاده می‌شود. نام «خودتراش» در زبان فارسی بیشتر به نوع دستی و ابتدایی این وسیله اطلاق می‌شود. نوع برقی آن ریش‌تراش برقی یا به‌اختصار «ریش‌تراش» گفته می‌شود. همچنین به آن «صورت‌تراش» هم گفته می‌شد.

تاریخ[ویرایش]

عصر برنز

تاریخ استفاده از تیغ اصلاح به تمدن‌های عصر برنز برمی‌گردد. تیغ‌های این دوره معمولاً از برنز یا ابسیدین ساخته می‌شدند و شکل آن‌ها بیضوی بوده‌است.

انواع ریش‌تراش[ویرایش]

ریش‌تراش‌ها به دو نوع ریش‌تراش‌های دستی مانند انواع ریش‌تراش‌های یک‌بارمصرف (ژیلت‌ها) و انواع ریش‌تراش‌های برقی تقسیم‌بندی می‌شوند. مزایای ریش‌تراش یک‌بارمصرف در از ته زدن و پوستی عاری از هر گونه مو می‌باشد و رشد مو فاصلۀ زمانی زیادی را می‌طلبد. از مزایای ریش‌تراش‌های برقی سهولت در استفادهٔ آنهاست.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Razor»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۳ فوریۀ ۲۰۱۱).‎