ترکی چهارمحالی

ترکی چهارمحالی
ترکی چهارمحالی
زبان بومی در	ایران
شمار گویشوران	~۱۵۰٬۰۰۰ (بدون تاریخ)
تبار	ترکی ترکی متداول اوغوز اوغوز جنوبی ترکی چهارمحالی; ; ; ;
کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹	–

ترکی چهارمحالی یک گونه ترکی اوغوزی است که توسط ترک‌های چهارمحال در منطقه چهارمحال از توابع استان چهارمحال و بختیاری صحبت می‌شود. این زبان کمتر مورد مطالعه بوده و به‌طور کلی گونه طبقه‌بندی نشده از ترکی اوغوزی است و از زبان ترکی آذربایجانی و ترکی قشقایی متمایز است.^[۴]

طی پژوهشی که شرکت پژوهشگران خبره پارس به سفارش شورای فرهنگ عمومی در سال ۱۳۸۹ انجام داد و براساس یک بررسی میدانی از یک جامعه آماری حدود ۲۰٪ جمعیت این استان از ترک‌زبان بوده‌اند. پیشینه مردمان ترک چهارمحال از دو ایل بزرگ قشقایی و قزلباش تشکیل شده‌است. ایلات ترکمان قزلباش متشکل از ایل شاملو، روملو، بیات، بلوردی، اینانلو، نفر، افشار و بهارلو می‌باشد. ایل قشقایی در چهارمحال متشکل از طایفه دره‌شوری است که ییلاقات آنها تا چهارمحال و فریدن می‌رسد. البته اقلیتی از ترکان سلجوقی در چهارمحال وجود دارند که در شهر فرادنبه مستقر هستند.^[۵]

توزیع زبان

اطلس زبان‌های ایران (ALI)^[۶] نقشه توزیع نقطه‌ای و چندضلعی زبان‌های استان چهارمحال و بختیاری و چندین نقشه داده‌های زبانی را منتشر کرده است.^[۷]^[۸]^[۹]

جستارهای وابسته

منابع

↑ "Language distribution: Chahar Mahal and Bakhtiari Province". Iran Atlas. Archived from the original on 2017-12-04. Retrieved 26 September 2021.
↑ "Language distribution: Chahar Mahal and Bakhtiari Province". Iran Atlas. Archived from the original on 2017-12-04. Retrieved 26 September 2021.
↑ "Atlas of the Languages of Iran: A working classification". Iran Atlas. Archived from the original on 2019-12-29. Retrieved 26 September 2021.
↑ "Language distribution: Chahar Mahal and Bakhtiari Province". Iran Atlas. Archived from the original on 2017-12-04. Retrieved 26 September 2021.
↑ شماره کتابشناسی ملی:۲۸۷۷۸۳۱/طرح بررسی و سنجش شاخص‌های فرهنگ عمومی کشور (شاخص‌های غیرثبتی){گزارش}:استان چهارمحال و بختیاری/به سفارش شورای فرهنگ عمومی کشور؛ مدیر طرح و مسئول سیاست گذاری:منصور واعظی؛ اجرا:شرکت پژوهشگران خبره پارس -شابک:۱–۴۴–۶۶۲۷–۶۰۰–۹۷۸ *وضعیت نشر:تهران-موسسه انتشارات کتاب نشر ۱۳۹۱ *وضعیت ظاهری:۳۰۰ ص:جدول (بخش رنگی)، نمودار (بخش رنگی)
↑ Geomatics and Cartographic Research Centre, Carleton University. "Atlas built on CouchDb". iranatlas.net. Retrieved September 26, 2021.
↑ Anonby, Erik, Mortaza Taheri-Ardali, et al. (eds.). 2015-2017.
↑ Anonby, Erik, Mortaza Taheri-Ardali, et al. (eds.). 2015-2017.
↑ Anonby, Erik, Mortaza Taheri-Ardali, et al. (eds.). 2015-2017.

[1] "Language distribution: Chahar Mahal and Bakhtiari Province". Iran Atlas. Archived from the original on 2017-12-04. Retrieved 26 September 2021.

[2] "Language distribution: Chahar Mahal and Bakhtiari Province". Iran Atlas. Archived from the original on 2017-12-04. Retrieved 26 September 2021.

[3] "Atlas of the Languages of Iran: A working classification". Iran Atlas. Archived from the original on 2019-12-29. Retrieved 26 September 2021.

[4] "Language distribution: Chahar Mahal and Bakhtiari Province". Iran Atlas. Archived from the original on 2017-12-04. Retrieved 26 September 2021.

[5] شماره کتابشناسی ملی:۲۸۷۷۸۳۱/طرح بررسی و سنجش شاخص‌های فرهنگ عمومی کشور (شاخص‌های غیرثبتی){گزارش}:استان چهارمحال و بختیاری/به سفارش شورای فرهنگ عمومی کشور؛ مدیر طرح و مسئول سیاست گذاری:منصور واعظی؛ اجرا:شرکت پژوهشگران خبره پارس -شابک:۱–۴۴–۶۶۲۷–۶۰۰–۹۷۸ *وضعیت نشر:تهران-موسسه انتشارات کتاب نشر ۱۳۹۱ *وضعیت ظاهری:۳۰۰ ص:جدول (بخش رنگی)، نمودار (بخش رنگی)

[6] Geomatics and Cartographic Research Centre, Carleton University. "Atlas built on CouchDb". iranatlas.net. Retrieved September 26, 2021.

[7] Anonby, Erik, Mortaza Taheri-Ardali, et al. (eds.). 2015-2017.

[8] Anonby, Erik, Mortaza Taheri-Ardali, et al. (eds.). 2015-2017.

[9] Anonby, Erik, Mortaza Taheri-Ardali, et al. (eds.). 2015-2017.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]