مقعد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو
ساختار مقعد

مَقعَد بخش پایانی دستگاه گوارش در موجودات زنده ‌است. مقعد سوراخی در بدن است و عملکرد آن دفع مواد زائد غذایی و همچنین مواد زائد داخل بدن می‌باشد.

فقط جانورانی مقعد دارند که دارای لوله گوارش باشند و جانورانی مانند هیدر(که کیسه گوارشی دارد) و کرم کدو (که اصلا لوله گوارش ندارد) معقد ندارند. مقئد دارای دو اسفنگتر داخلی و خارجی می‌باشد که اولی غیر ارادی است و دومی ارادی می‌باشد. ارادی بودن اسفنگتر خارجی باعث می‌شود تا بتوان مدفوع را به صورت ارادی خارج کرد. عدم خروج به موقع مدفوع از بدن باعث بیماری های مزمنی از قبیل بواسیر می‌شود که در ایران آمار بالایی را به خود اختصاص داده است.

بخاطر تمرکز زیاد پایانه‌های عصبی در محدوده مقعد، این محدوده جزو مناطق شهوانی بدن محسوب می‌شود. بخاطر همین ارتباط با جنسیت و شهوت، صحبت درباره مقعد در فرهنگ ایرانی و فرهنگهای مختلف تابو است.

مقعد واژه‌ای عربی است و معنی واژگانی آن «نشیمنگاه» است.

[ویرایش] جستارهای وابسته

[ویرایش] منبع

ویکی‌پدیای انگلیسی.

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار منابعی در رابطه با موجود است.


  کالبدشناسی انسان  ن . ب . و 
بدن انسان.jpg

سر: - جمجمه - پیشانیچشمگوشبینیدهانزباندندانچانهصورتآروارهگونه - چانه

گردن:گلوسیب آدم

تنه: - شانه - ستون فقراتپستانسینهقفسه سینهشکمناف،

اندام‌های جنسی: (آلت مردانه/کیسه بیضه/بیضه/مهبل/کلیتوریس) – مقعدسرینکشاله ران

اندام‌ها:

اندام فوقانیآرنج - بازوساعدمچدستانگشتان (– انگشت اشارهانگشت حلقهانگشت شستانگشت کوچکانگشت میان )

اندام‌تحتانیانگشت پاپاپاشنهپشت ساقرانزانوقوزک پا

پوست: مو