انعقاد درون‌رگی منتشر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
انعقاد درون‌رگی منتشر
عکاسی ریزنگاری showing an acute thrombotic microangiopathy, the histologic correlate of DIC, in a kidney biopsy. A ترومبوز is present in the hilum of the گلومرول (center of image). PAS stain.
آی‌سی‌دی-۱۰ D65
آی‌سی‌دی-۹ 286.6
دادگان بیماری‌ها 3765
ای‌مدیسین med/577 emerg/150
سمپ D004211

انعقاد درونرگی منتشر (به انگلیسی: Disseminated intravascular coagulation) یا (به انگلیسی: DIC) یا اختلال انعقادی منتشر که به‌معنی فعال‌شدن سیستم انعقاد خون به‌صورت منتشر در رگ‌های مختلف بدن است. حالتی خطرناک و کشنده‌است که به‌دلایل مختلفی مانند سرطان، بیماری‌های زنان، عفونت، مسمومیت و مارگزیدگی رخ می‌دهد.

در انعقاد درون‌رگی منتشر به دنبال فعال شدن گسترده روند انعقاد خون نتیجه آن تشکیل فیبرین درون‌رگی و در نهایت انسداد ترومبوزی عروق کوچک و متوسط است . انعقاد درون رگی همچنین می‌تواند جریان خون ارگان‌ها را مختل و ممکن است در ایجاد نارسایی ارگان‌های متعدد شرکت نماید. همزمان مصرف پلاکت‌ها و پروتئین‌های انعقادی باعث کاهش آنها در پلاسما شده و امکان دارد که منجر به خونریزی شدید شود.در یک بیمار مبتلا به انعقاد درون‌رگی منتشر خونریزی، شوک و نارسایی چند ارگانی ممکن است از نشانه‌های موجود باشند .

درمان[ویرایش]

درمان اورژانس، بیمارستانی، پیچیده و دشوار است . معمولاً برای درمان ترومبوز داروهای ضدانعقادی ( آنتی کوآگولان ) داده می‌شود . از سوی دیگر ممکن است برای درمان اختلال انعقاد خون همزمان پلاکت و پلاسمای تازه فریز شده ( FFP ) داده شود! پیش آگهی بیماری بستگی به عامل ایجاد کننده آن دارد ولی زیاد خوب نیست .

منابع[ویرایش]

  • سیسیل مبانی طب داخلی. تهران ۲۰۰۴