آنی هال

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آنی هال

پوستر فیلم آنی هال
کارگردان وودی آلن
تهیه‌کننده چارلز اچ. جاف
نویسنده وودی آلن و مارشال بریکمن
بازیگران وودی آلن
دایان کیتن
تونی رابرتس
کارول کین
پل سایمون
شلی دووال
کریستوفر واکن
کالین دوهرست
فیلم‌برداری گوردون ویلیس
توزیع‌کننده یونایتد آرتیستز
تاریخ انتشار
  • ۲۰ آوریل ۱۹۷۷ (۱۹۷۷-04-۲۰)
مدت زمان ۹۳ دقیقه
کشور ایالات متحده
زبان انگلیسی
بودجه ۴ میلیون دلار
فروش ۳۸٬۲۵۱٬۴۲۵ دلار

آنی هال (به انگلیسی: Annie Hall) فیلمی رومانتیک و کمدی به کارگردانی وودی آلن و ساخته شده در سال ۱۹۷۷ است. فیلم در سال ۱۹۷۷ موفق به دریافت چهار جایزه اسکار از جمله «بهترین فیلم» شد. آلن فیلم نامه این فیلم را به همراه مارشال بریکمن نوشته است. این فیلم در گیشه نیز موفق بوده و یکی از بهترین آثار آلن به شمار می‌آید. دایان کیتون به خاطر بازی در این فیلم موفق به دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن شد. گفته می‌شود، آلن، فیلم نامه این فیلم را مشخصاً برای دایان کیتون نوشته که نام واقعی او دایان هال است. مارشال مک‌لوهان، فیلسوف و متفکر کانادایی، در صحنه کوتاهی از فیلم در نقش خودش بازی می‌کند.[۱]

داستان فیلم[ویرایش]

داستان فیلم مربوط به زندگی الوی سینگر (وودی آلن) است که یک بازیگر طنز و یک شو من (Show Man) می‌باشد. الوی سینگر سعی دارد بفهمد چرا رابطه اش با دختری به نام آنی هال (دایان کیتن) که یک خواننده است یک سال قبل قطع شده است. سینگر در یک خانواده یهودی در نیویورک بزرگ شده است. او از طریق راب، دوست صمیمی اش با آنی هال در زمین تنیس آشنا می‌شود. این دو خیلی زود دلباخته همدیگر می‌شوند و با هم زندگی می‌کنند. اما مشکلات عصبی سینگر و مشکلات روابط جنسی بین آن دو باعث می‌شود آنی از این رابطه خارج شود و به لس آنجلس برود. در آن جا آنی وارد رابطه‌ای با تونی لیسر (پل سایمون) تهیه کننده صفحات موسیقی اش می‌شود. سینگر به لس آنجلس می‌آید تا آنی را متقاعد کند رابطه‌شان را دوباره از سر گیرند، اما موفق نمی‌شود. در صحنه آخر، سینگر و آنی در کافه‌ای در نیویورک ملاقات دوستانه‌ای دارند، در حالی که هرکدام وارد رابطه جدیدی شده‌اند.

در سکانس آغازین فیلم، الوی سینگر به معرفی خود و دیدگاهش نسبت به زندگی می‌پردازد، که به نوعی بازگو کننده نظرات وودی آلن است؛ او می‌گوید: «زندگی پر از درد و رنج و سختیه، تازه با همه اینا زمانی هم که بهت میدن خیلی کمه».

قسمتی از متن فیلم[ویرایش]

“دیگر دیر شده بود، و هر دوی‌مان مجبور بودیم برویم، ولی دیدن دوباره آنی بسیار عالی بود. فهمیدم که او چه آدم فوق‌العاده‌ای است و صرف آشنایی با او چقدر لذت‌بخش می‌تواند باشد و … یاد یک جوک قدیمی افتادم: "فردی پیش یک روانپزشک می‌رود و بهش می‌گوید: دکتر برادرم خل شده؛ فکر می‌کند که یک مرغ است." دکتر می‌گوید خوب چرا برای درمان نمی‌آوریش؟ و طرف می‌گوید: “می‌خواستم؛ اما به تخم‌مرغ‌هایش نیاز دارم!”. خب، گمان می‌کنم این کاملاً همان احساسی است که من الآن در مورد روابط [زن و مرد] دارم؛ می‌دانی… [روابط] خیلی غیرمنطقی، احمقانه و پوچ و … هستند ولی، اِ…، من حدس می‌زنم داخل رابطه‌ها می‌مانیم چون، اکثر ما … به تخم‌مرغ‌هایش نیاز داریم. “[۲]

جوایز[ویرایش]

اسکار
  • بهترین فیلم
  • بهترین کارگردانی
  • بهترین بازیگر نقش اول زن
  • بهترین فیلمنامه غیراقتباسی
گلدن گلوب
  • بهترین بازیگر زن فیلم موزیکال یا کمدی
بفتا
  • بهترین فیلم
  • بهترین کارگردانی
  • بهترین بازیگر زن
  • بهترین تدوین فیلم
  • بهترین فیلمنامه

منابع[ویرایش]

  1. احسان شاه قاسمی (1391). فلسفه رسانه از نگاه اینیس و مک لوهان. وب سایت مرکز آموزش‌های رسانه‌ای همشهری. http://www.hamshahritraining.ir/news-3660.aspx
  2. http://web.archive.org/20090829214840/philophil.wordpress.com/2009/07/17/271/ وب نوشتی در باب هیچ چیز و همه چیز
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Annie Hall»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۳ اوت ۲۰۱۴).

پیوند به بیرون[ویرایش]

آنی هال در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)