هخامنش
هَخامَنِش نام کسی است که دودمان هخامنشی خود را به نام او میخواندند. واژه هخامنش معنای دارنده اندیشه راست را میرساند. هخامنش میباید نیای بزرگ هخامنشیان و سرپرست طایفه پاسارگاد بوده باشد.
اخلاف او سرانجام به تاسیس شاهنشاهی نیرومندی در آسیا موفق گردیدند که از ۵۵۹ ق.م تا سال ۳۳۰ ق.م دوام آورد. وی نیای کوروش بزرگ و داریوش بزرگ است. گقته شده که هخامنش همان جمشید شاه است که برابر با داستانهای ایرانی اولین پادشاه و امپراتور جهان بوده است و بر تختی می نشستهارگ جمشید که دیو و انسان با هم آن را بدوش کشیده و او از بالا بر قلمرو خود نظر می افکنده است جمشید از نظر زبان شناسی می تواند در متن های لاتین به هخامنید تغییر یافته باشد. هخامنش توسط پادشاه دیااکو پادشاه اول مادها (اولین پادشاه ایران ) به فرمانداری پارسه منصوب میشود و در حملهای که تعدادی از جنگجویان پارسی علیه تعدادی از سربازان سناخریب پادشاه آشور ترتیب داده بودند سرکردگی آنان را بر عهده داشت. حکومت هخامنش در آنشان درست در زمانی بود که طایفه دیگری از آریایها (مادها) در غرب ایران در حال تشکیل قدرت مقتدری بودند.
بعد از هخامنش حکومت آنشان به فرزندش چا ایش پیش رسید.
منابع [ویرایش]
- رضایی، دکتر عبدالعظیم، تاریخ ده هزار ساله ایران، تهران:اقبال، چاپ۱۶، ۱۳۸۴، جلد اول.
 |
این یک نوشتار خُرد تاریخی پیرامون ایران است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
