گویش افشاری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
گویش افشاری
Default
کدهای زبان
ایزو ۲–۶۳۹tr (B)
[[ISO639-3:|]] (T)
ایزو ۳–۶۳۹
گلاتولوگafsh1238[۱]

زبان افشاری شاخه‌ای از زبان ترکی آذربایجانی است که در ایران، جمهوری آذربایجان، ترکیه، سوریه، قسمت‌هایی از افغانستان رایج است؛ که بیشتر به عنوان یک گویش ترکی آذربایجانی شناخته می‌شود که همانند دیگر گویش‌های ترکی در میان زبان‌های دیگر یافت می‌شود.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "{{{name}}}". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology. {{cite book}}: Invalid |display-editors=4 (help)
  2. زبان افشاری در ویکی‌پدیای انگلیسی.

جستارهای وابسته[ویرایش]