مقعد
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
مَقعَد بخش پایانی دستگاه گوارش در موجودات زنده است. مقعد سوراخی در بدن است و عملکرد آن دفع مواد زائد غذایی و همچنین مواد زائد داخل بدن میباشد.
فقط جانورانی مقعد دارند که دارای لوله گوارش باشند و جانورانی مانند هیدر(که کیسه گوارشی دارد) و کرم کدو (که اصلا لوله گوارش ندارد) معقد ندارند. مقئد دارای دو اسفنگتر داخلی و خارجی میباشد که اولی غیر ارادی است و دومی ارادی میباشد. ارادی بودن اسفنگتر خارجی باعث میشود تا بتوان مدفوع را به صورت ارادی خارج کرد. عدم خروج به موقع مدفوع از بدن باعث بیماری های مزمنی از قبیل بواسیر میشود که در ایران آمار بالایی را به خود اختصاص داده است.
بخاطر تمرکز زیاد پایانههای عصبی در محدوده مقعد، این محدوده جزو مناطق شهوانی بدن محسوب میشود. بخاطر همین ارتباط با جنسیت و شهوت، صحبت درباره مقعد در فرهنگ ایرانی و فرهنگهای مختلف تابو است.
مقعد واژهای عربی است و معنی واژگانی آن «نشیمنگاه» است.
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] منبع
ویکیپدیای انگلیسی.
 |
در ویکیانبار منابعی در رابطه با موجود است. |
 |
این نوشتار دربارهٔ زیستشناسی خُرد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
|
||||
|---|---|---|---|---|
 |
سر: - ابرو – آرواره - بناگوش – بینی - پیشانی - جمجمه – چانه – چشم – دندان – دهان – زبان - شقیقه – صورت - غبغب – گوش – گونه - لب - لوزه - مژه گردن: تارآوا - حنجره - گلو – سیب آدم - زبان کوچک (ملاز) - حلق - تیروئید بالاتنه: - آبگاه – پستان - پشت و کمر - پهلو - جناغ - زیر بغل – سینه - شانه – معده – قفسه سینه - کول – گُرده – ناف اندامهای جنسی: (آلت مردانه/ختنهگاه/کیسه بیضه/بیضه/خروسه/مهبل/تخمدان/رحم) – نشیمنگاه – مقعد – سرین - میاندوراه - دنبالچه - موی زهار - لگن خاصره چهاراندام: – آرنج – انگشت اشاره – انگشت پا – انگشت حلقه – انگشت شست – انگشت کوچک – انگشت میان - بازو – بند انگشت – پا – پاشنه - پشت بازو – پشت ساق – پنجه – پیشمشت – دست – ران - روی پا – زانو – ساعد – قوزک پا - کشاله ران - کشکک زانو - کف دست – لنگ – مچ – ناخن پا |
|||
