هاکین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
هاکین
Quanzhang
福建话/閩南語(泉漳片)
Hō-ló-oē/Hô-ló-uē
زبان بومی در: جمهوری خلق چین، تایوان، هنگ کنگ، کامبوج، تایلند، سنگاپور، برونئی، مالزی، اندونزی، فیلیپین، ایالات متحده آمریکا، ماداگاسکار، و دیگر مناطق هکلو
منطقه جنوب فوجیان، تایوان، آسیای جنوب شرقی
قومیت Hoklo (زیرگروه قوم هان)
چینی تبتی
گویش‌ها
Zhenan (مورد مناقشه)
وضعیت رسمی
زبان رسمی در
ندارد (یکی از زبان‌های قانونی در تایوان[۱])
تنظیم‌شده توسط ندارد
کدهای زبان
ایزو ۶۳۹-۳
گلاتولوگ hokk1242[۲]
fuki1235[۳]
{{{mapalt}}}
توزیع زبان‌های مین.
{{{mapalt2}}}
توزیع گویش‌های هاکین.
این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.

هاکیِن (‎/hɒˈkiɛn/‎) (از چینی سنتی: 福建話; Pe̍h-ōe-jī: Hok-kiàn-oē)[الف]گروهی از گوش‌های مین جنوبی است که در سراسر جنوبشرق چین، تایوان و آسیای جنوب شرقی، و از سوی دیگر چینی‌های در خارج تکلم می‌شود. هاکین از جنوب فوجیان، استان مین زبان نشأت گرفته است.

هاکین به طور تاریخی به عنوان زبان میانجی در بین جوامع چینی خارج از هر گویش و زیرگروه عمل کرده و امروزه پرگویش‌ترین گونهٔ چینی در منطقه، از جمله در سنگاپور، مالزی، اندونزی، فیلیپین و بخش‌هایی از هندوچین است.

منابع[ویرایش]

  1. 大眾運輸工具播音語言平等保障法 - 维基文库,自由的图书馆 (به چینی). Zh.wikisource.org. Retrieved 2010-09-16.
  2. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Hokkien". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.
  3. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Fukienese". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.


خطای یادکرد: خطای یادکرد: برچسب <ref> برای گروهی به نام «persian-alpha» وجود دارد، اما برچسب <references group="persian-alpha"/> متناظر پیدا نشد. ().