داریوش همایون
 |
در بیطرفی این مقاله یا بخش اختلاف نظر وجود دارد. لطفاً به گفتگوهای صفحهٔ بحث مراجعه کنید. |
 |
برای اثباتپذیری کامل این مقاله به منابع بیشتری نیاز است یا منابع ارائهشده بهدرستی ارجاع داده نشدهاند. لطفاً با توجه به شیوهٔ ویکیپدیا برای ارجاع به منابع با ارایهٔ منابع معتبر این مقاله را بهبود بخشید. مطالب بیمنبع در آینده مردود و حذف خواهندشد. |
 |
|
| شناسنامه | |
|---|---|
| زادروز | ۵ مهر ۱۳۰۷ |
| زادگاه | تهران، ایران |
| تاریخ مرگ | ۸ بهمن ۱۳۸۹ |
| محل مرگ | ژنو،  سوئیس |
| همسر | هما زاهدی |
| خویشاوندان سرشناس | شهرام همايون |
| اطلاعات سیاسی | |
| حزب سیاسی |
حزب سومکا حزب مشروطه ایران |
| سمت | وزیر اطلاعات و جهانگردی و سخنگوی دولت در کابینه جمشید آموزگار |
| سمتهای پیشین | بنیانگذار اصلی روزنامه آیندگان در ۲۵ آذر ۱۳۴۶ |
| فعالیتها | فعال سیاسی |
| پیش از | محمدرضا عاملی تهرانی |
| پس از | غلامرضا کیانپور |
داریوش همایون (۵ مهر ۱۳۰۷ در تهران-۸ بهمن ۱۳۸۹ در ژنو)، روزنامهنگار و سیاستمدار ایرانی بود. وی در آغاز حکومت محمدرضا پهلوی و در زمان نخست وزیری محمد مصدق از فعالان سیاسی و از اعضای حزب سومکا بود. در زمان نخست وزیری جمشید آموزگار وزیر اطلاعات و جهانگردی و سخنگوی دولت بود.[۱]
محتویات |
زندگینامه [ویرایش]
تحصیلات ابتدایی خود را در دبستانهای فیروزبهرام و ابن سینا، و دورهٔ متوسطه را در دبیرستانهای البرز و دارایی به پایان رساند. با دریافت مدرک دیپلم، به استخدام وزارت دارایی در آمد و سپس دورهٔ کارشناسی و دکترای حقوق را در دانشگاه تهران به پایان رساند. فعالیتهای سیاسی خود را در سال ۱۳۲۰ و همزمان با جنگ جهانی دوم و اشغال ایران آغاز کرد.[۲]
فعالیتهای سیاسی [ویرایش]
داریوش همایون در سال ۱۳۲۵ ضمن خدمت در وزارت دارایی با چند تن از جوانانی که فعالیت ناسیونالیستی داشتند به محفل (انجمن) راه مییابد. [۳][۴][۵][۶]
داریوش همایون بنیانگذار اصلی روزنامه آیندگان در ۲۵ آذر ۱۳۴۶ است. روزنامه آیندگان به عنوان اولین روزنامه سراسری صبح ایران، به لطف نوآوریهای همایون و به همّت روزنامهنگران حرفهای توانست تا جای خود را به عنوان یک رسانه مهم و رقیب جدی برای کیهان و اطلاعات باز کند.[۷]
وی در سال ۱۳۵۷ دستگیر و به زندان دژبان منتقل شد. با حمله انقلابیون به زندان وی توانست که همراه با زندانیان دیگر بگریزد. اندکی بعد به فرانسه رفت و به اپوزیسیون پیوست. وی از بنیادگذاران حزب مشروطه ایران بود.
یک جلد کامل از کتاب نیمه پنهان (از انتشارات دفتر پژوهشهای روزنامه کیهان) به زندگینامه مفصل داریوش همایون اختصاص داده شده است. [۸]
مرگ [ویرایش]
داریوش همایون در ساعت ۱۱ شامگاه ۲۸ ژانویه ۲۰۱۱ در ژنو سوئیس درگذشت.[۹]
منابع [ویرایش]
- ↑ داریوش همایون درگذشت در بیبیسی فارسی
- ↑ «داريوش همايون» (فارسی). موسسهٔ مطالعات تاریخ معاصر ایران. بازبینیشده در ۹ بهمن ۱۳۸۹.
- ↑ انجمنی که یکی از اهداف مهم آن، فعالیت شبه نظامی علیه حزب توده بود.وزیر خاکستری، مؤسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران، صفا تبرائیان، چاپ اول، ۱۳۸۳، ص .۲۳
- ↑ اسناد فراماسونری در ایران، جلد دوم، مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی، زمستان ۱۳۸۰، ص .۴۴۳
- ↑ فراماسونرها، روتارینها و لاینزهای ایران ۱۳۳۳-۱۳۵۷، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1377
- ↑ اسناد لانه جاسوسی آمریکا در ایران، جلد هفدهم (رابطین خوب)، ص .۱۸
- ↑ رجوع شود به مدخل "آیندگان"،ĀYANDAGĀN در دانشنامه ایرانیکا
- ↑ زمانی که اسماعیل رائین در کتاب (فراماسونری در ایران) اسامی بعضی از اعضای فراماسونری را ذکر کرد، گروهی در پوشش دفاع از فراماسونری در اقدامی متقابل به انتشار اسامی عدهای دیگر از زمامداران رژیم پهلوی مبادرت جسته و اعلام نمودند که آنان به محافل جاسوسی آمریکا، بویژه سیا وابسته اند. در میان اسامی اعضای این لیست نام داریوش همایون نیز دیده میشود.اسناد فراماسونری در ایران، جلد دوم، مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی، زمستان ۱۳۸۰، ص .443
- ↑ وبگاه حزب مشروطه ایران (لیبرال دموکرات)، بازدید: ۲۹ ژانویه ۲۰۱۱.
پیوند به بیرون [ویرایش]
|
||||||||||||||||||||
