رضا روستا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
رضا روستا
Reza rousta.jpg
زادهٔ۱۲۸۰ خورشیدی
روستای ویشکا، رشت
درگذشتبهمن ۱۳۴۵ خورشیدی
آلمان شرقی
ملیتایرانی
پیشهسیاستمدار
کارهای برجستهعضویت کمیته مرکزی حزب توده ایران
دبیرکل شورای مرکزی سندیکاهای متحده ایرانی
عضو هیئت اجرائیه فدراسیون جهانی سندیکاها
مسئول کارگران حزب توده در خارج از کشور
حزب سیاسیحزب توده ایران
فرزندانهما روستا (۱۳۲۵)

رضا روستا (زاده ۱۲۸۰ خورشیدی ویشکا، رشت – درگذشته بهمن ۱۳۴۵ آلمان شرقی) از مبارزان ضد دیکتاتوری و از رهبران حزب توده ایران در اوایل دهه ۱۳۳۰ خورشیدی بود.[۱] دختر او هما روستا، یکی از بازیگران مطرح سینمای ایران شد.

زندگی‌نامه[ویرایش]

رضا روستا فرزند محمد معروف به محمد عمو در ۱۲۸۰ شمسی در قریه ویشکا از توابع رشت به دنیا آمد. مدتی در قهوه‌خانه روستا به شاگردی پرداخت و سرانجام در یازده سالگی به همراه عموی خود راهی رشت شد و در آنجا با حمایت «غلوش‌بیک» نامی که اهل قفقاز و از بستگان حیدرعمو اوغلی بود، در مدرسه فردوسی رشت به تحصیل پرداخت.» [۲]

وی تحصیلات خود را در زادگاهش شروع کرد و مدتی بعد به کمونیستهای گیلان به رهبری حیدرخان عمو اوغلی ملحق شد. پس از سرکوبی جنبش جنگل به شوروی عزیمت کرد و تا ۱۳۰۳ مشغول گذراندن مدرسه حزبی بود تا این که در این سال به ایران برگشت. در ۱۳۰۹ دستگیر و به اعدام و سپس به هشت سال زندان محکوم شد. در ۱۳۱۵ آزاد و در ۱۳۱۶ به همراه ۵۳ نفر دستگیر و سپس تا ۱۳۲۰ در ساوه زندانی بود. در ۱۳۲۶ به شوروی رفت و در همان سال به عضویت کمیته مرکزی حزب توده ایران انتخاب شد. سپس به برلین رفت و دبیرکل شورای مرکزی سندیکاهای متحده ایرانی و عضو هیئت اجرائیه فدراسیون جهانی سندیکاها شد. در ۱۳۲۸ به طور غیابی به اعدام محکوم شد. تا زمان مرگش در ۱۳۴۵ مسئول کارگران حزب توده در خارج از کشور بود. بابک امیرخسروی در زندگی نامه ی خود صفحه ی ۱۶۴ می نویسد:"[در سال ۱۳۳۳] به یاری ایرج اسکندری، با رضا روستا، مسئول اتحادیه های کارگری که در دسترس بود، دو بار ديدار کردم...روستا کاملا نسبت به رویدادهای ایران بیگانه بود و برخوردهای سطحی او با مسائل، پرسش ها و اظهارنظرهای ساده لوحانه اش مرا دچار شگفتی و یأس کرد. در ایران شناختی از او نداشتم. تازه عضو حزب شده بودم که پس از ماجرای فرقه ی دموکرات آذربایجان، به دلیل محکومیت غیابی به اعدام، به اجبار ایران را ترک کرد و به شوروی پناه برد. به خاطر جایگاه و مقام حزبی اش، و به ویژه جایگاه و مقامش در "اتحادیه کارگران و زحمت کشان ایران"، ساده لوحانه بر این گمان بودم که او یکی از رهبران فرهیخته و وزين حزب ماست، ولی متاسفانه در همان دو سه بار ديدار و گفت و گو با وی، متوجه شدم تا چه حد آدم بی مایه، عامی و کوته نظری است. بعدها که او را از نزدیک شناختم، به بی مایه گی و تنگ نظری و دیگر جنبه های منفی خصوصیات اخلاقی اش بیشتر پی بردم."

منابع[ویرایش]

  1. هما روستا؛ از زندگی در مسکو تا مرگ در لس‌آنجلس، رادیو فردا
  2. «رضا روستا». انتشارات مرکز بررسی اسناد تاریخی.