آرمیچر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک آرمیچر دی‌سی.

آرمیچر (به انگلیسی: Armature) آن بخش از موتور الکتریکی است که به آن ولتاژ ورودی اعمال می‌شود یا آن بخش از ژنراتور است که در آن ولتاژ خروجی ایجاد می‌شود. با توجه به طراحی ماشین، هر کدام از بخشهای چرخان یا ایستان می‌توانند به عنوان آرمیچر باشند.[۱]

هر چه تعداد حلقه‌های کلاف دینام (آرمیچر) بیشتر باشد و نیز هر چه خطوط قوای مغناطیسی آهنربای آن (یا بالشتک‌ها) قوی‌تر باشد و یا بالاخره هر چه سرعت گردش آرمیچر زیادتر باشد در نتیجه ولتاژ خروجی دینام بیشتر خواهد شد. سه عیب عمده در آرمیچرها اتصال کوتاه، اتصال سیم پیچ آرمیچر به بدنه و باز بودن مدار آرمیچر (قطع بودن سیم‌ها) است.

سیم‌پیچی آرمیچر[ویرایش]

سیم‌پیچی آرمیچر مبتنی بر اصول فنی خاص است که بسته به نیاز کلاف‌ها می‌توانند بطور سری یا موازی یا ترکیبی از این دو به همدیگر وصل می‌شوند. در صورتی‌که کلاف‌ها با هم سری شوند نیرومحرکه کلاف‌ها با هم جمع می‌شوند و ولتاژ دهی آرمیچر افزایش می‌یابد. (سیم پیچی موجی)

در صورتی‌که کلاف‌ها موازی شوند تعداد مسیرهای جریان موجود در آرمیچر افزایش یافته و قابلیت جریان دهی آرمیچر افزایش می‌یابد. (سیم پیچی حلقوی)

منابع[ویرایش]

الماسی، شهرام: نقد و معرفی: اصول الکتریسیته و تعمیرات برق اتومبیل. در: «کتاب ماه علوم و فنون». اردیبهشت ۱۳۸۰ - شماره ۳۷. (از صفحه ۲۰ تا ۲۳).

  1. دانشنامه رشد: موتور الکتریکی. بازدید: ژانویه ۲۰۱۲.