گوآنگ گائتو بزرگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
دامدئوک
پادشاه گوگوریو
دوران ۳۹۱-۴۱۳
نام کامل دامدئوک
لقب(ها) گوانگائتو بزرگ
زادگاه گونگناسئونگ
پیش از یانگسو
پس از گگوگ یانگ
همسر دیئونگ
همسر یاک کیئون
کاخ گونگناسئونگ
دودمان گوگوریو
پدر گکون
مادر کو یا

گوانگ گائتو بزرگ (۴۱۳-۳۹۱ میلادی)، نوزدهمین امپراتور گوگوریو، شمالی‌ترین در میان سه امپراتوری کره، بود.

نام کامل بعد از مرگ او بطور کلی به معنی "پادشاه بزرگ، گسترش دهنده خاک کشور، دفن شده در Gukgangsang" می‌باشد؛ و در بعضی از مواقع نیز به صورت اختصار Hotaewang یا Taewang (پادشاه بزرگ) نامیده می‌شد. او Yeongnak رو به عنوان نام era خود انتخاب کرد و در طول دوران حکومتش به عنوان پادشاه بزرگ Yeongnak نامیده می‌شد.

در دوران حکومت گوآنگ گائتو بزرگ، گوگوریو بار دیگر قدرت اصلی شرق آسیا شد، و از وضعیتی همانند، وضعیت قرن دوم میلادی برخوردار شد. در هنگام مرگ پادشاه گوآنگ گائتو بزرگ در سن ۳۹ سالگی و در سال ۴۱۳ میلادی، گوگوریو کنترل تمام سرزمینهای بین رودخانه‌های هان و آمور را در دست داشت (دو سوم کره‌ای مدرن، منچوری، قسمت‌هایی از استان ساحلی روسیه و مغولستان داخلی)

همینطور، شیلا به گوگوریو در سال ۳۹۹ میلادی، به خاطر حمله پِکجِه به گوگوریو تسلیم شد.

تحت حکومت گوگوریو، سه امپراتوری کره به صورت واقعی یک پارچه شد.

فضایل پادشاه کانگ گه تو بزرگ، در Gwanggaeto Stele ثبت شده‌است. مقبره او در سال ۴۱۴ میلادی در Ji'an که در حال حاضر در مرز کره شمالی و چین واقع شده، بزرگترین مقبره حکاکی شده در جهان است.

بعد از او پسرش یانگسو به پادشاهی رسید.

پانویس[ویرایش]