استیو آستین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیDeutsch
Stone Cold Steve Austin
Steve Austin by Gage Skidmore.jpg
آستین در کامیک-کان سن دیگو در سال ۲۰۱۰
زادهاستیون جیمز اندرسون
۱۸ دسامبر ۱۹۶۴ ‏(۵۴ سال)
آستین، تگزاس،
 ایالات متحده آمریکا
محل سکونتلس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
محل تحصیلدانشگاه شمال تگزاس
شغلکشتی‌گیر حرفه‌ای، بازیگر، تهیه‌کننده
سال‌های فعالیت۱۹۸۹–۲۰۰۳ (کشتی‌گیر)
۱۹۹۸-تاکنون (بازیگر)
همسر(ها)کاترین برهاوس (۱۹۹۲–۱۹۹۰)


لیدی بلازم (۱۹۹۹–۱۹۹۲)
دبرا مارشال (۲۰۰۳–۲۰۰۰)


کریستین فرز (-۲۰۰۹)
فرزندان۳
وبگاهBrokenSkullRanch.com
نام(های) رینگید رینگ مستر[۱]
استیو آستین[۲]
استیو ویلیامز[۱]
استونینگ استیو[۱]
قد ثبت‌شده۶ فوت ۲ اینچ (۱٫۸۸ متر)[۲]
وزن ثبت‌شده۲۵۲ پوند (۱۱۴ کیلوگرم)[۲]
معرفیویکتوریا، تگزاس[۲]
اولین مسابقه۱۹۸۹
بازنشسته۲۰۰۳

اِستیون جیمز اندرسون (به انگلیسی: Steven James Anderson; زادهٔ ۱۸ دسامبر ۱۹۶۴)، یکی از کشتی‌گیران آمریکایی و یکی از (اسطوره‌های تاریخ کشتی حرفه‌ای) است که با نام اِستون کُلد اِستیو آستین (به انگلیسی: Stone Cold Steve Austin) مشهور هست که رکوردار مسابقات رویال رامبل با سه‌بار برد در این مسابقات در سال ۱۹۹۷، ۱۹۹۸ و ۲۰۰۱ و همین‌طور دارای ۶ دوره قهرمانی جهان می‌باشد.

استیو آستین

کودکی و نوجوانی[ویرایش]

استیو آستین در شهر کوچکی به نام ادنا که در نزدیکی هیوستن از ایالت تکزاس است و در نزد خانواده‌ای که سرپرستی او را به عهده گرفته بودند بزرگ شد. او دارای سه برادر بنام‌های اسکات، کوین و جِف و یک خواهر کوچکتر بنام جنیفر می‌باشد. او بیشتر با نام خانوادگی‌اش ویلیامز مشهور بود. استیو در دبیرستان نشان افتخار ملی دریافت کرده و از دانشگاه آستین بورسیه گرفت، تا تنها بتواند در تیم فوتبال بازی کند. وی در سال ۱۹۸۷ ترک تحصیل کرد و در نزدیکی هوستنر آغاز به کار کرد.

زندگی شخصی[ویرایش]

ویلیامز ۳ بار ازدواج کرده و هر سه بار از همسرانش طلاق گرفته‌است. اولین همسرش بنام جنی کلارک شخصی بود که در زمینه مسابقات با او همکاری می‌کرد ولی در سال ۱۹۹۹ از هم طلاق گرفتند. ویلیامز در سال ۲۰۰۰ با دبورا مک مایکل ازدواج کرد. جدایی آن‌ها در سال ۲۰۰۳ اتفاق افتاد و مشاجرات این دو به دلیل اخلاق بی رحمانهٔ استیو ویلیامز ادامه پیدا کرد و در ادامه ازدواج سوم ویلیامز با تس برسزارد نیز به شکست انجامید و در این موقع بود که به دلیل رفتار بد ویلیامز و اینکه او همسر خود را می‌زد پلیس خودش را وارد صحنه کرد. باید توجه داشت که ویلیامز فردی بود که از کودکی بر روی پاهای خودش ایستاده بود و دلیل این امر نیز به نوبهٔ خود به دلیل آن بود که ویلیامز از کودکی به سرپرستی گرفته شده بود و علی‌رغم تلاش‌هایش او هرگز نتوانست پدر و مادر واقعی خودش را بیابد. شخصیت او به گونه‌ای بود که بشدت از کمک دیگران بیزار بود. البته پدر ناتنی او یعنی کن ویلیامز او را کمک و پشتیبانی می‌کرد. در دسامبر سال ۲۰۰۷ ویلیامز نام خانوادگی خودش را به آستین عوض کرد. بزرگترین اشتیاق ویلیامز شکار آهو بود که او را به پرسه زدن در جنگل‌ها می‌کشاند.

بازیگری[ویرایش]

آستین همچنین در سینما و تلویزیون هم فعالیت داشته و دارد. او در اولین فیلم اکشن (طولانی‌ترین حیاط) به عنوان نگهبان زندان که زیر نظر آدم سندلر بود بازی کرد. اولین فیلمی که در آن به عنوانه نقش اول بازی کرد فیلمی بود به نام (محکوم شده). او همچنین در سال۲۰۱۰ در فیلم بی‌مصرف‌ها با بزرگان سینمای اکشن همبازی شد.

فیلمشناسی[ویرایش]

پیشه کشتی‌کج[ویرایش]

آغاز کشتی‌کج[ویرایش]

در سال ۱۹۸۹ بود که علاقهٔ او به کشتی جلب شد و به مدرسه آموزش کشتی کج در دالاس رفت. بعد از یک سال توانست با موفقیت از مدرسه بیرون آید؛ و به لیگ USWA وارد شد.

مسابقات جهانی کشتی[ویرایش]

بعد از اینکه wcw نظرش به او جلب شد، در سال ۱۹۹۱ به wcw وارد شد. او پس از ورود به wcw نامش را به استیو آستین تغییر داد، البته دلیل این امر آن بود که در آن ایام شخصی به نام استیو ویلیامز در کشتی کج مشغول به کشتی گرفتن بود.

مسابقات بالاتر کشتی[ویرایش]

او در اواخر تابستان سال ۱۹۹۵ توسط Paul.E که خودش قبلاً کشتی کج کار بوده به ECW فرستاده شد. او با ECW تا آخر سال قرار داد بست، البته او بایستی بعد از پایان قرارداد برای یک قرار داد طولانی مدت تصمیم می‌گرفت. او در ابتدا خودش را Extreme Superstar Steve Austin نامید و مشاجرهٔ او با Sandman شروع شد؛ و در طول مدتی که در ECW مشغول به کشتی گرفتن بود نام خودشو را به استن کلد عوض کرد. بنا به توصیه Sandman آستین در داخل رینگ مشروب می‌خورد؛ که بعدها در WWF یک نمادی برای او شده بود.

فدراسیون جهانی کشتی WWF[ویرایش]

آغاز به کار در WWF[ویرایش]

در سال ۱۹۹۵ به WWF وارد شد. با نام مستعار the Ringmaster از طرف تد دی بیآسی گردانده می‌شد. وقتی که استین در مقابل ساویو وگا شکست خورد، تد دی بیآسی از آستین جدا شد. آستین از روی قصد در این مسابقه شکست خورد تا اینکه مستقل از تد دی بیآسی بشود. اولین موفقیت آستین در سال ۱۹۹۶ وقتی حاصل شد که آستین در مقابل جیک رابرت معروف به مار به مقام King of the Ring رسید. وقتی در مسابقه پیروز شد بلافاصله علیه WCW صحبت کرد.

مبارزه مقابل برت هارت[ویرایش]

آستین توانست خودش را محبوب عموم کند. شخصیت داخل رینگ او به مانند یک سگ وحشی بود که این را خودش به تنهایی بایستی به دست می‌آورد. او به‌طور واضح بدون هیج گونه ترسی با رقیب خودش صحبت می‌کرد و این را به رقیبش می‌فهماند که هیچ ترسی از کسی ندارد. برت هارت این را حس کرد که آستین از کسی ترس ندارد. او از طرف آستین تحریک شد و دوباره به WWF بازگشت. برت هارت توانست آستین را شکست دهد. اما در رویال رامبل ۱۹۹۷ توسط آستین از رینگ بیرون افتاده شد که این موضوع ممکن بود باعث شود تا آستین از کشتی کج کناره‌گیری کند. آستین از رینگ بیرون افتاده شده بود اما داوران ندیدند که آستین از رینگ بیرون افتاده شده بود. به خاطر همین آستین توانست دوباره وارد رینگ شود. در ابتدا برت هارت فکر می‌کرد که پیروز شده‌است؛ ولی چون او ندیده بود که آستین دوباره وارد ریگ شده‌است از پشت توسط آستین از رینگ بیرون افتاده شد. اما این کشمکش بین آستین و برت هارت در wrestlemania ۱۳ با پیروزی برت هارت به پایان رسید. او در این مسابقه (submision match) توانست با ضربه تفنگ آستین را شکست دهد. آستین بیهوش شد و همین که برت هارت می‌خواست مسابقه را ادامه دهد، داور مسابقه را پایان داد.

نخستین مقام در WWF[ویرایش]

صعود به مسابقات مردان تک به تک[ویرایش]

مبارزه با وینس مکمان[ویرایش]

در راء به تاریخ ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۷ موقعی که اون هارت میکروفون رو گرفته بود و داشت حرف می‌زد استون کلد با ۵ مأمور پلیس وارد شد و به هارت حمله کرد تا اینکه مکمن اومد و خواست جلوی او رو بگیرد و به او بگوید تو از نظر فیزیکی توانایی این رو نداری که مسابقه بدی و بعد استون کلد به او استانر میزند و این آغاز استوری لاین او و مکمن بود

در رویال رامبل ۱۹۹۸ استون کلد با بیرون انداختن راک تونست برنده بشود شب بعد در راء آستین مایک تایسون رو به وینس معرفی کرد و گفت که او بدترین مرد این سیاره هست و او مهمان ویژه ماست تایسون بعداً به عنوان داور ویژه رسلمانیا و مسابقه استون کلد با قهرمان دابلیو دابلیو اف یعنی شان مایکلز اعلام شد مایک تایسون با شان مایکلز و تیم دی اکس رابطه دوستانه برقرار کرده بود اما بعد در مسابقه مین ایونت او به استون کلد کمک کرد تا قهرمان بشود و از اون به بعد آستین اِرا [دوران آستین] شروع شد شب بعد مکمن او رو معرفی کرد و بعد به او اخطار داد و گفت که موافق رفتار غیرطبیعی آستین نیست آستین جواب مکمن رو با یک استانر داد درگیری‌های مکمن و آستین همین‌طور ادامه داشت و در ماه آوریل آستین و مکمن در برابر هم قرار گرفتند ولی مسابقه با دخالت دود لاو بی‌نتیجه موند و قرار شد که آستین در پی پی وی Over the Edge به مصاف دود لاو یا همون میک فولی بره مکمن خیلی تلاش کرد تا در اون مسابقه آستین رو ناکام بگذارد ولی موفق نشد و آستین از کمربندش دفاع کرد

مکمن برای نابودی آستین هرکاری می‌کرد در کینگ آو د رینگ ۱۹۹۸ کین در یک مسابقه First Blood تونست استون کلد رو شکست بده و قهرمان جدید دابلیو دابلیو اف بشود ولی استون کلد تنها یک شب بعد در راء تونست تایتل خودش رو پس بگیرد او در سامر اسلم آندرتیکر رو شکست داد در پی پی وی BreakDown آندرتیکر و کین هم‌زمان آستین رو پین کردند و به دستور وینس تایتل Vacate شد و قرار شد که مسابقه‌ای بین کین و آندرتیکر انجام بشود که داور مخصوصش هم استون کلد باشه که این مسابقه انجام شد ولی آستین برای هیچ‌یک تا شماره سه نشمرد و به هر دوی آن‌ها حمله کرد مکمن او رو اخراج کرد و بعد آستین برای اینکه انتقام بگیرد مکمن رو دزدید و او رو به رینگ برد و بعد اسلحه درآورد و شلیک کرد ولی اسباب بازی بود و آستین گفت: بنگ! ۳:۱۶. بعد از اون آستین با شین هم دشمن شد و در مسابقه نیمه نهایی تورنمنت کمربند دابلیو دابلیو اف با دخالت شین به منکایند باخت شب بعد در راء قرار شد که قهرمان دابلیو دابلیو اف راک در برابر آستین قرار بگیرد و مسابقه هم سر کمربند باشه که در این مسابقه آندرتیکر به آستین حمله کرد و مسابقه دی کیو شد و قرار شد در پی پی وی Rock Bottom آستین در برابر آندرتیکر قرار بگیرد در یک مسابقه Buried Alive که این مسابقه رو استون کلد بعد از اینکه کین دخالت کرد و یه تامبستون به آندرتیکر درون قبر زد برنده شد و با این پیروزی آستین به رویال رامبل ۱۹۹۹ راه پیدا کرد

قرار شد که در رامبل آستین نفر اول و مکمن نفر دوم وارد بشود در خلال مسابقه ۳۰ نفره رویال رامبل مکمن از رینگ خارج شد و به سمت تماشاگران فرار کرد آستین هم به دنبال او رفت تا اینکه به جایی رسیدند که اعضای The Corporation به آستین حمله کردند و بعد آستین به دلیل مصدومیت در داخل آمبولانس گذاشته شد و به بیمارستان منتقل شد و در این مسابقه نبود بعد از این اتفاق مکمن به قسمت گزارشگران رفت تا اینکه استون کلد با یک آمبولانس برگشت و بعد از زدن استانر به بیگ باس من او رو بیرون انداخت و بعد راک در مسابقه دخالت کرد و استون کلد به دست مکمن حذف شد و مکمن برنده این رویال رامبل شد بعد از این اتفاق در راء استون کلد خواست که در برابر راک قرار بگیرد و بعد شان مایکلز که جزو هیئت دابلیو دابلیو اف بود گفت که استون کلد در برابر مکمن در یک استیل کیج مچ قرار میگیرد و برنده می‌تواند در رسلمانیا برابر قهرمان دابلیو دابلیو اف قرار بگیرد مسابقه زیبا و خنده داری بود در خلال این مسابقه بیگ شو دخالت کرد و به آستین حمله کرد و او رو به قفس کوبوند ولی بعد قفل باز شد و آستین بیرون افتاد و برخلاف انتظار بیگ شو و مکمن استون کلد برنده شد و به رسلمانیا رفت در رسلمانیا در یک نو دی کیو مچ راک رو شکست داد تا برای سومین بار قهرمان دابلیو دابلیو اف بشود

در بکلش استون کلد در برابر راک قرار گرفت که داور این مسابقه هم شین مکمن بود شین تلاش می‌کرد که راک برنده بشود تا اینکه مکمن با کمربند Smoking Skull استون کلد وارد شد و بعد شین خواست کمربند رو بگیرد از وینس که وینس با اون کمربند به سر شین زد و قرار شد یه داور دیگر این مسابقه رو قضاوت کنه که آستین تونست برنده این مسابقه زیبا باشه اما استون کلد در پی پی وی Over the Edge کمربندش رو به آندرتیکر باخت بعد از اون آستین رئیس اجرایی کمپانی شد [Chief Executive Officer] و در کینگ آو د رینگ ۱۹۹۹ در یک هندیکپ لدر مچ سر CEO بین آستین و وینس و شین تیم مکمن‌ها توانستند برنده شوند و ۵۰٪ مقام آستین رو از او گرفتند شب بعد در راء آستین گفت که من هر وقت که بخواهم می‌توانم تایتل شات داشته باشم و همین امشب میخواهم و او در همون شب راء در برابر آندرتیکر قرار گرفت و تونست چهارمین قهرمانی دابلیو دابلیو اف خودش رو به دست بیاره آستین تا سامرا سلم قهرمان بود تا اینکه در سامرا سلم در یک مسابقه تریپل ترید مچ بین او و تریپل اچ و منکایند تایتل رو به منکایند باخت آستین از فرصت تکرار مسابقه خودش در نو مرسی استفاده کرد در بازی مقابل تریپل اچ اما در اون مسابقه راک دخالت کرد و با پتک آستین رو زد (مسابقه نو هولدز بارد بود) و بعد تریپل اچ برنده شد قرار شد که در سِروایوِر سیریز سریز تریپل اچ قهرمان دابلیو دابلیو اف در یک تریپل ترید مچ مقابل راک و آستین قرار بگیرد یک بار در پارکینگ آستین با یک شخص ناشناس تصادف کرد و مصدوم شد و نتوانست که در اون مسابقه تریپل ترید شرکت کنه او ۹ ماه مصدوم بود

آسیب دیدگی و بازگشت[ویرایش]

آستین در اوج[ویرایش]

گسترش[ویرایش]

پایان کار در WWF[ویرایش]

او پس از داوری در مسابقه دیود باتیستا و وای تو جی کریس جریکو دیگر حضور نیافت

دستاوردها[ویرایش]

مقام‌ها[ویرایش]

WCW World Television Title با غلبه بر Bobby Eaton در تاریخ ۳ ژوئن ۱۹۹۱

WCW World Television Title با غلبه بر Barry Windham در تاریخ ۲۳ مه ۱۹۹۲

قهرمانی تیمی جهان(WCW World Tag Team) به همراه Brian Pillman با غلبه بر Ricky Steamboat & Shane Douglas در تاریخ ۲ مارس ۱۹۹۳

قهرمانی WCW سنگین‌وزن آمریکا با غلبه بر Dustin Rhodes در تاریخ ۲۷ دسامبر ۱۹۹۳

قهرمانی WCW سنگین‌وزن آمریکا با غلبه بر Ricky Steamboat در تاریخ ۱۸ سپتامبر ۱۹۹۴

WWF King of the Ring با غلبه بر Marc Mero & Jake Roberts در تاریخ ۲۳ ژوئن ۱۹۹۶

برندهٔ Royal Rumble با بیرون انداختن Bret Hart در تاریخ ۱۹ ژانویه ۱۹۹۷

قهرمانی WWF Tag Team به همراه Shawn Michaels با غلبه بر Owen Hart وBritish Bulldog در تاریخ ۲۶ مه ۱۹۹۷

قهرمانی WWF Tag Team به همراه Dude Love با غلبه بر Owen Hart و وBritish Bulldog در تاریخ ۱۴ ژوئیه ۱۹۹۷

قهرمانی بین قاره یی WWF با غلبه بر Owen Hart در تاریخ ۳ اوت ۱۹۹۷ در سالن Summerslam

قهرمانی بین قاره یی WWF با غلبه بر Owen Hart در تاریخ ۹ نوامبر ۱۹۹۷ در سالن Survivor Series

برندهٔ Royal Rumble با بیرون انداختن The Rock در تاریخ ژانویه ۱۹۹۸

قهرمانی فدراسیون WWF با غلبه بر Shawn Michaels در تاریخ ۲۹ مارس ۱۹۹۸ در Wrestlemania 14

قهرمانی فدراسیون WWF با غلبه بر Kane در تاریخ ۲۹ ژوئن ۱۹۹۸

قهرمانی WWF Tag Team به همراه Undertaker با غلبه بر Mankind و Kane در تاریخ ۲۶ ژوئیه ۱۹۹۸

قهرمانی فدراسیون WWF با غلبه بر The Rock در تاریخ ۲۸ مارس ۱۹۹۹ در Wrestlemania 15

قهرمایی فدراسیون WWF با غلبه بر Undertaker در تاریخ ۲۸ ژوئن ۱۹۹۹

برندهٔ Royal Rumble با بیرون انداختن Kane در تاریخ ۲۱ ژانویه ۲۰۰۱

قهرمانی فدراسیون WWF با غلبه بر The Rock در تاریخ ۱ آوریل ۲۰۰۱ در Wrestlemania 17

قهرمانی WWF Tag Team به همراه Triple H با غلبه بر Undertaker و Kane در تاریخ ۳۰ آوریل ۲۰۰۱

قهرمایی فدراسیون WWF با غلبه بر Kurt Angle در تاریخ ۸ اکتبر ۲۰۰۱

ناگفته‌ها[ویرایش]

شعارها[ویرایش]

۱. و دلیل اصلی این است که استون کلد چنین گفت (به انگلیسی: And that's the bottom line cause Stone Cold said so)

۲. آستین ۳:۱۶ میگوید من فقط میخواهم بزنم در کونت (به انگلیسی: Austin 3:16 says I just whooped your ass)

  1. Open up a can of whoop ass
  2. If you wanna see Stone Cold whoop (superstars name)'s ass gimme a "hell yeah"
  3. ?What

گوناگون[ویرایش]

آدرس پروفایل در WWE:

http://www.wwe.com/superstars/stonecoldsteveaustin

آدرس فیس بوک:

http://www.facebook.com/pages/Stone-Cold-WWE-Universe/8021824641

آدرس توییتر:

http://twitter.com/steveaustinBSR

وضیعت تأهّل[ویرایش]

ازدواج اوّل: نامشخّص (طلاق)

ازدواج دوّم: در سال ۱۹۹۹ با Jeanie (صاحب دو دختر – طلاق)

ازدواج سوّم: در سال ۲۰۰۳ با Debra (طلاق)

در سال ۲۰۰۴ جدایی از دوست دخترش Tess Broussard

ضربه‌های موردعلاقه[ویرایش]

Driving Elbow Drop from Middle Rope

Driving Elbow Drop

Mudhole stomping

The Spinebuster

Lou Thez Press

The Clothesline

Back Body Drop

Stungun

Hollywood Invine

ضربهٔ نهایی[ویرایش]

Million Dollar Dream

Stone Cold Stunner

دشمنان[ویرایش]

Chris Adams USWA

Sandman ECW

Dustin Rhodes

Ricky Steamboat

Shane Douglas

Bobby Eaton

Savio Vega

Bret Hart

Brian Pillman

Owen Hart

Shawn Michaels

Vince McMahon

The Rock

Mick Foley

Undertaker

Triple H

Kane

Kurt Angle

Rob Van Dam

Booker T

Eddie Guerrero

Chris Jericho

Chris Benoit

Ric Flair

Scott Hall

Eric Bischoff

ادبیات[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ Kreikenbohm, Philip. "استیو آستین " Wrestlers Database " CAGEMATCH - The Internet Wrestling Database". Retrieved December 30, 2016.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام wwebio وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).

ویکی‌پدیا آلمانی

Steve Austin Vereinigte StaatenVereinigte Staaten
Austin im Jahr 2010.

Austin im Jahr 2010.

Daten
Ringname Steve Austin
The Ringmaster
Namenszusätze Stone Cold
Stunning
Superstar
The Hellraiser
Texas Rattlesnake
Organisation WWE
Körpergröße 188 cm
Kampfgewicht 116 kg
Geburt 18. Dezember 1964
Austin, Texas
Angekündigt aus Victoria, Texas
Trainiert von Chris Adams und Lewis Pearce
Finishing Move Stunner
Cobra Clutch
Debüt 1989
Ruhestand 2003

Steve Austin (* 18. Dezember 1964 in Austin, Texas, als Steven James Anderson) ist ein ehemaliger US-amerikanischer Wrestler und Schauspieler.

Neben Engagements für World Championship Wrestling und Extreme Championship Wrestling war seine wichtigste Wirkungsstätte die World Wrestling Federation. Austin war dort einer der erfolgreichsten Akteure während der sogenannten Attitude Ära, welche für den Sieg der WWF im Quotenkrieg gegen die WCW sorgte. Als Schauspieler wirkte er in einigen bekannten Film- und Fernsehproduktionen mit. Seit dem 4. April 2009 ist er Mitglied der WWE Hall of Fame.

Leben[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Kindheit und Jugend[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Steven James Anderson wuchs bei seinen Adoptiveltern in Jackson County (Texas) in der Kleinstadt Edna auf. Von ihnen übernahm er zeitweise den Familiennamen Williams. In der Highschool war er Mitglied der National Honor Society und erhielt später ein Stipendium im Bereich Football für die Universität von Austin.

1987 brach er das College schließlich ab und begann bei einem Verladedock in der Nähe des Houstoner Hafens zu arbeiten.[1]

Privates[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Austin war dreimal verheiratet und ist mehrfacher Vater.[2][3] Alle drei Ehen wurden inzwischen wieder geschieden. Seine erste Frau war Kathryn Burrhus, von der er sich am 7. August 1992 nach fast zwei Jahren Ehe scheiden ließ,[4] um seine Ringbegleiterin Jeannie Clark („Lady Blossom“) im Dezember desselben Jahren heiraten zu können. Im Jahr 2000 heiratete er die ebenfalls aus dem Wrestlinggeschäft bekannte Debra McMichael, die Ex-Frau des Footballers und Wrestlers Steve McMichael.[5] Die Trennung erfolgte 2003 und entwickelte sich zu einer „Schlammschlacht“ auf Grund angeblicher Brutalität Austins. Debra warf ihrem Ex-Mann den Missbrauch von Anabolika vor.[6] Auch seine nächste Beziehung mit Tess Broussard endete unglücklich. Die Polizei musste eingreifen, da er anscheinend auch hier gewalttätig wurde.

Da Austin selbst ein Adoptivkind ist und seine leiblichen Eltern nie kennenlernte, macht er sich für Kinder stark, die auf fremde Hilfe angewiesen oder schwer erkrankt sind. Sein Adoptivvater, Ken Williams, unterstützt ihn dabei.[7] Im Dezember 2007 nahm er seinen Ringnamen Steve Austin als bürgerlichen Namen an.[8] Austins größte private Leidenschaft ist die Rotwildjagd, für die er sich teilweise tagelang in die Wildnis zurückzieht.

Wrestling-Karriere[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Anfänge[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Austin begann 1989 seine Karriere. Es folgten Auftritte bei der United States Wrestling Association und der World Class Wrestling Association.

World Championship Wrestling (1991–1995)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Im Jahre 1991 wechselte Austin zu World Championship Wrestling (WCW). Da es bereits einen Wrestler namens Steve Williams aka Dr. Death gab, änderte er seinen Namen in den seiner Heimatstadt, Austin. Als „Stunning“ Steve Austin gewann er am 3. Juni 1991 seinen ersten Titel, die WCW World Television Championship. Den Titel hielt er 329 Tage und gab ihm am 27. April 1992 an Barry Windham ab. Am 23. Mai 1992 konnte Austin den Titel jedoch wieder gewinnen.

1992 bildete Austin mit Flyin’ Brian das Tag Team “Hollywood Blondes”. Mit diesem gewann er 1993 zwei Mal die NWA World Tag Team Championship. Außerdem fehdete Austin mit Flyin’ Brian, Barry Windham und Lord Steven Regal gegen Ric Flair, Arn Anderson und Paul Roma.

Mitte 1995 wurde Austin von der WCW gefeuert. Der damalige Vize-Präsident der WCW, Eric Bischoff, bezeichnete Austin als nicht „vermarktungsfähig“.

Extreme Championship Wrestling (1995)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Nach seiner Entlassung verschlug es Austin durch seinen ehemaligen WCW-Manager Paul Heyman (der nun einer der Geschäftsführer war) zu Extreme Championship Wrestling (ECW). Er wurde von der ECW direkt nach dem Auslaufen des WCW-Vertrages angerufen und unterschrieb etwas später einen kurzfristigen Vertrag bis zum Jahresende.[9] Nach Vertragsablauf sollte über eine längerfristige Verpflichtung entschieden werden. Anfänglich nannte er sich Extreme Superstar Steve Austin und begann eine Fehde mit The Sandman.[10] In dieser kurzen ECW-Zeit wurde sein Alter Ego des „Extreme Superstars“ zu „Stone Cold“ weiterentwickelt. Vom Sandman übernahm Austin auch das Biertrinken im Ring und der Halle, das später in der WWF typisch für ihn wurde.

Austin teilte immer wieder öffentliche Seitenhiebe gegen die WCW und ihre Führungsetage aus. Einen besonderen Groll hegte er gegen Bischoff, den er auch mehrfach persönlich erwähnte.[11]

Trotz seines nur kurzen Engagements gehörte Austin zu den Top-Superstars der ECW. Bei der ECW Großveranstaltung „November To Remember“ 1995 verlor er das Match um den Titel gegen den Sandman und Mikey Whipwreck. Ein wenig später verließ er diese Liga in Richtung WWF.

World Wrestling Federation/Entertainment (seit 1995)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

The Million Dollar Corporation und Fehde gegen The Hart Foundation (1995–1997)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Nach Ablauf des Vertrages mit der ECW ging Austin Ende 1995 zur World Wrestling Federation (WWF). Dort trat er zuerst unter dem Namen „The Ringmaster“ auf und wurde von Ted DiBiase gemanagt.

Ab dem Frühjahr 1996 trat er wieder als Steve Austin auf. Im Juni 1996 gewann er das King of the Ring Turnier. Im Finale besiegte er Jake „The Snake“ Roberts.

You sit there and you thump your Bible, and you say your prayers … and it didn’t get you anywhere! Talk about your Psalms, talk about John 3:16 … Austin 3:16 says I just whipped your ass!

Du sitzt da und pochst auf die Bibel, du sagst deine Gebete auf … und es hat dich nicht weitergebracht! Sprich über Psalmen, sprich über Johannes 3:16 … Austin 3:16 sagt: Ich habe dir den Arsch aufgerissen!

Austin Feiert nach einem Sieg.

Im Herbst 1996 kehrte Bret „The Hitman“ Hart nach einer längeren Auszeit in die WWF zurück. Bald darauf kam es zu einer Fehde zwischen Austin und Hart sowie dessen Stable Hart Foundation (bestehend aus Bret Hart, Owen Hart, Jim Neidhart, The British Bulldog und Brian Pillman). Während der Fehde gewann Austin am 19. Januar 1997 das Royal Rumble, wobei er Bret Hart als Letzten eliminierte. Dies führte zu einem Match zwischen Austin und Hart bei WrestleMania 13, welches Hart gewann. Die Fehde endete am 3. August 1997 beim Summer Slam, als Austin Owen Hart besiegte und die WWF Intercontinental Championship gewann.

WWF Champion und Fehde gegen Vince McMahon (1997–1999)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Ende 1997 folgte eine kurze Fehde gegen The Rock. Als Ende 1997 Bret Hart die Liga verließ, erfolgte der große Push für Steve Austin. So fehdete er Anfang 1998 gegen Shawn Michaels und Triple H. Am 29. März 1998, bei WrestleMania XIV besiegte Austin Michaels und gewann die WWF World Heavyweight Championship. Am 28. Juni 1998 gab er den Titel an Kane ab. Einen Tag später konnte Austin Kane besiegen und den Titel wieder gewinnen.

Ende 1998 begann Austin gegen The Rock erneut eine Fehde. Im Verlauf der Fehde konnte Austin die WWF World Heavyweight Championship zum dritten Mal gewinnen.

1998 begann außerdem eine Fehde Austins mit Vince McMahon. McMahon fehdete gemeinsam mit Pat Patterson, Gerald Brisco, Sgt. Slaughter, Dude Love/Mankind, Paul Wight, The Rock, Shane McMahon, Kane und The Undertaker gegen Austin. Im Juli 1999 konnte Austin die Fehde für sich entscheiden. Diese Fehde ist bis heute die erfolgreichste Fehde der WWF/WWE. Sie gilt, neben der Formierung der D-Generation X, als Grundlage der Attitude-Ära.

Ende des Jahres 1999 verletzte Austin sich und kehrte erst im Oktober 2000 zurück

The Two-Man Power Trip und Abgang (2000–2002)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Austin vs. The Rock beim Wrestlemania XIX Event.

2001 begann Austin eine Fehde mit Triple H. Am 25. Februar 2001, bei No Way Out, besiegte Triple H Austin in einem Three Stages of Hell-Match und konnte die Fehde gewinnen.

2001 bildeten Austin und Triple H das Tag Team Two Man Power-Trip. Mit diesem fehdete Austin gegen The Brothers of Destruction (The Undertaker & Kane). Am 29. April 2001 besiegten Austin und Triple H die Brothers of Destruction und gewannen so die WWF World Tag Team Championship. Den Titel gaben sie an Chris Benoit und Chris Jericho ab. Im Sommer 2002 verließ Austin die WWE.

Rückkehr und Rücktritt (2003)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Jedoch kehrte er im Frühjahr 2003 zurück. Anschließend bestritt er eine Fehde gegen The Rock, welche Austin verlor. The Rock gewann ein Match zwischen den beiden bei WrestleMania XIX. Dieses Match sollte auch das letzte Steve Austins sein. Nach WrestleMania beendete Austin seine aktive Karriere.

Vereinzelte Auftritte und Aufnahme in die Hall of Fame (seit 2004)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Seit seinem Karriereende tritt Austin gelegentlich bei verschiedenen Veranstaltungen der WWE auf. Jedoch bestritt er kein Match mehr.

Ab dem 28. April 2003, bis zum 16. November 2003, war Austin Co-General Manager von RAW. Im Frühjahr 2004 war Austin in die Fehde von Goldberg und Brock Lesnar involviert. Jedoch trat er nur als Gastringrichter in Erscheinung.

Beim Christmas Special im Irak 2004 trat Austin ebenfalls auf. Des Weiteren trat er im Sommer 2005 beim WWE Pay-per-View ECW One Night Stand, im März 2006 beim WWE Saturday Night’s Main Event, 2007 beim SummerSlam und 2007 und 2008 beim Cyber Sunday auf.

Austin bei der Einführung in die Hall of Fame.

2007 war Austin in eine Fehde zwischen Vince McMahon und Donald Trump involviert.

Am 4. April 2009 wurde Steve Austin in die WWE Hall of Fame eingeführt, einen Tag vor WrestleMania 25.[12] Bei der Raw Ausgabe vom 15. März 2010 trat er als Guest Host auf.

Bei WrestleMania 27 am 3. April 2011 in Atlanta trat Austin als Gastringrichter im Match von Jerry Lawler gegen Michael Cole auf. Von April bis Juni 2011 fungierte Austin als Moderator der 5. Staffel von WWE Tough Enough.[13]

Seit April 2013 betreibt Austin einen Wrestling-Podcast.[14] Bei der Jubiläums-Wrestlemania 30 (4. April 2014) hatte er einen Gastauftritt neben Hulk Hogan und The Rock.

Bei Wrestlemania 32 in Arlington, Texas erschien er zusammen mit Mick Foley und Shawn Michaels um The League of Nations (Sheamus, Alberto Del Rio, Rusev und Wade Barett) zu beweisen, dass es ein 3-er Team gibt, das ihnen das Wasser reichen kann. Unter anderem stunnt er Xavier Woods, nach Aufforderung von The New Day (Kofi Kingston, Big E und Xavier Woods) mit ihnen zu tanzen. Am 22. Januar 2018 kehrt Austin für die 25-jährige RAW-Ausgabe zurück.

Außerhalb des Wrestlings[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Auch in Film und Fernsehen ist Austin vielfach vertreten. In MTVs Knetfiguren–Animationsserie Celebrity Deathmatch leiht er seinem dortigen Alter Ego regelmäßig seine Stimme. Eine ebenfalls wiederkehrende Rolle hatte er als Polizist Jake Cage in der Krimiserie Nash Bridges mit Don Johnson. Im Kino war Austin in der Actionkomödie Spiel ohne Regeln (The Longest Yard) an der Seite von Adam Sandler als Gefängniswärter zu sehen. Im Jahr 2007 wurde der von der WWE produzierte Actionthriller Die Todeskandidaten (The Condemned) mit ihm in der Hauptrolle gedreht. Ab März 2009 drehte er den Film The Expendables, in dem er an der Seite von Schauspielgrößen wie Sylvester Stallone, Jason Statham oder Dolph Lundgren agierte. Des Weiteren drehte Austin 2009 den Film Damage, in dem er auch die Hauptrolle übernahm. 2010 erschienen die Filme The Stranger (Juni) und Hunt To Kill (November) mit Austin in der Hauptrolle. Als Hauptdarsteller war Austin 2011 in dem Film Tactical Force mit Michael Jai White zu sehen. 2012 folgte der Kinofilm und Actionthriller Recoil mit ihm in der Hauptrolle. 2013 übernahm er eine Rolle in der Komödie Kindsköpfe 2.

Wrestling-Erfolge[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Austin ist ein sechsfacher WWF Champion.

Filmografie (Auswahl)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Literatur[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Einzelnachweise[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  1. Biografie von Steve Williams
  2. Steve Austin: The Stone Cold Truth. Seite 95–97.
  3. Steve Austin: The Stone Cold Truth. Seite 98.
  4. Steve Austin: The Stone Cold Truth. Seite 79.
  5. TheSmokingGun: Steve Williams and Debra's Marriage Certificate. Abgerufen am 8. April 2007.
  6. Fox News: Exclusive! Debra Marshall, Ex-wife of Stone Cold Steve Austin Tells What Really Goes on in Pro-Wrestling World. 29. Juni 2007. Archiviert vom Original am 21. Oktober 2012 i Info: Der Archivlink wurde automatisch eingesetzt und noch nicht geprüft. Bitte prüfe Original- und Archivlink gemäß Anleitung und entferne dann diesen Hinweis.@1@2Vorlage:Webachiv/IABot/www.foxnews.com. 
  7. Veranstaltung für an Krebs erkrankte Kinder
  8. wrestlinginc.com: Steve Austin Changes His Name, Styles Bashes JBL, More (Memento vom 9. Juli 2008 im Internet Archive). 26. Dezember 2007.
  9. Silver Version: Paul Heyman in The Rise + Fall of ECW. 2004.
  10. Silver Vision: The Rise + Fall of ECW. 2004.
  11. Silver Version: Steve Austin in The Rise + Fall of ECW. 2004.
  12. The Daily Mirror: Stone Cold Steve Austin to be inducted into WWE Hall of Fame at Wrestlemania weekend
  13. WWE: Steve Austin wird Gastgeber von Tough Enough. cagematch.de. 29. Januar 2011. Abgerufen am 29. Januar 2011.
  14. Stone Cold Steve Austin Podcast auf sportskeeda.com (englisch)

Weblinks[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

 Commons: Steve Austin – Sammlung von Bildern, Videos und Audiodateien