آزمایش پاپ اسمیر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آزمایش پاپ اسمیر
مداخله درمانی
آی‌سی‌دی-۹-سی‌ام: 795.00
سمپ D014626
مدلاین پلاس 003911

آزمایش پاپ اسمیر یا آزمایش اسمیر جزء آزمایش‌های غربال‌گری است که برای تشخیص سرطان یا عواملی که منجر به سرطان گردن رحم خواهند شد، با نمونه برداری و آزمایش سلول شناسی گردن رحم دستگاه تولید مثلی زنان انجام می‌گیرد. توصیه می‌شود این آزمایش به صورت مرتب (اغلب سالانه) برای زنان انجام شود.

تاریخچه[ویرایش]

آزمایش پاپ اسمیر توسط پزشکی یونانی به نام جورجیوس پاپانیکولائو ابداع شد و به یاد او نامگذاری شد.

روش انجام آزمایش[ویرایش]

در آزمایش پاپ اسمیر پزشک توسط برس سرویکس نمونه‌ها را برمی‌دارد و یا توسط اسپکولوم دهانه دستگاه تناسلی را باز کرده و با اسپاچولا نمونه‌ها را از رحم و گردن رحم برمی‌دارد. نمونه‌ها برای تشخیص سلول‌های ناهنجار زیر میکروسکوپ مشاهده می‌شوند.[۱][۲] این روش جز تشخیص سلول‌های سرطانی مرتبط با HPV، نشان‌دهنده عفونت‌های رحمی نیز هست.[۳]

روش سنتی و قدیمی‌تر انجام تست پاپ اسمیر، انتقال سلول‌های برداشته شده از مجاری واژن و دهانه رحم توسط وسایل نمونه‌برداری به یک اسلاید شیشه‌ای است. عیب این روش آن است که حدود ۸۰ درصد سلول‌ها بر روی وسایل نمونه‌برداری باقی‌مانده و دور ریخته می‌شوند. مزیت این روش کم‌هزینه‌تر بودن آن است. تا اواسط دهه ۹۰ تنها این روش استفاده می‌شد.[۲]

روش «تین پرپ» که کارایی بیشتری دارد در اواسط دهه ۹۰ معرفی شد. در این روش تمام سلول‌های برداشت شده به یک محلول نگهدارنده و سپس بر روی یک اسلاید شیشه‌ای منتقل می‌شود. هنگام انتقال سلول‌ها از محلول به اسلاید شیشه‌ای در روش تین پرپ، مواد غیر تشخیصی مانند سلول‌های خون، سلول‌های التهابی و موکوس حذف می‌شوند و آزمایشگر تنها سلول‌های دهانه رحم را منتقل می‌کند. همچنین سلول‌های دهانه رحم به صورت تک لایه به اسلاید منتقل می‌شوند؛ بنابراین هم‌پوشانی سلول‌های پوششی که در روش قدیمی وجود دارد و نیز احتمال پوشیده شدن یک سلول غیر طبیعی از بین می‌رود و قدرت تشخیصی تست پاپ اسمیر افزایش می‌یابد. همچنین هنگام انتقال سلول‌های دهانه رحم به محلول، می‌توان همزمان سلول‌های سرطانی و احتمال وجود HPV و عفونت‌های کلامیدیایی و سوزاک را بررسی کرد. نزدیک به ۹۰ درصد تست‌های پاپ اسمیر در آمریکا به روش تین پرپ است. این روش پرهزینه‌تر از روش سنتی است.[۲]

تکرار آزمایش[ویرایش]

تکرار آزمایش‌های غربالگری از کشوری به کشور دیگر متفاوت است. ولی معمولاً توصیه می‌شود پس از اولین آمیزش جنسی، غربالگری پاپ اسمیر انجام شود و بعد از آن به صورت منظم سالی یک بار تا سن ۶۰-۵۵ سال تست پاپ اسمیر انجام شود و از سن ۶۰ سالگی به بعد، در صورت منفی بودن نتایج تست‌های پیشین، دیگر نیازی به غربالگری نیست.[۲]

شرایط آزمایش[ویرایش]

بهترین زمان انجام آزمایش، فاز پرولیفراتیو از چرخه قاعدگی یعنی حدود روز ۱۵ چرخه قاعدگی است. مراجعه کننده باید از یک هفته پیش از آزمایش کرم‌ها و پمادهای واژینال استفاده نکرده باشد؛ از ۴۸ ساعت پیش دوش واژینال استفاده نکرده باشد؛ از ۲۴ یا ۴۸ ساعت پیش آمیزش جنسی نداشته باشد؛ و پیش از آزمایش پاپ اسمیر معاینه واژینال نشده باشد.[۱][۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ مهرگان امامی نائینی. «مراحل انجام پاپ اسمیر و نحوه تفسیر پاسخ‌ها». معاونت بهداشت دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی. بازبینی‌شده در ۲۰ فروردین ۱۳۹۴. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ «آیا از جدیدترین و دقیق‌ترین روش انجام تست پاپ اسمیر خبر دارید؟». ایسنا، ۸ دی ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۲۰ فروردین ۱۳۹۴. 
  3. «پاپیلوما ویروس دوست ما نیست ولی با آن آشنا شویم». 
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Pap test»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد.