آماستریس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آماستریس
Amastris didrachm.jpg
سکه منقوش به نگارهٔ آماستریس
مرگ ۲۸۴ پیش از میلاد [۱]
همسران کراتروس
دیونسیوس هراکلیه‌ای
لیسیماخوس
دودمان هخامنشیان
پدر هخشتره

آماستریس، آمستریس[۲] یا آماسترین[۳] (مرگ ۲۸۴ پیش از میلاد) دختر هخشتره و برادرزادهٔ داریوش سوم، آخرین پادشاه هخامنشی بود.[۲][۴][۳]

زندگینامه[ویرایش]

اسکندر مقدونی پس از پیروزی بر ایرانیان آماستریس را به ازدواج یکی از نردیکترین دوستانش به نام کراتروس درآورد[۳] اما کراتروس که به فیلا، دختر آنتیپاتر تمایل داشت پس از مرگ اسکندر از آماستریس جدا شد.[۴] آماستریس سپس در سال ۳۲۲ پیش از میلاد به همسری دیونسیوس، حاکم هراکلیه پونتیکا درآمد و آن‌دو صاحب سه فرزند، دو پسر به نام‌های کلیرخوس و هخشتره و یک دختر به نام آمستریس شدند.[۴] دیونسیوس در سال ۳۰۶ پیش از میلاد درگذشت[۲] اما پیش از مرگ، نایب‌السلطنتی پسران خردسال و ادارهٔ حکومتش را به آماستریس سپرد.[۴]

آماستریس با احتیاط و خردمندانه حکومت می‌کرد. او در سال ۳۰۲ پیش از میلاد با لیسیماخوس، پادشاه تراکیه، آسیای صغیر و مقدونیه، ازدواج نمود و از او صاحب یک پسر دیگر به نام الکساندر شد. با وجود این لیسیماخوس در سال ۳۰۰ پ.م از آماستریس جدا شد تا با آرسینوهه، دختر رقیبش بطلمیوس یکم ازدواج کند. آماستریس پس از این جدایی ادارهٔ هراکلیه را دوباره در دست گرفت و به احیای آن پرداخت.[۴] او احتمالاً باتوجه به سکه‌های ضرب‌شده با تصویر او به‌تنهایی به عنوان شهبانو حکومت کرد[۲] و شهر آماستریس (آماسرای امروزی) را بنیان نهاد.[۴]

کلیرخوس و هخشتره، پسران آماستریس که به سن بلوغ رسیده بودند اینک ادارهٔ شهر را در دست داشتند. آنها با زیردستانشان به ستمگری رفتار می‌کردند و علی‌رغم آنکه مادرشان در کارهای آنان چندان دخالت نمی‌کرد تصمیم به قتل او گرفتند. پس هنگامی که آماستریس سوار بر کشتی بود او را در دریا غرق کردند. اما خود نیز به دست لیسیماخوس که از مرگ همسر سابقش آگاه شده بود کشته شدند.[۴]

منابع[ویرایش]

  1. Vladimir F. Stolba. «Some Reflections on the Amphora Stamps with the Name of Amastris». بازبینی‌شده در ۳ اوت ۲۰۱۲. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ «Amestris». Encyclopædia Iranica. بازبینی‌شده در ۳ اوت ۲۰۱۲. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ Arrian. «Anabasis Alexandri - vii. 4». alexander-sources.org. بازبینی‌شده در ۳ اوت ۲۰۱۲. 
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ ۴٫۳ ۴٫۴ ۴٫۵ ۴٫۶ Memnon. «History of Heracleia». attalus.org. بازبینی‌شده در ۳ اوت ۲۰۱۲.