بندر چارک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۲۶°۴۳′۵۱″ شمالی ۵۴°۱۶′۳۱″ شرقی / ۲۶.۷۳۰۸۳° شمالی ۵۴.۲۷۵۲۸° شرقی / 26.73083; 54.27528

بندر چارک
CHARAK- 44.jpg
کشور  ایران
استان هرمزگان
شهرستان بندر لنگه
بخش بخش شیبکوه
نام(های) قدیمی چاه رقیه
مردم
جمعیت ۴۴۴۷
اطلاعات شهری
پیش‌شماره تلفنی ۰۷۶۲
وبگاه جزیره لاوان

شهر بندرچارک مرکز بخش شیبکوه شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان ایران است. شهر چارک را «بندر چارک» نیز می‌نامند.

نام گذاری[ویرایش]

روایت است که زنی در آن ناحیه بوده بنام «رقیه» چاه آبی داشته که آبش شیرین بوده و آب از چاه می‌کشیده و می‌فروخته، آن چاه بین مردم منطقه به «چاه رقیه» مشهور می‌گردد، که با گذشت زمان به چارک تبدیل می‌شود، و هم چنین منطقه نیز به نام چارک نامگذاری می‌شود.

محدوده چارک[ویرایش]

از شمال باوردان، از جنوب خلیج فارس، از مغرب طاحونه، واز سمت مشرق به حسینه محدود می‌گردد.

جمعیت[ویرایش]

جمعیت شهر بندرچارک طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵، برابر با ۴۴۴۷ نفر بوده‌است.[۲] ، بیش تر آن‌ها از نژاد عرب هستند، و به زبان عربی و فارسی تکلم می‌کنند. دارای تأسیسات زیر است: مسجد، دانشگاه، بندرگاه، تلفن همراه، دبستان، برق و لوله کشی آب، بانک، آب انبار (برکه) و تلفن است.

بندر چارک هم اکنون شهری است با تمام امکانات دارای آب شیرین کن است که باعث شده آبش در سطح شهرستان بهترین آب باشد.. دارای مدارس راهنمایی دبیرستان پیش دانشگاهی و هنرستان است و نزدیکترین جا برای رفت‌وآمد به جزیره کیش می‌باشد.

جغرافیا و پیشینه[ویرایش]

قلعه جارک.jpg

شهر بندر چارک در ۳۰۰ متری مشرق خلیج فارس واقع است. و ارتفاعش از سطح دریا ۴۰ متر است. روستای تاوونه در سمت مغرب چارک واقع شده‌است، و در سمت شمال آن روستای سکروه قرار دارد. دهستان چارک در گذشته مقر حکمرانی قبیله (آل علی) بود، چون قبیله آل علی بر این منطقه حاکم بودند.

آثار[ویرایش]

قلعه بزرگی در دهستان چارک وجود دارد که مقر حاکم وقت بوده‌است، این قلعه شیخ صالح بن شیخ محمد آل علی یکی از حاکمان چارک ساخته‌است و مقر حکم خود قرار داده‌است. اولین کسی که حاکم آنجا بوده‌است: شیخ محمد بن شیخ حسن آل علی بودند، اما آخرین کسی که زمام حکم در قبضه داشتند شیخ عبدالله بن شیخ محمد آل علی بوده‌است.

دهستان چارک ده آبادی است و یکی از بنادر پرجنب‌وجوش منطقه شیبکوه‌است.

منابع[ویرایش]

  • الوحیدی الخنجی، حسین بن علی بن احمد، «تاریخ لنجه»، چاپ دوم، دبی: دارالأمة للنشر والتوزیع، ۱۹۸۸ میلادی.
  • محمد صدیق، عبدالرزاق، «صهوة الفارس فی تاریخ عرب فارس»، چاپ اول، شارجه: چاپ خانه المعارف، ۱۹۹۳ میلادی.
  • العصیمی، محمد بن دخیل، عرب فارس، چاپ اول، دمام (عربستان سعودی): انتشاراتی الشاطیء الحدیثة، ۱۴۱۸ هجری قمری.
  • حاتم، محمد بن غریب، تاریخ عرب الهولة، چاپ اول، قاهره: دارالعرب للطباعة والنشر والتوزیع، ۱۹۹۷ میلادی.
  • کامله، القاسمی، بنت شیخ عبدالله، (تاریخ لنجة) مکتبة دبی للتوزیع، الامارات:، چاب دوم، انتشار سال ۱۹۹۳ میلادی. (به عربی).
  • بختیاری، سعید،، «اتواطلس ایران» ، “ مؤسسه جغرافیایی وکارتگرافی گیتاشناسی، بهار ۱۳۸۴ خورشیدی.
  • محمد، صدیق «تارخ فارس» صفحه‌های (۵۰ ـــ ۵۱)، چاپ سال ۱۹۹۳ میلادی.

پانویس[ویرایش]

  1. نژاد عربی مردم بندر چارک = قسمت جمعیت (زبان عربی)
  2. «سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵، جمعیت تا سطح آبادی‌ها بر حسب سواد»(فارسی)‎. مرکز آمار ایران، ۱۳۸۵. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۲. 

جستارهای وابسته[ویرایش]