داسکو مارکویچ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
داسکو مارکویچ
PM Dusko Markovic.jpg
پنجمین نخست‌وزیر مونته‌نگرو[۱]
شروع به کار
۲۸ نوامبر ۲۰۱۶
رئیس جمهورفیلیپ وویانویچ
میلو جوکانوویچ
پس ازمیلو جوکانوویچ
معاون نخست‌وزیر مونته‌نگرو
مشغول به کار
۲۹ دسامبر ۲۰۱۰ – ۲۸ نوامبر ۲۰۱۶
نخست‌وزیرایگور لوکشیچ
میلو جوکانوویچ
پس ازایگور لوکشیچ
پیش ازمیلاتین سیموویچ
وزارت دادگستری مونته‌نگرو
مشغول به کار
۲۹ دسامبر ۲۰۱۰ – ۱۲ مه ۲۰۱۶
نخست‌وزیرایگور لوکشیچ
میلو جوکانوویچ
پس ازمیراس رادوویچ
پیش اززوران پازین
رئیس آژانس امنیت ملی مونته‌نگرو
مشغول به کار
۵ مه ۲۰۰۵ – ۲۹ دسامبر ۲۰۱۰
نخست‌وزیرمیلو جوکانوویچ
زلیکو استورانویچ
پس ازتشکیل پست رسمی
پیش ازولادان جوکویچ
اطلاعات شخصی
زاده۶ ژوئیهٔ ۱۹۵۹ ‏(۶۰ سال)
موجکوفاتس
ملیتجمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی[۲]
حزب سیاسیحزب دموکراتیک سوسیالیست مونته‌نگرو
محل
تحصیل
دانشگاه کراگوی‌فاتس

داسکو مارکویچ (انگلیسی: Dusko (ДyшKo) Marković؛ زادهٔ ۶ ژوئیهٔ ۱۹۵۹) سیاست‌مدار اهل جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی و نخست‌وزیر کنونی مونته‌نگرو است که در ۲۸ نوامبر ۲۰۱۶ انتخاب شد. او همچنین معاون حزب دموکراتیک سوسیالیست مونته‌نگرو است.

پیشینه[ویرایش]

مارکویچ در سال ۱۹۸۳ به عنوان مشاور حقوقی معدن برسکو و در شهر اقامتش موجکوفاتس کار می‌کرد.[۳]در سال ۱۹۸۶، به عنوان دبیر مجمع شهرداری موجکوفاتس منصوب شد. او این پست را در سال ۱۹۹۱ ترک کرد تا به عنوان دبیرکل دولت مونته‌نگرو به ریاست میلو جوکانوویچ منصوب شود. او در سال ۱۹۹۷ برای مجمع عمومی مونته‌نگرو انتخاب شد و سال بعد معاون وزیر کشور شد.[۴] مارکویچ در ماه مه سال ۲۰۰۵، پس از تأسیس آژانس امنیت ملی توسط پارلمان به ریاست این اداره منصوب شد، مقامی که تا سال ۲۰۱۰ در این موضع قرار داشت.

در سال ۲۰۱۶ مارکویچ برای بار دوم به عنوان وزیر دادگستری در دولت موقت منصوب شد.

در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۶، ده روز پس از انتخابات پارلمانی مونته‌نگرو (۲۰۱۶)، دفتر حزب دموکراتیک سوسیالیست مونته‌نگرو مارکویچ را به عنوان نخست‌وزیر جایگزین میلو جوکانوویچ انتخاب و معرفی کرد. اپوزیسیون مخالف نامگذاری حزب شد،[۵] و مارکویچ را متهم به دخالت در رسوایی‌های فساد و حذف اطلاعات در تحقیق در مورد قتل یک روزنامه‌نگار نزدیک به اپوزیسیون در سال ۲۰۱۴ کرد.[۶]

نخست‌وزیری[ویرایش]

تا این که در ۹ نوامبر ۲۰۱۶، مارکویچ توسط فیلیپ وویانویچ رئیس‌جمهور مونته‌نگرو نامزد نخست‌وزیری شد و در ۲۸ نوامبر او با تأیید ۴۱ نفر از ۸۱ عضو پارلمان و تحریم مجمع عمومی توسط اپوزیسیون و با حمایت اکثریت احزاب آلبانیایی، کرووات و حمایت اقلیت بوسنی و هرزگوین انتخاب شد.[۷][۸]

مایک پنس معاون رئیس‌جمهور آمریکا با نخست‌وزیر داسکو مارکویچ، ۱اوت، ۲۰۱۷.

واقعه حاشیه ناتو[ویرایش]

در ۲۵ مه ۲۰۱۷، هنگام برگزاری اجلاس ناتو (۲۰۱۷) که کشور مونته‌نگرو برای اولین بار در آن حضور پیدا می‌کرد رئیس‌جمهور ایالات متحده دونالد ترامپ به نظر می‌رسد در هنگام حضور روسای کشورها بطوری زیرکانه مارکویچ را کنار زد تا در جلو قرار گیرد،[۹] این واقعه باعث شد تا این موضوع و مارکویچ در صدر اخبار جهان قرار گیرد. بعداً مارکویچ در قبال سؤال خبرنگاران در مورد این حادثه اظهار بی‌اطلاعی کرد.[۱۰]

نخست‌وزیر داسکو مارکویچ با رکس تیلرسون وزیر امور خارجه آمریکا، کاخ سفید، ۸ مه ۲۰۱۷

منابع[ویرایش]

  1. Professional experience
  2. Marković takes part in Nelson Mandela Peace Summit
  3. "Prime Minister Duško Marković - Biography". gov.me. Retrieved 5 January 2017.
  4. Murić, Darvin; Gudović, Ivana (28 November 2016). "Crna Gora dobila novu Vladu". vijesti.me. Retrieved 3 December 2016.
  5. Ouest-France (26 October 2016). "Monténégro. Dusko Markovic va devenir Premier ministre". ouest-france.fr/ (به français). Retrieved 6 December 2016..
  6. Eurasia Times (28 November 2016). "Monténégro: l'opposition ne tolère pas la candidature de Dusko Markovic". eurasiatimes.org/ (به français). Retrieved 15 December 2016..
  7. Boursorama (9 November 2016). "Au Monténégro, un ex-chef de la police secrète Premier ministre". boursorama.com/ (به français). Retrieved 15 December 2016..
  8. Le Courrier des Balkans (29 November 2016). "Monténégro: un nouveau gouvernement qui ne tient qu'à une voix". courrierdesbalkans.fr/ (به français). Retrieved 6 December 2016..
  9. At NATO gathering, Trump brushes past Montenegro’s prime minister
  10. Breaking down Trump’s ‘shove’

پیوند به بیرون[ویرایش]