خط امام

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

خط امام اصطلاحی است که اولین بار در اوایل انقلاب سال ۱۳۵۷، توسط حزب توده بکار رفت و در بر گیرنده نوعی ایدئولوژی و طرز فکر بود که شامل ۵ عنصر زیر باشد[۱]:

  • جنبه ضد امپریالیستی قاطع
  • جنبه ضد استبداد سلطنتی
  • عدالت خواهی اجتماعی وحمایت ازتوده‌های محروم
  • سمت گیری درجهت تامین حقوق و آزادی‌های فردی
  • تکیه به لزوم اتحاد همه نیروهای راستین خلق در جهت تحقق موارد چهارگانه ی یاد شده

گروه‌های دارای عنوان خط امام[ویرایش]

بعدها گروه‌های مختلفی از این اصطلاح استفاده کردند و عنوان خود را بر پایه خط امام نهادند. این گروه‌ها شامل:

شامل
  • مجمع نیروهای خط امام
  • مجمع طلاب خط امام

منابع[ویرایش]

  1. «حزب توده و حمایت از خط امام در گفتگو با بابک امیرخسروی»(فارسی)‎. مجله شهروند امروز، ۲۴ خرداد ۱۳۸۷. بازبینی‌شده در ۲۶ مهر ۱۳۸۸.