پذیرفتاری مغناطیسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نمودار پذیرفتاری مغناطیسی بر حسب دما برای قطعه‌ای آهن جهت مشاهده اثر هاپکینسون

پذیرفتاری مغناطیسی (به انگلیسی: Magnetic susceptibility) قابلیت مغناطیزه شدن ماده‌ای را گویند.[۱]

بر این اساس می‌توان مواد را به ۳ دستهٔ فرومغناطیسی، پارامغناطیسی، و دیامغناطیسی دسته بندی نمود.

بویژه در ام آر آی، به خاصیتی گویند که در ذات هر ماده بوده، و هنگام قرار گرفتن در یک میدان مغناطیسی خارجی، باعث تغییر آن میدان مغناطیسی در محیط دور و اطراف خود می‌گردد[۲]، همانند مثلا ماده حاجب.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. MRI in Practice. Westbrook C, et al. 3Ed. Blackwell Publishing. 2005. p.396
  2. Review of Radiologic Physics. Walter Huda, Richard Slone. Lippincott Williams. 2004. p.250