کم‌خونی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد.

کم خونی یا آنمیا (به انگلیسی: Anemia) زمانی بروز می‌کند که مقدار هموگلوبین خون کاهش پیدا می‌یابد.هموگلوبین به گلبول‌های قرمز خون در حمل اکسیژن از ریه به تمام اندام‌های بدن کمک می‌کند. رنگ قرمز خون هم به دلیل وجود هموگلوبین است. سلول‌های قرمز خون در مغز و استخوان‌های بزرگ بدن مانند استخوان لگن تولید می‌شود. مغز استخوان برای ساخت هموگلوبین به آهن، ویتامین B۱۲ و اسید فولیک نیاز دارد.کم خونی یکی از بیماری‌های شایع خون است که بیش از همه در زنان دیده می‌شود. به طور متوسط در هر پنج زن، یکی به کم خونی مبتلاست که این کم خونی نیز بیشتر از فقر آهن ناشی می‌شود.

کاهش رشد در کودکان و نوجوانان، رشد غیر عادی استخوان‌ها، نارسایی اعضای داخلی، ضعف ایمنی بدن، ناتوانی ارگان‌ها در انجام وظایف خود، اختلالات و ناهنجاری‌های بدن، تغییر شکل ناخن‌ها، تمایل به خاک خواری، عدم تمرکز، ضعف عضلانی، بی تفاوتی، تحریک پذیری زیاد، رنگ پریدگی و... از علایم کم خونی می‌باشد.