نمونه‌برداری (پردازش سیگنال)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دیاگرام تبدیل سیگنال پیوسته به سیگنال گسسته

می‌توان نمونه‌برداری را مهم‌ترین مبحث در پردازش سیگنالهای گسسته نامید. در تئوری پردازش سیگنال گسسته اثبات می‌گردد که حداقل فرکانس نمونه‌برداری می‌بایست دو برابر پهنای باند فرکانسی سیگنال نمونه‌برداری شده باشد تا بتوان سیگنال پیوسته را از سیگنال نمونه‌برداری شده بازسازی نمود.

تحلیل سیگنال نمونه‌برداری شده در حوزه زمان و فرکانس[ویرایش]

تبدیل سیگنال پیوسته به سیگنال گسسته
تبدیل سیگنال پیوسته به سیگنال گسسته

می‌توان گسسته‌سازی یک سیگنال پیوسته را بطور ذهنی به دو مرحله تقسیم کرد:

  1. تبدیل سیگنال پیوسته به یک سیگنال پیوسته ولی نمونه برداری شده
  2. گسسته‌سازی سیگنال نمونه‌برداری شده.

در شکل، سیگنال در مراحل مختلف نمایش داده شده است. ابتدا سیگنالی پیوسته  x_c(t) که ورودی سیستم است نمایش داده شده است. سپس این سیگنال در سیگنال s(t) ضرب می‌شود.

x_s(t)=x_c(t)s(t)

که سیگنال s(t) به صورت زیر تعریف می‌شود:

s(t)=\delta(t-nT)

که T پریود نمونه‌برداری، n عددی طبیعی و  \delta تابع دلتای دیراک است. حاصل x_s(t) سیگنالی است پیوسته، ولی نمونه‌برداری شده. در نهایت سیگنال نمونه‌برداری شده گسسته‌سازی می‌شود، یعنی: x[n]=x_s(nT)

مراجع[ویرایش]

  • Discrete Time Signal Processing, A.V. Oppenheim, R.W. Schafer, J.R. Buck, 2nd Edition, Prentice Hall, ISBN 0-13-754920-2, 1998.