کانولوشن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Convolution of two square pulses: the resulting waveform is a triangular pulse. The integral of their product is the area of the yellow region.
Convolution of a square pulse (as input signal) with the impulse response of an RC circuit in order to obtain the output signal waveform. The integral of their product is the area of the yellow region.

در ریاضیات و به خصوص در تحلیل تابع، کانولوشن (همگشت) یک عملگر ریاضی است که بر روی دو تابع f و g عمل کرده، و تابع سومی را تولید می کند که می توان به عنوان نسخه تصحیح شده یکی از دو تابع اصلی نگریسته شود. کانولوشن مشابه تابع شبه هم بستگی است. کاربردهای این عملگر شامل آمار (ریاضی)، بینایی رایانه ای، پردازش تصویر، پردازش سیگنال، مهندسی برق و معادلات دیفرانسیل می شود.

کانولوشن(همگشت) را می توان برای توابعی از گروه های غیر از فضای اقلیدسی تعریف کرد. در حالت خاص، کانولوشن حلقوی را می توان برای توابع متناوب (یعنی توابع روی دایره) تعریف کرد، و کانولوشن گسسته را می توان برای توابع مجموعه اعداد صحیح تعریف کرد. چنین تعمیم هایی از کانولوشن درای کاربردهایی در زمینه تحلیل عددی، جبر خطی عددی، و در طراحی و اجرای فیلترهای پاسخ ضربه محدود در پردازش سیگنال دارند.

محاسبه معکوس کانولوشن(همگشت)، دکانولوشن نام دارد.

تاریخچه[ویرایش]

عمل

\int_0^t\varphi(s)\psi(t-s)ds,

به ازای

0\le t<\infty,

حالت خاص ضرب ترکیبی است که ریاضیدان ایتالیایی ویتو ولترا آن را مطرح کرده است.[۱]

کانولوشن اصولاً به نام "faltung" (که همان folding انگلیسی باشد)، توسط یک ریاضیدان آلمانی به نام گوستاو دوش معرفی شد.[۲]

تعریف[ویرایش]

کانولوشن(همگشت) ƒ و g به صورت ƒ*g نوشته می شود. این تعریف به صورت انتگرال حاصلضرب دو تابع که یکی از آنها برعکس شده و روی یکدیگر می لغزند تعریف می شود. با این تعریف، کانولوشن یک نوع خاص از تبدیل انتگرالی است

(f * g )(t)\ \ \,   \stackrel{\mathrm{def}}{=}\ \int_{-\infty}^{\infty} f(\tau)\, g(t - \tau)\, d\tau
= \int_{-\infty}^{\infty} f(t-\tau)\, g(\tau)\, d\tau.       (commutativity)

با این که t در رابطه بالا مورد استفاده قرار گرفته است، لزومی برای کار در دامنه زمان نداریم. ولی در متون علمی، فرمول کانولوشن را می توان به عنوان میانگین وزنی تابع (ƒ(τ با مومنتوم t در نظر بگیریم که وزن‌ها توسط (g(−τ به اندازه t جابجا می شوند (لغزش می کنند). با تغییر t، تابع وزنی قیمت هاب مختلف تابع ورودی را برجسته می کند. به طور کلی، اگر f و g بر روی Rd توابع با مقدار مختلط باشند، آنگاه کانولوشن را می توان به صورت انتگرای زیر تعریف کرد:

(f * g )(x) = \int_{\mathbf{R}^d} f(y)g(x-y)\,dy = \int_{\mathbf{R}^d} f(x-y)g(y)\,dy.
شرح تصویری کانولوشن
1.بیان هر تابع بر حسب متغیر زائد \tau.

2. معکوس کردن یکی از توابع: g(-\tau)g(\tau).

3. افزودن فاصله زمانی(t) که g(t-\tau) را در راستای محور \tau جابجا می کند.

4. با شروع t از ∞- تا ∞+. هر زمان که دو تابع با هم برخورد کردند، انتگرال حاصلضرب آن ها را پیدا کنید. به عبارت دیگر، میانگین وزنی تابع متحرک f(\tau) را زمانی که تابع وزنی آن g(-\tau) تعریف شده باشد را بدست آورید.

شکل موج بدست آمده (که در اینجا نمایش داده نشده است) کانولوشن تابع f و g است. اگر (f(t تابع ضربه باشد، نتیجه این عمل همان (g(t خواهد بود، که پاسخ ضربه نامیده می شود.

Convolution3.PNG

کانولوشن(همگشت) دایره ای[ویرایش]

نوشتار اصلی: :en:Circular convolution


وقتی یک تابع gT متناوب باشد (که T دوره تناوب آن است)، آنگاه برای تابع ƒ (به طوری که ƒ∗gT وجود داشته باشد)، کانولوشن نیز متناوب و یکتا خواهد بود:

(f * g_T)(t) \equiv \int_{t_0}^{t_0+T} \left[\sum_{k=-\infty}^{\infty} f(\tau + kT)\right] g_T(t - \tau)\ d\tau,\,

که to یک مقدار انتخاب است. جمع، یک بسط متناوب از تابع ƒ خوانده می شود.

اگر gT بسط متناوب یک تابع دیگر (مثلاً g) باشد، آنگاه رابطه ƒ∗gT را کانولوشن دایره ای ƒ و g می نامند.

کانولوشن گسسته[ویرایش]

برای توابع دارای مقدار مختلط ƒ، g بر روی مجموعه اعداد صحیح Z تعریف شده است، انتگرال گسسته ƒ و g' با رابطه زیر بدست می آید:

(f * g)[n]\ \stackrel{\mathrm{def}}{=}\ \sum_{m=-\infty}^{\infty} f[m]\, g[n - m]
= \sum_{m=-\infty}^{\infty} f[n-m]\, g[m]. (جابجا پذیری)

زمانی که دو چندجمله‌ای را ضرب می کنیم، ضرایب حاصلضرب توسط کانولوشن توالی ضرایب اصلی بدست می آید، که برای جلوگیری از ایجاد جمله های تعریف نشده با عدد صفر بسط داده می شوند؛ این عمل تحت عنوان حاصلضرب کاچی ضرایب دو چند جمله ای شناخته می شود.

کانولوشن گسسته دایره ای[ویرایش]

وقتی یک تابع gN (با تناوب N) متناوب است، آنگاه برای توابعی مانند ƒ، به طوری که ƒ∗gN وجود داشته باشد، کانولوشن متناوب و یکتا خواهد بود:

(f * g_N)[n] \equiv \sum_{m=0}^{N-1} \left(\sum_{k=-\infty}^{\infty} {f}[m+kN] \right) g_N[n-m]\,

حاصل این مجموع بر روی k را بسط دوره ای تابع ƒ می نامند.

اگر gN بسط دوره ای یک تابع دیگر باشد، g، آنگاه عبارت ƒ∗gN را کانولوشن دایره ای ƒ و g می نامند.

زمانی که طول زمانی غیرصفر هر دو تابع ƒ و g به محدوده [0, N-1] مقید شود، آنگاه ƒ∗gN به صورت زیر کاهش خواهد یافت:

(f * g_N)[n] = \sum_{m=0}^{N-1} f[m]\ g_N[n-m]\,

 

 

 

 

(Eq.1)

= \sum_{m=0}^n f[m]\ g[n-m] + \sum_{m=n+1}^{N-1} f[m]\ g[N+n-m]\,
= \sum_{m=0}^{N-1} f[m]\ g[(n-m)_{\mod{N}}]\quad \stackrel{\mathrm{def}}{=}\quad (f *_N g)[n]\,

نماد (f *_N g)\, برای کانولوشن دایره ای یادآور کانولوشن بر روی گروه دایروی یک integers modulo N است.

الگوریتم‌های کانولوشن سریع[ویرایش]

در برخی حالات، کانولوشن گسسته می تواند به کانولوشن دایره ای تبدیل شود تا بتوان از خواص کانولوشن برای اجرای تبدیل سریع توسط کامپیوتر بهره برد. برای مثال، کانولوشن توالی رقمی [۳] یک عمل بسیار مهم ضرب اعداد چندرقمی است، که در نتیجه می تواند به صورت بهینه ای با تکنیک‌های تبدیل پیاده سازی شود(Knuth 1997, §4.3.3.C; von zur Gathen & Gerhard 2003, §8.2).

Eq.1 به ازای هر مقدار خروجی به N عمل محاسباتی نیاز دارد و در نتیجه N2 عمل برای N خروجی. که این مقدار محاسبات با اشستفاده از هر کدام از الگوریتم‌های سریع به طور چشمگیریمی تواند کاهش یابد. پردازش سیگنال دیجیتال و دیگر کاربردهای مهندسی معمولاً از الگوریتم‌های کانولوشن سریع برای کاهش هزینه محاسبات کانولوشن با پیچیدگی از درجه O(N log N) اسشتفاده می کنند.

مرسوم‌ترین الگوریتم کانولوشن سریع، از الگوریتم‌های تبدیل فوریه سریع (FFT) قضیه کانلوشن دایره ای استفاده استفاده می کنند. در حالت خاص، کانولوشن دایره ای دو توالی با طول محدود را می توان با اعمال FFT هر کدام، ضرب نقطه به نقطه، و سپس اعمال FFT معکوس بدست آورد. در نتیجه انواع کانولوشن تعریف شده در بالا را به صورت بهینه می توان با استفاده از تکنیک هایی همراه با افزودن و/یا کاهش صفر خروجی پیاده سازی کرد. الگوریتم های کانولوشن سریع دیگر، مثل الگورستم شون هاگه- اشتقاسِن، نیز از تبدیل فوریه سریع در حلقه دیگ استفاده می کنند.

دامنه تعریف[ویرایش]

کانولوشن دو تابع با مقدار مختلط بر روی Rd

(f*g)(x) = \int_{\mathbf{R}^d}f(y)g(x-y)\,dy

خوش تعریف است، تنها اگر ƒ و g به اندازه کافی در بینهایت افت سریع خواهد داشت که انتگرال آن وجود داشته باشد. شرایط وجود کانولوشن تا حدودی ما را به اشتباه میاندازد، زیرا یک انفجار (blow up) در تابع g در بینهایت به راحتی با افت سریع تابع ƒ در بینهایت جبران می شود. در نتیجه مسئله وجود کانولوشن شامل شرایط دیگری بر روی ƒ و g می شود.

Compactly supported functions[ویرایش]

اگر ƒ و g توابع ریاضی کاملاً پشتیبان شده باشند، آنگاه کانولوشن آنها وجود دارد، و همچنین تابع بدست آمده شکاملا پشتیبانی شده و پیوسته می‌باشد (Hörmander). اصولاً اگر یکی از توابع (مثلاً ƒ) کاملاً پشتیبانی شده و دیگری انتگرال پذیر بومی باشد، آنگاه ƒ∗g خوش تعریف و پیوسته خواهد بود.

توابع انتگرال پذیر[ویرایش]

کانولوشن ƒ و g وجود دارد اگر ƒ و g هر دو توابع انتگرال پذیر لبسگو ( در L1(Rd)) باشند؛ در این حالت ƒ∗g نیز انتگرال پذیر است (Stein & Weiss 1971, Theorem 1.3). این بیان، یک نتیجه گیری از قضیه تونلی است. به همین صورت، اگر ƒ ∈ L1(Rd) و g ∈ Lp(Rd) که 1 ≤ p ≤ ∞، آنگاه ƒg ∈ Lp(Rd) و

\|{f}*g\|_p\le \|f\|_1\|g\|_p. \,

در حالت خاص p= 1، شاین رابطه نشا می دهد که L1 یک جبر باناچ تحت کانولوشن است (و تساوی دو طرف برقرار است اگر f و g در تمام نقاط غیرمنفی باشند).

به طور کلی تر، نامساوی یونگ بیان می‌کند که کانولوشن یک نگاشت دوطرفه پیوسته بین فضاهای Lp مناسب است. به طور خاص، اگر 1 ≤ p,q,r ≤ ∞ رابطه زیر را ارضا کنند

\frac{1}{p}+\frac{1}{q}=\frac{1}{r}+1,

آنگاه

\|f*g\|_r\le \|f\|_p\|g\|_q,\quad f\in L^p,\ g\in L^q,

در نتیجه، کانولوشن نگاشت دوطرفه پیوسته از Lp×Lq به Lr است.

توابع با نزول سریع[ویرایش]

علاوه بر توابع با پشتیبانی کامل و توابع انتگرال پذیر، توابعی که دارای سرعت نزول سریع در بینهایت هستندنیز می توانند تحت کانولوشن قرار بگیرند. یکی از ویژگی‌های مهم کانولوشن آن است که اگر ƒ و g هر دو سریعاً نزولی باشند، آنگاه ƒ∗g نیز به سرعت نزول می کند. با در نظر گرفتن این واقعیت که کانولوشن معمولاً با دیفرانسیل گیری همراه است (به خصوصیات مراجعه کنید)، باعث می‌شود که کلاس توابع شوارتز تحت کانولوشن بسته باشند.

توزیع ها[ویرایش]

نوشتار اصلی: توزیع (ریاضیات)


تحت برخی شرایط، می توان کانولوشن یک تابع با یک توزیع، یا دو توزیع را تعریف کرد. اگر ƒ یک تابع کاملاً پشتیبانی شده باشد و g یک توزیع باشد، آنگاه ƒ∗g یک تابع نرم است که توسط فرمول توزیعی زیر تعریف می شود

\int_{\mathbf{R}^d} {f}(y)g(x-y)\,dy.

در حالت کلی تر، می توان تعریف کانولوشن را بسط داد که به طور یکتا، قانون زیر حتی در حالتی که ƒ یک توزیع باشد، و g یک توزیع کاملاً پشتیبانی شده در نظر بگیریم، بر قرار باشد (Hörmander 1983, §4.2):

f*(g*\varphi) = (f*g)*\varphi\,

اندازه ها[ویرایش]

کانولوشن هر دو اندازه بورل μ و ν از تغییر محدود، اندازه λ است که با رابطه زیر تعریف می شود:

\int_{\mathbf{R}^d} f(x)d\lambda(x) = \int_{\mathbf{R}^d}\int_{\mathbf{R}^d}f(x+y)\,d\mu(x)d\nu(y).

این رابطه زمانی که μ و ν را توزیع در نظر بگیریم با کانولوشن‌های تعریف شده در بالا مطابقت دارد؛ همچنین برای کانولوشن توابع L1 وقتی که μ و ν نسبت به اندازه لبسگو مطلقاً پیوسته باشند.

همچنین، کانولوشن اندازه‌ها نسخه دیگری از نامعادله یونگ که در زیر آمده است را ارضا می کنند

\|\mu*\nu\|\le \|\mu\|\|\nu\|

که نُرم، تغییر کلی اندازه است. از آنجا که فضای اندازه تغییر محدود یک فضای باناخ است، با کانولوشن اندازه می توان مشابه روش های استاندارد تحلیل تابعی که قابل اعمال به توزیع‌ها نیست برخورد کرد.

Properties[ویرایش]

خواص جبری[ویرایش]

نوشتارهای وابسته: Convolution algebra

کانولوشن یک ضرب را بر روی فضای برداری توابع انتگرال پذیر است. این حاصلضرب خواص ریاضی زیر را ارضا می کند، که به معنی آن است که فضای توابع انتگرال پذیر با حاصل کانولوشن یک جبر جابجا پذیر است بدون عنصر خنثی (Strichartz 1994, §3.3). دیگر فضاهای برداری توابع، مثل فضای توابع پیوسته کاملاً پشتیبانی شده، تحت کانولوشن بسته هستند، و در نتیجه جزء جبرهای جابجاپذیر هستند.

جابجایی
f * g = g * f  \,
انجمنی
f  * (g  * h) = (f  * g)  * h \,
توزیع پذیری
f  * (g + h) = (f  * g) + (f  * h) \,

؛ خاصیت انجمنی با یک عدد اسکالر

a (f  * g) = (a f)  * g = f  * (a g) \,

به ازای هر عدد حقیقی (مختلط){a}\,

خنثی در ضرب

هیچ عمل جبری توابع، یک عامل خنثی در ضرب را برای کانولوشن ایجاد نمی کنند. کمبود عامل شخنثی در ضرب عملاً مشکل بزرگی به حساب نمی آید، زیرا زیرا اکثر توابعی که کانولوشن روی آنها انجام می‌شود را می توان با یک توزیع دیراک مورد کانولوشن قرار داد، یا حداقل (مثلاً برای حالت L1) می توان تقریبی از عامل خنثی را برای آ« در نظر گرفت[نیازمند ابهام‌زدایی]. ولی فضای برداری توزیع‌های کاملاً پشتیبانی شده، اجازه حضور عامل خنثی در ضرب را تحت کانولوشن به ما می دهند. به خصوص اینکه

f*\delta = f\,

که δ توزیع دلتا است.

؛ عنصر معکوس

برخی توزیع‌ها برای کانولوشن یک عنصر معکوس دارند، S−1، که با رابطه زیر تعریف می شوند

S^{(-1)} * S = \delta. \,

مجموعه ای از توزیع‌های معکوس پذیر یک گروه آبلی را تحت کانولوشن تشکیل می دهند.

مزدوج مختلط؛

\overline{f * g} = \overline{f} * \overline{g} \!\

انتگرال گیری[ویرایش]

اگر ƒ و g توابع انتگرال پذیر باشند، آنگاه انتگرال کانلوشن آنها در تمام فضا، از حاصلضرب انتگرال آنها بدست می آید:

\int_{\mathbf{R}^d}(f*g)(x)dx=\left(\int_{\mathbf{R}^d}f(x)dx\right)\left(\int_{\mathbf{R}^d}g(x)dx\right).

این رابطه از قضیه فوبینی بر گرفته شده است. نتیجه مشابهی نیز برقرار است در صورتی که ƒ و g فقط توابع قابل اندازه گیری غیرمنفی باشند توسط قضیه تونلی بیان می شود.

دیفرانسیل گیری[ویرایش]

در حالت یک متغیری داریم

\frac{d}{dx}({f} * g) = \frac{df}{dx}  * g = {f} * \frac{dg}{dx} \,

که d/dx همان مشتق است. به طور کلی، در حالتی که توابعی از متغیرهای مختلف داشته باشیم، فرمول مشابهی با استفاده از مشتق پاره‌ای برقرار است

\frac{\partial}{\partial x_i}({f} * g)(x) = \frac{\partial f}{\partial x_i} * g = {f} * \frac{\partial g}{\partial x_i}.

یک نتیجه خاص این رابطه ان است که کانولوشن را می توان به شکل یک عمل "هموار کنندگی" نگاه کرد: کانولوشن ƒ و g به تعداد مرتبه ای که ƒ و g قابل دبفرانسیل گیری هستند، قابل دیفرانسیل گیری است.

این خاصیت تحت شرایطی برقرار است که ƒ و g مطلقاً انتگرال پذیر باشند و به عنوان یکی از نتایج نامعادله یونگ حداقل یکی از آنها دارای absolutely integrable (L1) weak derivative. برای مثال، زمانی که ƒ مشتق پذیر پیوسته با پشتیبانی کامل باشد، و g یک تابع دلخواه و انتگرال پذیر محدود باشد، آ

\frac{d}{dx}({f} * g) = \frac{df}{dx}  * g.

These identities also hold much more broadly in the sense of tempered distributions if one of ƒ or g is a compactly supported distribution or a Schwartz function and the other is a tempered distribution. On the other hand, two positive integrable and infinitely differentiable functions may have a nowhere continuous convolution.

In the discrete case, the روش تفاضلات محدود D ƒ(n) = ƒ(n + 1) − ƒ(n) satisfies an analogous relationship:

D(f*g) = (Df)*g = f*(Dg).\,

قضیه کانولوشن[ویرایش]

قضیه کانولوشن می‌کند که

 \mathcal{F}\{f * g\} = k\cdot \mathcal{F}\{f\}\cdot \mathcal{F}\{g\}

که  \mathcal{F}\{f\}\, بیان کننده تبدیل فوریه تابع f است، و k یک عدد ثابت است که وابسته به نرمالیزه تبدیل فوریه است ( به ”خوصصیات تبدیل فوریه“ مراجعه کنید). برخی نسخه‌های دیگر این قضیه برای تبدیل لاپلاس، تبدیل لاپلاس دوسویه، تبدیل z و تبدیل ملین برقرار است.

[[همچنین می توانید به قضیه کانولوشن تیشمارش که اهمیت کمتری دارد مراجعه کنید.]]

Translation invariance[ویرایش]

The convolution commutes with translations, meaning that

\tau_x ({f}*g) = (\tau_x f)*g = {f}*(\tau_x g)\,

where τxƒ is the translation of the function ƒ by x defined by

(\tau_x f)(y) = f(y-x).\,

If ƒ is a Schwartz function, then τxƒ is the convolution with a translated Dirac delta function τxƒ = ƒ∗τx δ. So translation invariance of the convolution of Schwartz functions is a consequence of the associativity of convolution.

Furthermore, under certain conditions, convolution is the most general translation invariant operation. Informally speaking, the following holds

  • Suppose that S is a نقشه طولی acting on functions which commutes with translations: Sxƒ) = τx(Sƒ) for all x. Then S is given as convolution with a function (or distribution) gS; that is Sƒ = gS∗ƒ.

Thus any translation invariant operation can be represented as a convolution. Convolutions play an important role in the study of time-invariant systems, and especially نظریه سیستم خطی تغییرناپذیر با زمان. The representing function gS is the impulse response of the transformation S.

A more precise version of the theorem quoted above requires specifying the class of functions on which the convolution is defined, and also requires assuming in addition that S must be a continuous linear operator with respect to the appropriate مکان‌شناسی. It is known, for instance, that every continuous translation invariant continuous linear operator on L1 is the convolution with a finite Borel measure. More generally, every continuous translation invariant continuous linear operator on Lp for 1 ≤ p < ∞ is the convolution with a tempered distribution whose تبدیل فوریه is bounded. To wit, they are all given by bounded Fourier multipliers.

Convolutions on groups[ویرایش]

If G is a suitable group endowed with a measure λ, and if f and g are real or complex valued integrable functions on G, then we can define their convolution by

(f * g)(x) = \int_G f(y) g(y^{-1}x)\,d\lambda(y). \,

In typical cases of interest G is a locally compact Hausdorff topological group and λ is a (left-) Haar measure. In that case, unless G is unimodular, the convolution defined in this way is not the same as \textstyle{\int f(xy^{-1})g(y)d\lambda(y)}. The preference of one over the other is made so that convolution with a fixed function g commutes with left translation in the group:

L_h(f*g) = (L_hf)*g = f*(L_hg).\,

Furthermore, the convention is also required for consistency with the definition of the convolution of measures given below. However, with a right instead of a left Haar measure, the latter integral is preferred over the former.

On locally compact abelian groups, a version of the convolution theorem holds: the Fourier transform of a convolution is the pointwise product of the Fourier transforms. The circle group T with the Lebesgue measure is an immediate example. For a fixed g in L1(T), we have the following familiar operator acting on the فضای هیلبرت L2(T):

T {f}(x) =  \frac{1}{2 \pi} \int_{\mathbb{T}} {f}(y) g( x - y) dy.

The operator T is compact. A direct calculation shows that its adjoint T* is convolution with

\bar{g}(-y).

By the commutativity property cited above, T is normal: T*T = TT*. Also, T commutes with the translation operators. Consider the family S of operators consisting of all such convolutions and the translation operators. Then S is a commuting family of normal operators. According to spectral theory, there exists an orthonormal basis {hk} that simultaneously diagonalizes S. This characterizes convolutions on the circle. Specifically, we have

h_k (x) = e^{ikx}, \quad k \in \mathbb{Z},\;

which are precisely the characters of T. Each convolution is a compact multiplication operator in this basis. This can be viewed as a version of the convolution theorem discussed above.

A discrete example is a finite cyclic group of order n. Convolution operators are here represented by circulant matrices, and can be diagonalized by the discrete Fourier transform.

A similar result holds for compact groups (not necessarily abelian): the matrix coefficients of finite-dimensional unitary representations form an orthonormal basis in L2 by the Peter-Weyl theorem, and an analog of the convolution theorem continues to hold, along with many other aspects of harmonic analysis that depend on the Fourier transform.

Convolution of measures[ویرایش]

Let G be a topological group. If μ and ν are finite Borel measures on a group G, then their convolution μ∗ν is defined by

(\mu * \nu)(E) = \int\!\!\!\int 1_E(xy) \,d\mu(x) \,d\nu(y)

for each measurable subset E of G. The convolution is also a finite measure, whose total variation satisfies

\|\mu * \nu\| \le \|\mu\| \|\nu\|.

In the case when G is locally compact with (left-)Haar measure λ, and μ and ν are absolutely continuous with respect to a λ, so that each has a density function, then the convolution μ∗ν is also absolutely continuous, and its density function is just the convolution of the two separate density functions.

If μ and ν are probability measures, then the convolution μ∗ν is the توزیع احتمال of the sum X + Y of two independent random variables X and Y whose respective distributions are μ and ν.

Bialgebras[ویرایش]

Let (X, Δ, ∇, εη) be a bialgebra with comultiplication Δ, multiplication ∇, unit η, and counit ε. The convolution is a product defined on the endomorphism algebra End(X) as follows. Let φ, ψ ∈ End(X), that is, φ,ψ : X → X are functions that respect all algebraic structure of X, then the convolution φ∗ψ is defined as the composition

X \xrightarrow{\Delta} X\otimes X \xrightarrow{\phi\otimes\psi} X\otimes X \xrightarrow{\nabla} X. \,

The convolution appears notably in the definition of Hopf algebras (Kassel 1995, §III.3). A bialgebra is a Hopf algebra if and only if it has an antipode: an endomorphism S such that

S * \operatorname{id}_X = \operatorname{id}_X * S = \eta\circ\varepsilon.

کاربردها[ویرایش]

ردپای کانولوشن و عملیات مربوطه در بسیاری از کاربردهای مهندسی و ریاضی پیداست.

  • در مهندسی برق، کانولوشن یک تابع (سیگنال ورودی) با یک تابع دوم (پاسخ ضربه) خروجی یک سیستم خطی تغییرناپذیر با زمان (LTI) را بر می گرداند. خروجی سیستم در هر لحظه برابر با اثر جمعی تمام مقادیر پیشین تابع ورودی است، که آخرین مقادیر معمولاً بیشتریت تاثیر را دارند (که با عامل شرب شوندگی بیان می شود). تابع پاسخ ضربه این عامل را برای ما مهیا می‌کند که تابعی از اثر مقدار ورودی در زمان‌های گذشته است.
    • در کاربردهای پردازش سیگنال رقمی و پردازش تصویر، تابع ورودی به طور کامل در دسترس است و لذا می توان هر قسمت از خروجی را بدست آورد. در این نوع، می توان از مزیت این که خروجی تنها به چند ورودی اخیر بستگی دارد بهره برد.
    • کانولوشن هر مولفه فرکانسی را به طور مستقل بدون وابستگی به دیگر فرکانس‌ها تقویت و با تضعیف می کند.
  • در نورشناخت، بسیاری از انواع "بلور" را با کانولوسن بیان می کنند. یک سایه (مثلاً سایه روی یک میز، زمانی که دست خود را بین میز و نور قرار می دهید) را می توان کانولوشن یک شکل از منبع نور (که قالب سایه را تشکیل می دهد) و یک عنصر (که سایه آن تشکیل می شود) دانست. یک عکی خارج از فوکوس، کانولوشن یک عنصر شفاف با لبه های تیز با یک نمودار عنبیه مانند است. اصلاح مرسوم برای این حالت را بوکه است.
  • در صداشناسی، یک پژواک کانولوشن صدای اصلی با تابعی است که عناصر بازپس دهنده صدا را توصیف می کند.
  • In time-resolved fluorescence spectroscopy, the excitation signal can be treated as a chain of delta pulses, and the measured fluorescence is a sum of exponential decays from each delta pulse.
  • در سیستم‌های برنامه‌ریز درمان رادیویی، قسمت اعظم محاسبات کدها از الگوریتم‌های برهم‌نهی کانولوشن استفاده می‌کنند.

See also[ویرایش]

Notes[ویرایش]

  1. According to [Lothar von Wolfersdorf (2000), "Einige Klassen quadratischer Integralgleichungen", Sitzungsberichte der Sächsischen Akademie der Wissenschaften zu Leipzig, Mathematisch-naturwissenschaftliche Klasse, Band 128, Heft 2, 6-7], the source is Volterra, Vito (1913), "Leçons sur les fonctions de linges". Gauthier-Villars, Paris 1913.
  2. Gustav Doetsch, "Die Integrodifferentialgleichungen vom Faltungstypus". Mathematische Annalen 89 (1923), 192-207
  3. Digital

References[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌واژه معنای واژهٔ «convolution» را در ویکی‌واژه ببینید.
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کانولوشن موجود است.