آرگو (فیلم)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آرگو

پوستر فیلم
کارگردان بن افلک
تهیه‌کننده جرج کلونی، گرانت هسلوف، بن افلک
نویسنده کریس تریو
بازیگران بن افلک، برایان کرانستون، آلن آرکین، جان گودمن
موسیقی الکساندر دسپلا
فیلم‌برداری رودریگو پریتو
تدوین ویلیام گولدنبرگ
گونه دلهره‌آور تاریخی سیاسی
توزیع‌کننده برادران وارنر
تاریخ انتشار ۱۲ اکتبر ۲۰۱۲
مدت زمان ۱۲۰ دقیقه
کشور آمریکا
زبان انگلیسی
بودجه ۴۴٫۵ میلیون دلار
فروش ۱۹۱٬۹۴۳٬۰۰۰ میلیون دلار
جایزه(ها) جایزه بهترین فیلم اسکار ۲۰۱۳
صفحه در وب‌گاه IMDb

آرگو (به انگلیسی: Argo) نام فیلمی سینمایی محصول کشور آمریکا به سال ۲۰۱۲ میلادی و ساختهٔ بن افلک است. داستان این فیلم برداشت آزادی از وقایع بحران گروگان‌گیری در سفارت ایالات متحده آمریکا در تهران است، که در آن ۶ دیپلمات آمریکایی توانستند از منزل سفیر کانادا در تهران به خارج از ایران بگریزند.[۱] در این فیلم بازیگرانی چون بن افلک، آلن آرکین، برایان کرانستون و امید ابطحی به نقش‌آفرینی می‌پردازند. تهیه‌کنندگان این فیلم بن افلک، جرج کلونی و گرانت هسلوف هستند.

آرگو نامزد هفت جایزهٔ مختلف در جوایز اسکار ۸۵ام بود [۲] و در نهایت سه اسکار بهترین فیلم، بهترین فیلمنامهٔ اقتباسی و بهترین تدوین را کسب کرد.[۳] این نخستین‌بار از سال ۱۹۸۹ و برنده‌شدن رانندگی برای خانم دیزی بود که فیلمی بدون نامزدی برای عنوان بهترین کارگردانی، برندهٔ اسکار بهترین فیلم می‌شد. آرگو نامزد پنج جایزه گلدن گلوب شد که دو جایزه (بهترین فیلم درام و بهترین کارگردانی) را از آن خود کرد؛[۴] آرگو همچنین برنده جایزه بهترین فیلم از طرف انجمن تهیه کنندگان امریکا شد.[۵] آرگو همچنین با ۹۳% امتیاز بالایی را با رای کاربران سایت راتن تومیتوس بدست اورد [۲] آرگو همچنین جایزه‌های بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و تدوین را از مراسم بفتا به‌دست آورد.[۶]

خلاصه داستان[ویرایش]

خطر لوث‌شدن: آنچه در زیر می‌آید ممکن است قضیه یا پایان ماجرا را لو دهد!

در ۱۳ آبان سال ۱۳۵۸ و در گیر و دار انقلاب ایران گروهی موسوم به دانشجویان پیرو خط امام به سفارت آمریکا در تهران حمله کردند و آن را به تصرف خود درآوردند و کارمندان آمریکایی سفارت را هم به گروگان گرفتند. از میان کارکنان به گروگان گرفته شده، تعداد ۶ نفر موفق می‌شوند از در پشت سفارت به خانه کن تیلور سفیر کانادا در ایران بگریزند.بعد از گریختن این آمریکایی‌ها جلسه ویژه‌ای در سازمان اطلاعات آمریکا برای فرار آنها صورت می‌گیرد طی این جلسه نظرات مختلفی مطرح می‌شود و در ابتدا طبق نتیجه‌ای که ماموران سیا می‌گیرند قرار بر این می‌شود که آمریکایی‌ها به وسیله دوچرخه از تهران تا مرز ترکیه درون کوه‌ها دوچرخه سواری کنند چرا که احتمال شناسایی آنها به وسیله رفت‌وآمد با ماشین بسیار بالا می‌رفته است.این نظر بعداً توسط تونی مندز که یکی از ماموران کارکشته سیا برای فرار اشخاص است رد می‌شود در ادامه ماموران سیا سناریویی برای فرار آنها به عنوان معلم‌های خارجی یا مشاوران کشاورزی مطرح می‌کنند که اولی به دلیل قطع رابطه ایران با آمریکا و دومی به دلیل برف سنگین و عدم امکان کشاورزی مناسب رد می‌شود.ادامه جلسه اول با شکست روبرو می‌شود و ماموران به راه‌حل مناسب و عملی دست پیدا نمی‌کنند.چند روز بعد در حالی که مندز در حال صحبت با پسر خود و مشاهده فیلم سیاره میمون‌ها (نسخه ۱۹۶۸) بود ناگهان متوجه می‌شود که می‌تواند به عنوان گروهی هنرمند وارد ایران شوند که در حال ساخت فیلمی علمی تخیلی هستند و می‌خواهند فیلمی با سبک و سیاق جنگ ستاره‌ها اما در ایران بسازند.[۷]. بر اساس نقشه مندز، او و ۶ نفر آمریکایی هویت یک گروه فیلمسازی را به خود می‌گیرند که برای یافتن مکان‌های فیلمبرداری فیلمی علمی-تخیلی به نام «آرگو» به خاورمیانه سفر کرده‌اند. برای واقعی جلوه دادن این نقشه مندز از عوامل حرفه‌ای در هالیوود بهره گرفت، جان چمبرز، چهره‌پرداز آمریکایی یکی از این افراد بود. به موازات عملیات مندز، تبلیغات این فیلم ساختگی در روزنامه‌ها و مجلات هالیوود به عنوان تولیدی از استودیو ۶ آغاز شد و حتی برای واقعی‌تر جلوه دادن این داستان ساختگی، یکی از این روزنامه‌ها را به‌دست یکی از دیپلمات‌ها دادند که در هنگام خروج همراه خود داشته باشد[۸].مندز در طول دو روز آمریکایی ها را برای بازپرسی‌های شدید آماده می‌کند و در حالی که تقریباً همه چیز مهیاست یک تلفن از سیا به او زده می‌شود که عملیات بایستی متوقف گردد. مندز به اوج آشفتگی می‌رسد چرا که وجدان کاری او اجازه نمی‌دهد که جان این ۶ آمریکایی را که به چند نفر از آنها قول صد در صد برای خروج از کشور داده بود به خطر بیندازد.در ابتدا مندز حرف رئیس خود را با اکراه قبول می‌کند و برای رهایی از افکار مختلف رو به نوشیدن مشروبات الکلی و سیگار کشیدن می‌آورد. صبح، آمریکایی ها که در خانه سفیر منتظر مندز هستند تا حدودی متوجه تاخیر او می‌شوند مندز که تمام شب در حال فکر کردن و سیگار کشیدن و مشروب خوردن بود به این نتیجه می‌رسد که نمی‌تواند حرف‌های سیا را قبول کند به همین خاطر در یک تماس سریع با سیا می‌گوید که عملیات را انجام می‌دهد و تلفن را قطع می‌کند. درآن طرف خط رئیس او بسیار عصبانی می‌شود و تلفن را می‌شکند. آمریکایی‌ها وارد فرودگاه می‌شوند و با اولین بازپرس که مدارک ورود آنها به ایران را پیدا نمی‌کند مواجه می‌شوند. آمریکایی‌ها بدون اینکه توضیح خاصی بدهند نامه وزارت فرهنگ را که نشان می‌دهد مندز می‌خواهد از ایران دیدن کند به مامور فرودگاه می‌دهد. مامور فرودگاه بدون پیدا کردن مدارک، آنها را از بازپرسی اول رد می‌کند. در بازپرسی دوم جوانی با ریش‌های بلند به آنها متذکر می‌شود که شاه رفته و آن دوران دیگر گذشته. یکی از آمریکایی‌ها که نقش کارگردان را دارد برای ایرانی‌ها درباره فیلم صحبت می‌کند و با نشان دادن فیلمنامه مصور فیلم و نشان دادن هواپیما و در آوردن صداهای مختلف توجه ایرانی‌ها را از مساله پیش رو منحرف می‌کند.جوان ایرانی پر ریش از آنها می‌خواهد فقط به زبان فارسی حرف بزنند به همین خاطر همان آمریکایی که قرار بود دو روز فقط در ایران بوده باشد شروع به فارسی صحبت کردن می‌کند که با اقبال فراوان کسی متوجه این موضوع نمی‌شود.در انتها ۶ نفر آمریکایی با هویت جعلی و گذرنامه کانادایی، از مرز قانونی ایران در فرودگاه مهرآباد خارج می‌شوند و با پرواز سوئیس ایر به اروپا می‌گریزند.در پایان، این اتفاق باعث دوستی نزدیک‌تر آمریکا با کانادا می‌شود. صادق قطب زاده کانادا را تهدید می‌کند که تقاص این عمل را پس می‌دهد اما در عمل نمی‌تواند کار خاصی انجام دهد. آمریکاهایی خوشحال از یک پیروزی دیگر در صحنه بین الملی می‌خواهند به مندز بالاترین نشان جاسوس آمریکا را بدهند اما چون مندز جاسوس است و نباید هویتش فاش شود در یک جلسه غیر علنی این نشان به او داده و سپس پس گرفته می‌شود و حدود ۲۰ سال بعد این نشان دوباره به مندس اهدا می‌شود. پایان فیلم با جمله‌ای همراه است که می‌گوید اگر دولت‌های جهان با هم متحد شوند می‌توانند در مقابل هرگونه خطرات ناشناخته و غیر قابل حل ایستادگی کنند و این پیروزی سند بزرگی بر این مدعا است.[۹]

پایان خطر لوث‌شدن

بازیگران[ویرایش]

بن افلک بازیگر، تهیه کننده و کارگردان ارگو

تولید[ویرایش]

در سال ۲۰۰۷ میلادی جاشوا بیرمن در مجله وایرد مطلبی با عنوان «چگونه سازمان سیا از یک داستان علمی تخیلی جعلی برای نجات آمریکایی‌ها از تهران استفاده کرد» منتشر کرد و در آن جزئیات نجات ۶ نفر دیپلمات آمریکایی در تهران را توضیح داد[۱۰]. پیش از آن تونی مندز هم خاطرات خود را در پایگاه اینترنتی سازمان سیا منتشر کرده بود[۱۱].[۱۲] در سال ۲۰۰۷ بر اساس این دو مقاله جرج کلونی به همراه گرانت هسلوف و دیوید کلاوانز پروژه ساخت فیلم را آغاز کردند، در فوریه ۲۰۱۱ بن افلک به عنوان کارگردان به گروه تولید فیلم اضافه شد. انتخاب بازیگران ایرانی از طریق تبلیغات در روزنامه‌های فارسی‌زبان آمریکا انجام شد.[۱۳] بعد از انتخاب بازیگران فیلمبرداری فیلم در ماه اوت ۲۰۱۱ در لوس‌آنجلس کلید خورد. مابقی تصاویر فیلم نیز در شهرهای مک لین ویرجینیا، واشنگتن دی‌سی و استانبول فیلمبرداری شد.

آرگو اولین بار در سی و هفتمین جشنواره فیلم تورونتو به نمایش در آمد[۱۴] و نمایش گستردهٔ آن در سینماهای آمریکا از ۱۲ اکتبر ۲۰۱۲ آغاز شد[۱۵].

بازخورد[ویرایش]

میشل اوباما، بانوی اول ایالات متحده، از کاخ سفید برنده جایزه بهترین فیلم اسکار (آرگو) را اعلام کرد.

فیلم آرگو بازتاب‌های گوناگونی در جامعه ایرانی داشته‌است. بعضی از تماشاگران ایرانی آرگو، فیلم را دارای نگاهی مثبت و پیامی برای صلح میان ایران و آمریکا می‌دانند اما برخی دیگر اعتقاد دارند که سازندگان این فیلم سیاه نمایی کرده‌اند و تصویر درستی از ایران و ایرانی ارائه نداده‌اند.[۱۶]

راجر ایبرت به فیلم نمره کامل (چهار ستاره) داده و هنر به کار رفته در فیلم را نایاب توصیف کرد.[۱۷] گری سیک در مصاحبه با رادیو ان پی آر از اینکه در فیلم، با وجود موضوع حاد سیاسی، دست کم یک ایرانی با شخصیت مثبت معرفی شده اظهار خشنودی کرد.[۱۸] تاد مک‌کارتی منتقد هالیوود ریپورتر نوشت که فیلم آرگو یک فیلم دلهره‌آور سیاسی عالی است که جزئیات را هوشمندانه روایت می‌کند.[۱۹] منتقد یواس‌ای تودی نوشت که آرگو یک فیلم دلهره‌آور سیاسی واقعی و هیجان انگیز با طراحی عالی است.[۲۰] در عوض هنری بارنز نویسنده گاردین این طور نظر داد که حجم بار تبلیغی موجود در فیلمنامه، کل آن را غیرقابل‌اعتماد ساخته‌است.[۲۱][۲۲] همچنین سارا شورد، یکی از سه آمریکایی که در سال ۲۰۰۹ در ایران بازداشت شده بود در انتقاد از این فیلم نوشت که آرگو حقیقت‌های ایران را محو می‌کند، و استدلال کرد که قهرمان واقعی این فیلم زن ایرانی است که در سفارت کانادا کار می‌کرده اما در فیلم به او بهای کافی داده نشده‌است.[۲۳] امید حبیبی‌نیا،منتقد فیلم و پژوهشگر ارتباطات سیاسی، هم انتقاد مشابهی را به فیلم وارد کرد و نوشت که «چهره‌ای که از اکثریت ایرانی‌ها در فیلم نشان داده شده نه تنها با واقعیت عینی بلکه با واقعیت زمانی آن نیز متفاوت است».[۲۴] از سوی دیگر، پس از نمایش اولیهٔ فیلم در جشنوارهٔ تورنتو، خبرگزاری‌هایی کانادایی نیز از کمرنگ نشان دادن نقش کانادا در داستان فیلم انتقاد کردند.[۲۵]

نقد منابع ایرانی از آرگو منفی بوده‌است. الف، تولید فیلم را به صهیونیست‌ها نسبت داد[۱۳] و خبرگزاری فارس با این استدلال که فیلم آرگو چند ساعت پس از تعطیل شدن سفارت کانادا در ایران، در جشنواره‌ای در تورنتو به نمایش درآمده نوشت که هدف این فیلم آن است که ایران را به عنوان دشمن معرفی کند.[۲۶] خبرگزاری نامه هم پیش‌بینی کرد که این فیلم نامزد جوایز اسکار خواهد شد.[۲۷]

حکومت جمهوری اسلامی ایران پس از اهدای جایزه اسکار بهترین فیلم به ارگو از هالیوود و تهیه کنندگان و کارگردان این فیلم به وکالت وکیل فرانسوی ایزابل کوتان پیر بدلیل انچه که ارائه ایران هراسی در این فیلم می نامد شکایت کرده است [۳]

جوایز[ویرایش]

فهرست جوایز و نامزدی‌ها
جایزه قسمت نامزد نتیجه
جوایز اسکار ۸۵ام[۲۸] بهترین فیلم گرنت هسلوف، بن افلک و جرج کلونی برنده
بهترین بازیگر نقش مکمل مرد الان آرکین نامزد شد
بهترین فیلمنامه اقتباسی کریس تریو برنده
بهترین تدوین ویلیام گلندبرگ برنده
بهترین تدوین صدا اریک آدال و ایتن وان در رین نامزد شد
بهترین ترکیب صدا جان ریتز، گرگ رودالف و خوزه آنتونیو گارسیا نامزد شد
بهترین موسیقی فیلم الکساندر دسپالت نامزد شد
هفتادمین مراسم گلدن گلوب بهترین فیلم درام برنده
بهترین بازیگر نقش مکمل مرد آلان آرکین نامزد شد
بهترین کارگردانی بن افلک برنده
بهترین فیلمنامه کریس تریو نامزد شد
بهترین موسیقی اصیل الکساندر دسپلات نامزد شد

منابع[ویرایش]

  1. How the CIA Used a Fake Sci-Fi Flick to Rescue Americans From Tehran
  2. «فهرست کامل نامزدهای اسکار معرفی شدند». بی‌بی‌سی فارسی، ۱۰ ژانویه ۲۰۱۳. بازبینی‌شده در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۳. 
  3. http://www.lenconnect.com/article/20130224/NEWS/302249974
  4. «درخشش بینوایان و آرگو در مراسم گلدن گلوب ۲۰۱۳». بی‌بی‌سی فارسی، ۱۴ ژانویه ۲۰۱۳. بازبینی‌شده در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۳. 
  5. [۱]
  6. برندگان «بفتا» مشخص شدند - Tabnak.IR | تابناك
  7. «آرگو، فیلمی درباره فرار کارمندان سفارت آمریکا از تهران». یورونیوز، ۸ اکتبر ۲۰۱۲. 
  8. آرگو: عملیات سازمان سیا در ایران
  9. بی‌بی‌سی. «فرار آمریکایی از ایران؛ روایت یک جاسوس»(فارسی)‎. بی‌بی‌سی، ۴ اسفند ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۴ اسفند ۱۳۹۱. 
  10. How the CIA Used a Fake Sci-Fi Flick to Rescue Americans From Tehran
  11. مندز، تونی. «نمونهٔ کلاسیک یک فریب»(انگلیسی)‎. سازمان سیا. بازبینی‌شده در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۲. 
  12. «فرار هالیوودی از ایران». مرکز اسناد انقلاب اسلامی. بازبینی‌شده در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۲. 
  13. ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ «تسخیر لانه جاسوسی به روایت سازنده فیلم ۳۰۰». الف، ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۰. بازبینی‌شده در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۲. 
  14. «نمایش فیلم ضد ایرانی آرگو در جشنواره تورونتو». کیهان، ۷ مرداد ۱۳۹۱. 
  15. «انتقاد دیپلمات سابق آمریکایی از فیلم آرگو». شبستان. بازبینی‌شده در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۲. 
  16. «هالیوود و بازخوانی اشغال سفارت آمریکا در ایران، بی‌بی‌سی فارسی». بی‌بی‌سی فارسی، ۱۸ اکتبر ۲۰۱۲. 
  17. http://rogerebert.suntimes.com/apps/pbcs.dll/article?AID=/20121010/REVIEWS/121019999
  18. http://www.npr.org/2012/10/18/163171549/former-white-house-aide-reviews-argo
  19. «نقد تاد مک‌کارتی بر «آرگو»»(انگلیسی)‎. هالییوود ریپورتر. 
  20. «آرگو: نقد تلوراید»(انگلیسی)‎. یواس‌ای تودی، ۱۱ اکتبر ۲۰۱۲. 
  21. بی‌بی‌سی. «آرگو؛ ماجرای واقعی چه بود»(فارسی)‎. بی‌بی‌سی، ۴ اسفند ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۴ اسفند ۱۳۹۱. 
  22. بارنز، هنری. «نقدی بر آرگو»(انگلیسی)‎. گاردین، ۷ سپتامبر ۲۰۱۲. 
  23. «ارگو حقیقت‌های ایران را محو می‌کند». دیلی بیست، ۱۵ اکتبر ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۲. 
  24. حبیبی‌نیا، امید. «آرگو؛ بهترین فیلم بدی که می‌شد ساخت». بازبینی‌شده در ۱۷ ژانویه ۲۰۱۳. 
  25. «چگونه نقش «کن تیلور» قهرمان کانادایی در آرگو پنهان ماند»(انگلیسی)‎. استار. بازبینی‌شده در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۲. 
  26. «پخش فیلم ضدایرانی«آرگو» چندساعت پس از تعطیلی سفارت کانادا درتهران». ۲۹ مهر ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۲. 
  27. «فیلم ضد ایرانی «آرگو» به اسکار می‌رود». نامه، ۲۰ مهر ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۲. 
  28. "The Nominees". OSCAR. January 10, 2013. Retrieved January 10, 2013. 

پیوند به بیرون[ویرایش]