شار الکتریکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
الکترومغناطیس
VFPt Solenoid correct2.svg
برق · مغناطیس

در الکترومغناطیس شار الکتریکی شار گذرنده از سطحی در وجود میدان الکتریکی تعریف می‌شود. این شار با d\Phi_E\, d\mathbf{A} نشان داده می‌شود که از رابطه زیر بدست می‌آید:

d\Phi_E = \mathbf{E} \cdot d\mathbf{A}

که به معنی ضرب داخلی میدان و مساحت است که مساحت سطح باید از انتگرال سطحی(یا بسته[۱]) بدست آید:

\Phi_E = \int_S \mathbf{E} \cdot d\mathbf{A}

که E میدان الکتریکی و dA مساحت یک المان از S است.

برای یک سطح گاوسی بسته به معداله زیر تحویل داده می‌شود:

\Phi_E = \oint_S \mathbf{E} \cdot d\mathbf{A} = \frac{Q_S}{\epsilon_0}

که QS بار الکتریکی مبحوس در سطح (و ε0 ثابت گذردهی خلا است که این قانون به قانون گاوس و اولین معادله از معادلات چهارگانه ماکسول معروف است .

شار الکتریکی به واحد ولت در متر، یا معادل آن نیوتون در متر مربع بر روی کولون(N m2 C−1) بیان می‌شود . اگرچه در واحد اس‌آی شار به شکل kg•m3•s-3•A-1 بیان می‌شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. در فیزیک هالیدی و ایریدوف این‌گونه است.

منبع[ویرایش]