وخشور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

در عصر کلاسیک، وخشور (بر وزنِ منشور) یا وخشگر یا هاتف یا اوراکل (به انگلیسی: Oracle) کسی یا واسطه‌ای بود که گمان می‌رفت بتواند اندرزها و مشاوره‌های بخردانه بدهد یا پیشگویی و پیش‌بینی و غیبگویی کند یا ملهَم از وقایع آینده باشد و به نوعی مورد عنایت خدایان قرار گرفته باشد. همچنین به مکانهایی که این الهامات در آن اتفاق می‌افتد نیز اطلاق می‌گردد.

واژه‌نامه‌ی دهخدا در توضیح این واژه می‌نویسد: «پیغمبر و رسول را گویند و به ضم اول هم آمده است.»[۱] و شعر زیر را از دقیقی ذکر می‌کند:

یکی حال از گذشته دی، دگر از نامده فردا ‌همی گویند پنداری که وخشورند یا گُنْدا

منابع[ویرایش]

  1. «معنی وخشور | لغت‌نامه دهخدا». www.vajehyab.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۲-۲۷.