مقعد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مقعد
Digestive system diagram fa language.png
دستگاه گوارش انسان
ساختار مقعد
دستگاه گوارش و مقعد انسان

مَقعَد بخش پایانی دستگاه گوارش در موجودات زنده است. مقعد سوراخی در بدن است و عملکرد آن دفع مواد زائد غذایی و همچنین مواد زائد داخل بدن می‌باشد.

فقط جانورانی مقعد دارند که دارای لوله گوارش باشند و جانورانی مانند هیدر (که کیسه گوارشی دارد) و کرم کدو (که اصلاً لوله گوارش ندارد) معقد ندارند. مقعد دارای دو اسفنگتر داخلی و خارجی می‌باشد که اولی از نوع عضله صاف و غیر ارادی است و دومی از نوع عضله مخطط و ارادی می‌باشد. [۱] ارادی بودن اسفنگتر خارجی باعث می‌شود تا بتوان مدفوع را به صورت ارادی خارج کرد. عدم خروج به موقع مدفوع از بدن باعث بیماری‌های مزمنی از قبیل بواسیر می‌شود که در ایران آمار بالایی را به خود اختصاص داده است.

بخاطر تمرکز زیاد پایانه‌های عصبی در محدوده مقعد، این محدوده جزو مناطق شهوانی بدن محسوب می‌شود. بخاطر همین ارتباط با جنسیت و شهوت، صحبت درباره مقعد در فرهنگ ایرانی و فرهنگهای مختلف تابو است.

بیماری شقاق یا زخم مقعد[ویرایش]

علت این بیماری، ایجاد خراشیدگی در پوست مقعد به دنبال یبوست است. این خراشیدگی باعث انقباض عضله داخلی مقعد می شود واین انقباض باعث ایجاد درد شدید می گردد. افراد مبتلا معمولاً با درد در هنگام دفع مدفوع مواجه هستند و در مواردی نیز پس از خروج آن چند قطره خون نیز جاری می شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. حسین زاده طاهری،محمد حسین.ابراهیم زاده بیدسکان، علیرضا. آناتومی انسانی پایه. جهاد دانشگاهی مشهد، 1387. شابک ‎۹۶۴۳۲۴۱۸۱۵. 

ویکی‌پدیای انگلیسی.

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ مقعد موجود است.