روی ماه قدم گذاشتیم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
روی ماه قدم گذاشتیم
(On a marché sur la Lune)
Wearing space suits, Tintin, Snowy, and Haddock are exploring the surface of the moon, with their rocket ship in the background.
روی جلد انگلیسی کتاب روی ماه قدم گذاشتیم
تاریخ ۱۹۵۴
سری ماجراهای تن‌تن و میلو
ناشر Casterman
گروه سازنده
خالق هرژه
نسخهٔ اصلی
منتشرشده در Tintin magazine
تاریخ انتشار ۲۹ اکتبر ۱۹۵۲ – ۲۹ دسامبر ۱۹۵۳
زبان فرانسوی
ترجمه
ناشر ترجمه Methuen
تاریخ ترجمه ۱۹۵۹
مترجم
  • Leslie Lonsdale-Cooper
  • Michael Turner
گاه‌نگاری
بعد از هدف کره ماه (۱۹۵۳)
قبل از ماجرای تورنسل (۱۹۵۶)

روی ماه قدم گذاشتیم (به فرانسه: On a marché sur la Lune) یا به انگلیسی کاشفان روی ماه (Explorers on the moon) هفدهمین کتاب از مجموعهٔ کتابهای مصور ماجراهای تن‌تن و میلو است. این کتاب دنباله‌ای بر داستان هدف کره ماه است.

کتاب روی ماه قدم گذاشتیم نخستین بار در سال ۱۹۵۴ میلادی توسط هرژه نوشته، طراحی و به چاپ رسید.

داستان[ویرایش]

این داستان ادامه داستان «هدف کره ماه» است. پروفسور تورنِسُل موشکی را آماده کرده و تن‌تن، میلو، کاپیتان هادوک و دستیار خود فرانک وولف را با آن به سوی ماه می‌برد. اما دو کارآگاه، دوپونت و دوپونط، که سرگرم وارسی امنیتی موشک بوده‌اند ساعت پرتاب موشک را اشتباه گرفته و فکر می‌کردند که این پرتاب یک و ۳۴ دقیقه بعدازظهر روز بعد انجام می‌شود در حالی که پرتاب یک و ۳۴ دقیقه بامداد انجام شد و این دو کارآگاه به طور ناخواسته با موشک همراه شدند. این باعث می‌شود که سرنشینان با خطر کمبود اکسیژن روبه‌رو شوند زیرا در این سفر فضایی تنها برای چهار نفر و یک سگ اکسیژن درنظر گرفته شده‌است.

مأموریت سفر به ماه در ادامه با مشکلات متعددی روبه‌رو می‌شود. دوپونت‌ها به طور اتفاقی دسته‌ای را می‌کشند و موتور موشک خاموش می‌شود و با این کار گرانش مصنوعی داخل موشک از کار می‌افتد و همه به حالت بی‌وزنی معلق می‌شوند تا این‌که تن‌تن موفق می‌شود دوباره دسته را به جای خود برگرداند. کاپیتان هادوک که به طور پنهانی ویسکی خورده مست می‌شود و برای راهپیمایی فضایی از موشک خارج می‌شود و بر اثر جاذبه سیارکی به نام ادونیس تبدیل به یک قمر برای آدونیس شده و به دور آن می‌گردد. تن‌تن هم به دنبال او رفته و با زحمت موفق به کشیدن او با طناب به سوی موشک می‌شود و او را با عصبانیت به داخل موشک می‌آورد.

در ادامه راه دوپونت و دوپونط دوباره گرفتار بیماری رشد سریع مو می‌شوند که در داستانی پیش از این (سرزمین طلای سیاه) به خاطر خوردن یک ماده انرژی‌زا دچار آن شده‌اند. کاپیتان هادوک با قیچی کردن دائم موها به آن‌ها کمک می‌کند.

موشک سرانجام در دهانه هیپارکوس در ماه فرود می‌آید و با توافق گروه، تن‌تن «به عنوان اولین انسان» قدم بر سطح ماه می‌گذارد. پس از او همگی با لباس‌های فضایی خود به قدم زدن در اطراف موشک سرگرم می‌شوند. پس از آن، خدمه با یک تانک ماه‌نورد به شناسایی منطقه می‌پردازند و تن‌تن بر اثر اتفاق در دالان‌های زیر یک غار که در راه دهانه بطلمیوس واقع شده، یخ و رگه‌هایی از اورانیوم و رادیوم کشف می‌کند.

در ادامه داستان مشخص می‌شود که وولف، دستیار پروفسور تورنسل، با یک جاسوس به نام سرهنگ یورگن همکاری کرده و او را مخفیانه به داخل موشک آورده بوده تا در راه بازگشت، موشک را دزدیده و به یک دولت بیگانه تحویل بدهند. یورگن وقتی که بقیه سرنشینان در حال ماه‌گردی هستند از مخفیگاه خود بیرون آمده و تن‌تن را مضروب و بیهوش می‌کند و به وولف دستور می‌دهد تا با به‌جا گذاشتن بقیه مسافران در ماه، موتور را روشن کرده و موشک را به زمین برگرداند. در این میان تن‌تن به هوش آمده و دوباره کنترل اوضاع را از دست یورگن درمی‌آورد.

پس از بازگشتن بقیه به موشک و پرواز به سوی زمین، یورگن و وولف موفق می‌شوند دست‌های خود را باز کرده و به خدمه حمله کنند اما وولف فداکاری کرده و سعی می‌کند جلوی شلیک یورگن را بگیرد و در این تلاش‌ها یورگن کشته می‌شود. وولف که از کل ماجرای خیانتش به پروفسور تورنسل و دوستان بسیار پشیمان است از موشک خارج شده و به فضا می‌پرد تا از این راه مقداری برای سرنشینان اکسیژن صرفه‌جویی کند.

سرنشینان سرانجام در حالی نزار و بیهوش در حالی که با کمبود شدید اکسیژن دست و پنجه نرم می‌کردند به زمین می‌رسند و تن‌تن موفق می‌شود در لحظاتی حیاتی پیش از بیهوشی کامل دستگاه خلبان خودکار موشک را برای فرود به کار بیندازد و موشک به زمین می‌نشیند.

کارکنان محل فرود موشک با اره‌های برقی درب موشک را بریده و باز می‌کنند و با رساندن اکسیژن به خدمه بیهوش، آن‌ها را به هوش می‌آورند. کاپیتان هادوک که دارد با پروفسور تورنسل جرعه‌ای ویسکی به سلامتی بازگشت به زمین‌می‌خورد از حرف تورنسل در مورد سفری دیگر در آینده به ماه عصبانی می‌شود و در حال رفتن از پیش دوستان، در حالی که دارد می‌گوید «هیچ جا زمین نمی‌شه» پایش به یک برانکارد گیر کرده و با سر به زمین‌می‌خورد.

چاپ اول[ویرایش]

  • در انگلیس: Casterman
  • در ایران (ترجمه فارسی): انتشارات یونیورسال

تعداد صفحات[ویرایش]

  • در ایران: ۶۲ صفحه
  • در بلژیک: ۶۲ صفحه
  • در انگلیس: ۶۲ صفحه
  • در آمریکا: ۶۲ صفحه
  • در فرانسه: ۶۲ صفحه

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]