انگشت میانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
انگشت میانی
Middle finger.jpg
Middle finger
لاتین digitus medius

انگشت میان یا انگشت سوم نام انگشت میانی دست است که در انسان شامل یک انگشت در هر دست می‌شود (در مجموع ۲ انگشت). این انگشت بلندترین انگشت دست است.

انگشتان دست به جز انگشت شست دارای سه استخوان مجزا هستند که بین آنها مفصل وجود دارد و در انتهای آنها ناخن قرار دارد.

منابع[ویرایش]

  • بهرام الهی. «اول». در آناتومی اندام فوقانی، تحتانی، مفاصل. ویرایش ۴. چاپ ۱۲. تهران: جیحون، ۱۳۷۷. ۱. ISBN 9647088024.