قانون مغناطیسی گاوس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
الکترومغناطیس
VFPt Solenoid correct2.svg
برق · مغناطیس

قانون مغناطیسی گاوس (به انگلیسی: Gauss Law for Magnetic Fields)‏ در واقع به عدم وجود تک‌قطبی‌های مغناطیسی اشاره دارد. در نظر بگیرید که ما یک آهن‌ربا را به سمت بی‌نهایت تکه خورد می‌کنیم. تکه‌های موجود هنوز دارای دو قطب N و S هستند. کوچک‌ترین آهن‌ربای موجود یک دوقطبی مغناطیسی است. این قانون همچنین به صفر بودن شار مغناطیسی در هر صفحهٔ بستهٔ گائوسی، اشاره می‌کند.

\oint_S \mathbf{B} \cdot \mathrm{d}\mathbf{A} = 0

در مقایسه با قانون گاوس برای میدان‌های الکتریکی:

\oint_{S}\mathbf{E}\cdot d\mathbf{A} = \frac{Q}{\varepsilon_0}

در هر دو تساوی، انتگرال برای یک سطح بسته مورد محاسبه قرار می‌گیرد.

تعریف سطح بسته.سمت چپ:مثال‌هایی برای سطوح بسته، سطح یک کره، چنبره یا یک مکعب می‌باشند. شار مغناطیسی در هر یکی از این سطوح برابر صفر است.سمت راست:مثال‌هایی برای سطوح باز، دیسک، مربع و نیم‌کره می‌باشند. همهٔ آن‌ها دارای یک مرز (خطوط قرمز) هستند و به طور کامل حجم سه بعدی را نمی‌پوشانند. شار مغناطیسی در هر یک از این اشکال الزاما صفر نیست.

منبع [ویرایش]

  • Halliday,Resinck,Walker. Fundamentals of Physics. Wiley. 576.