شار مغناطیسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
الکترومغناطیس
VFPt Solenoid correct2.svg
برق · مغناطیس

در فیزیک، و بیشتر در الکترومگنتیسم، شار مگنتیک کمیتی است که بیشتر با نماد {\Phi} یا {\Phi_{B}} (بخوانید: فای یا فایِ بی) نشان داده می‌شود.

شار مگنتیک مولفه هایی از میدان مگنتیک B است که از مسیر بسته ای با مساحت {A} میگذرد. یکای آن وِبِر {Wb} است ({Wb=Vs}). شار مگنتیک از رابطه زیر محاسبه می‌شود:

\Phi_m = \int \!\!\!\! \int_S \mathbf{B} \cdot d\mathbf S\,

در صورتی که میدان مغناطیسی یکنواخت باشد (به عبارت دیگر مستقل از سطح مقطع المان باشد) جواب انتگرال به معادله زیر تحویل داده می‌شود:

{\Phi} = {\mathbf{B} \mathbf{A} \cos \theta }

که در آن {\theta} زاویه نیم خط عمود بر سطح و میدان مغناطیسی می‌باشد.

{\mathbf{A}} مساحت سطح مقطع بر حسب متر و {\mathbf{B}} میدان مغناطیسی بر حسب {\mathbf{T}} تسلا می‌باشد.

تغییر شار گذرنده از مدار بسته باعث ایجاد جریان القایی در آن می‌شود.

منبع[ویرایش]