چه کسی از ویرجینیا وولف می‌ترسد؟ (فیلم)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
چه کسی از ویرجینیا وولف می‌ترسد؟
چه کسی از ویرجینیا وولف می‌ترسد.jpg
پوستر فیلم
کارگردان مایک نیکولز
تهیه‌کننده ارنست لمان
نویسنده ادوارد آلبی
ارنست لمان
بازیگران الیزابت تایلور
ریچارد برتون
موسیقی الکس نورت
فیلم‌برداری هاسکل وکسلر
تدوین سام اوستین
توزیع‌کننده برادران وارنر
تاریخ‌های انتشار ۲۱ ژوئن، ۱۹۶۶
مدت زمان ۱۳۱ دقیقه
کشور  ایالات متحده آمریکا
زبان انگلیسی

چه کسی از ویرجینیا وولف می‌ترسد؟ (به انگلیسی: Who's Afraid of Virginia Woolf) فیلمی سیاه و سفید به کارگردانی مایک نیکولز است که در سال ۱۹۶۶ در شرکت آمریکایی برادران وارنر تهیه شد. این فیلم اقتباس نمایشنامه‌ای به همین نام از ادوارد آلبی است.

خلاصه ی داستان[ویرایش]

فیلم با معرفی یک زن و شوهر، جرج و مارتا (الیزابت تیلور و ریچارد برتون) در حالی که از یک میهمانی باز می گردند شروع می شود و خیلی سریع درمی یابیم جرج ،شوهری خسته و بهانه گیر از مارتا ی الکلی است.درآن میهمانی مارتا زن و شوهر جوانی (جورج سگال و سندی دنیس) را دیر هنگام به خانه دعوت می کند تا ورود آنها (بخصوص شوهر جوان و جذاب زن جوان) را به دانشگاه خوش آمد بگوید ،بر خلاف روال معمول که میزبان چهره ای گشاده در برابر میزبان دارد جرح و مارتا رفتار پرتنشی در برابر میهمانان خود به نمایش می گذارندوبر خلاف آنان، زن و شوهر میهمان رفتاری عامه پسند و ظاهراً نقش زن و شوهر خوشبخت را بازی می کنند و حال سوال این است آیا رفتار این زن و شوهر جوان، رفتاری متناقض به علت دیدن رفتار میزبانان خود است یا نه جزئی از ساختار معمول زندگی آنهاست؟ این سوالی است که فیلم در سه پرده با جستجوی عمیق این 4 شخصیت و بررسی علایق و رفتارشناسی این دو زوج در صدد پاسخ به آن است.آشنایی دو زوج پرده اول فیلم است، پرده دوم هنگامی است که زوجین به کاباره خالی می روند و به بازی می پردازند و پرده سوم درگیری مارتا و جرج و تخیلات آنها درباره پسرشان است. این فیلم یک کمدی سیاه از روابط پیچیده بین افراد است، گرچه در صحنه های مختلفی شاهد قهقه های بلندی هستیم ولی این خنده ها هرگز بیننده را نمی خنداند بلکه فقط او را به فکر فرو می برد و تا حدی آزار می دهد. صحنه های فیلم در شب گرفته شده است و سایه های متعددی از شخصیت ها و محیط اطراف در زیر نور مهتاب و نور چراغهای روشن محیط نشان داده می شود، دوربین در این فیلم تماشاگر صرف نیست، فیلمبرداری بصورتی است که بینده احساس می کند دوربین درون چشم این 4 شخصیت قرار دارد و هر وقت سری می چرخد، دوربین با توانمندی صحنه جلوی چشم را نشان می دهد. تمامی نکات فوق به همراه بازی توانمند الیزابت تیلور و ریچارد برتون که بهترین بازی خود در یک فیلم را به نمایش گذاشتند و نمایشنامه روانشناسانه و ظریف ادوارد آلبی دست به دست داده تا یکی از شاهکارهای کلاسیک سینما را ببینیم.

منابع[ویرایش]