گوآنگ گائتو بزرگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
دامدئوک
پادشاه گوگوریو
سلطنت۳۹۱–۴۱۳ میلادی
پیشینگگوگ یانگ
جانشینجانگسو
زادهگونگناسئونگ
همسران
فرزند(ان)جانگسو
نام کامل
دامدئوک
دودمانگوگوریو
پدرگکون
مادرکو یا
دین و مذهببودایی

گوانگ گائتو بزرگ (۴۱۳–۳۹۱ میلادی)، نوزدهمین امپراتور گوگوریو، شمالی‌ترین در میان سه امپراتوری کره، بود.

نام کامل بعد از مرگ او به‌طور کلی به معنی "پادشاه بزرگ، گسترش دهنده خاک کشور، دفن شده در گوکگانگسانگ" می‌باشد؛ و در بعضی از مواقع نیز به صورت اختصار هوتائه‌وانگ یا تااوانگ (پادشاه بزرگ) نامیده می‌شد. او یئونگناک را به عنوان نام دوره‌ای خود انتخاب کرد و در طول دوران حکومتش به عنوان پادشاه بزرگ یئونگناک نامیده می‌شد.

در دوران حکومت گوآنگ گائتو بزرگ، گوگوریو بار دیگر قدرت اصلی شرق آسیا شد، و از وضعیتی همانند، وضعیت قرن دوم میلادی برخوردار شد. در هنگام مرگ پادشاه گوآنگ گائتو بزرگ در سن ۳۹ سالگی و در سال ۴۱۳ میلادی، گوگوریو کنترل تمام سرزمینهای بین رودخانه‌های هان و آمور را در دست داشت (دو سوم کره‌ای مدرن، منچوری، قسمت‌هایی از استان ساحلی روسیه و مغولستان داخلی)

همین‌طور، شیلا به گوگوریو در سال ۳۹۹ میلادی، به خاطر حمله پِکجِه به گوگوریو تسلیم شد.

تحت حکومت گوگوریو، سه امپراتوری کره به صورت واقعی یکپارچه شد.

فضایل پادشاه کانگ گه تو بزرگ، در لوح سنگی گوآنگ گائتو ثبت شده‌است. مقبره او در سال ۴۱۴ میلادی در جی‌آن که در حال حاضر در مرز کره شمالی و چین، رودخانه یالو در استان جی‌لین واقع شده، بزرگترین مقبره حکاکی شده در جهان است.درزمان پدر گوانگ گائتو کبیر (گگوگ یانگ) کشور دچار شورش داخلی و تحت فشار قرار گرفتن توسط سایر کشور ها بود ولی شاه دامدوک(گوانگ گائتو) با روشی زیرکانه شورش پدر زنش وزیر اعظم گایئنسو رو سرکوب کرد و کشور های دیگه هم به زانو در اورد. بعد از او پسرش جانگسو به پادشاهی رسید.گوانگ گائتوکبیر را باید قدرتمندترین پادشاه تاریخ شرق آسیانامیدزیرااوبسیارزیرک وبخشنده بودوهمین بخشندگی اوعامل موفقیت وپیروزی اوبردشمنان بود.بطوریکه تازمانی زنده بودباوفاداری کامل به اوخدمت می کردند.اوتنهاامپراتوری بودکه هم بریوبووهم بریوسوحکومت کرد.

منبع

لوح سنگی گوانگ گائتو,سامگوک یوسا,سامگوک ساگی

پانویس