پرش به محتوا

گوانگ‌گه‌تو بزرگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
گوآنگ‌گائتو‌ بزرگ
ته‌وانگ
پادشاه گوگوریو
سلطنتمه ۳۹۱– اکتبر ۴۱۲ میلادی
تاج‌گذاریمه ۳۹۱ میلادی
پیشینگگوگ یانگ
جانشینجانگسو
ولیعهد گوگوریو
ولیعهدیژانویه ۳۸۶ - مه ۳۹۱ میلادی
تاج‌گذاریژانویه ۳۸۶ میلادی
پیشینگوبو
جانشینگوریئون
زادهدامدئوک
۳۷۴ میلادی
گونگناسئونگ
درگذشته۴۱۳ (۳۸−۳۹ سال) میلادی
گونگناسئونگ
آرامگاه
گوگ‌گانگسانگ
شهبانوبانو یاک‌یئون
فرزند(ان)گوریئون
شاهزاده نامشخص
نام سلطنت
یئونگ ناک
نام پسامرگ
گوگگانسانگ گوآنگ‌گائتو گیونگپیونگ آنهو ته‌وانگ
گوگگانسانگ گوآنگ‌گائتو جیهوتسونگ ته‌وانگ
کاخ سلطنتگونگناسئونگ
دودمانگوگوریو
پدرگگوگ یانگ
مادرملکه گویا
پیشهپادشاه
سه امپراتوری

۱- امپراتوری شیلا ۵۷ پ.م. — ۹۳۵ م.
۲- امپراتوری گوگوریو ۳۷ پ.م. — ۶۶۸ م.
۳- امپراتوری بکجه ۱۸ پ.م. — ۶۶۰ م.


پادشاه گوآنگ‌گائتو بزرگ[۱] (کره‌ای광개토대왕؛ (۳۷۴–۴۱۳، سلطنت ۳۹۱–۴۱۳) نوزدهمین پادشاه گوگوریو بود. نام پسامرگ کامل او به معنای «دفن‌شده در گوک‌گانگ‌سانگ، گسترش‌دهندهٔ گسترهٔ قلمرو،[۱] صلح‌آور،[۲] پادشاه والامقام» است و گاهی به اختصار «هوته‌وانگ» نامیده می‌شد.[۲] [۳][۴][۵][۶]

تولد و پیشینه

در زمان تولد گوآنگ‌گائتو، گوگوریو به اندازه گذشته قدرتمند نبود. در سال ۳۷۱، سه سال قبل از تولد گوآنگ‌گائتو، پادشاهی کره ای رقیب بکجه، تحت رهبری گون‌چوگو، گوگوریو را شکست داد، پادشاه گگوگوون را کشت و پیونگ یانگ را غارت کرد. بکجه به یکی از قدرت‌های مسلط در شرق آسیا تبدیل شد. نفوذ بکجه به شبه جزیره کره محدود نشد، بلکه از طریق دریا تا لیائوژی و شاندونگ در چین گسترش یافت و از دولت تضعیف شده چین سابق و کیوشو در مجمع الجزایر ژاپن استفاده کرد. گوگوریو تمایل داشت از درگیری با همسایه شوم خود پرهیز کند، و در عین حال روابط سازنده ای با چین سابق، ژیان‌بی و خاقانات روران ایجاد کرد تا از خود در برابر تهاجمات آینده دفاع کند و برای تغییر ساختار قانونی و برای آغاز اطلاحات نظامی خود زمان بگذارد.[۷][۸]

جانشین گگوگوون، سوسوریم، سیاست خارجی مماشات و آشتی با بکجه را در پیش گرفت، و بر سیاست‌های داخلی برای گسترش بودیسم در سراسر سیستم‌های اجتماعی و سیاسی گوگوریو تمرکز کرد. علاوه بر این، به دلیل شکست‌هایی که گوگوریو از بکجه و همچنین ژیان‌بی مغول اولیه متحمل شده بود، سوسوریم اصلاحات نظامی را با هدف جلوگیری از چنین شکست‌هایی در آینده ایجاد کرد. ترتیبات داخلی سوسوریم زمینه را برای گسترش گوآنگ‌گائتو فراهم کرد.[۹][۱۰][۱۱]

جانشین سوسوریم، گگوگ یانگ، به هویان، ایالت جانشین یان سابق، در سال ۳۸۵ و بکجه در سال ۳۸۶ حمله کرد.[۱۲]

سلطنت

به قدرت رسیدن و مبارزات علیه بکجه

گوآنگ‌گائتو پس از مرگ گگوگ یانگ در سال ۳۹۱ جانشین پدرش، گوگوگ‌یانگ شد. پس از تاجگذاری گوآنگ‌گائتو، گوآنگ‌گائتو نام دوره‌ای یئونگ‌ناک (شادی ابدی) و عنوان ته‌وانگ (پادشاه عالی) را برگزید که معادل «امپراتور» بود، برابر با فرمانروایان امپراتوری چین بود.[۱۳][۱۴]

در سال ۳۹۲، گوآنگ‌گائتو با ۴٫۰۰۰ سرباز حمله به بکجه را رهبری کرد و ۱۰ شهر محصور شده را تصرف کرد. در پاسخ، پادشاه آسین، پادشاه بکجه، در سال ۳۹۳ ضد حمله ای را به گوگوریو انجام داد اما شکست خورد. با وجود جنگ جاری، گوآنگ‌گائتو در سال ۳۹۳، ۹ معبد بودایی را در پیونگ یانگ تأسیس کرد. آسین یک بار دیگر در سال ۳۹۴ به گوگوریو حمله کرد، اما دوباره شکست خورد. پس از متحمل شدن چندین شکست در برابر گوگوریو، ثبات سیاسی بکجه شروع به فروپاشی کرد. در سال ۳۹۵، بکجه یک بار دیگر توسط گوگوریو شکست خورد و به سمت جنوب به پایتخت آن ویریه‌سونگ در رودخانه هان رانده شد. در سال بعد، در سال ۳۹۶، گوآنگ‌گائتو حمله به ویریه‌سونگ از طریق زمین و دریا، با استفاده از رودخانه هان، رهبری و بر بکجه پیروز شد. گوآنگ‌گائتو پایتخت بکجه را تصرف کرد و آسین شکست خورده تسلیم او شد، یک شاهزاده و ۱۰ وزیر دولت را تسلیم کرد.[۱۵]

فتوحات شمال

در سال ۳۹۵، در حالی که لشکرکشی او علیه بکجه به سمت جنوب ادامه داشت، گوآنگ‌گائتو برای حمله به قبیله خیتان قبایلی به سمت غرب در رود لیائو، سفری انجام داد و ۳ قبیله و ۶۰۰ تا ۷۰۰ اردوگاه را نابود کرد. در سال ۳۹۸، گوآنگ‌گائتو مردم سوشن را در شمال شرقی تسخیر کرد، که اجداد تونگوسی ژورچن‌ها و منچو‌ها بودند.[۱۶]

در سال ۴۰۰، در حالی که گوآنگ‌گائتو با نیروهای بکجه، گایا و وا در شیلا اشغال شده بود، ایالت ژیان‌بی هویان، که توسط قبیله مورنگ در لیائونینگ کنونی تأسیس شد، به گوگوریو حمله کرد. گوآنگ‌گائتو سربازان ژیان‌بی را دفع کرد. در سال ۴۰۲، گوآنگ‌گائتو تلافی کرد و قلعه برجسته ای به نام 宿軍城 در نزدیکی پایتخت هویان را فتح کرد. در سال ۴۰۵ و دوباره در سال ۴۰۶، بعداً سربازان یان به قلعه‌های گوگوریو در لیادونگ (遼東城 در ۴۰۵ و 木底城 در سال ۴۰۶) حمله کردند، اما هر دو بار شکست خوردند. گوآنگ‌گائتو تمام لیائودونگ را فتح کرد. با فتح لیادونگ، گوآنگ‌گائتو قلمرو باستانی گوجوسون را بازیابی کرد؛ گوگوریو تا اواسط اواخر قرن هفتم لیائودانگ را کنترل کرد.[۱۷][۱۸]

در سال ۴۰۷، گوآنگ‌گائتو ۵۰٫۰۰۰ سرباز متشکل از پیاده‌نظام و سواره نظام را اعزام کرد و پیروزی بزرگی به دست آورد و نیروهای دشمن را کاملاً نابود کرد و حدود ۱۰٫۰۰۰ زره و تجهیزات جنگی بی شمار را غارت کرد. حریف را می‌توان به عنوان هویان، بکجه یا وا تفسیر کرد.

در سال ۴۱۰، گوآنگ‌گائتو به بویو در شمال شرقی حمله کرد.

مبارزات جنوب

در سال ۴۰۰، شیلا، پادشاهی دیگر کره در جنوب شرقی شبه جزیره کره، از گوگوریو برای دفع تهاجم متفقین توسط بکجه، گایا و وا درخواست کمک کرد. گوآنگ‌گائتو ۵۰٫۰۰۰ سرباز فرستاد و ائتلاف دشمن را نابود کرد. پس از آن، گوآنگ‌گائتو بر شیلا به عنوان یک سوزرین تأثیر گذاشت، و گایا رو به زوال گذاشت و هرگز بهبود نیافت. در سال ۴۰۲، گوآنگ‌گائتو شاهزاده شیل‌سونگ را که از سال ۳۹۲ به عنوان یک گروگان سیاسی در گوگوریو اقامت داشت، به خانه شیلا بازگرداند و او را به عنوان پادشاه شیلا منصوب کرد.[۱۹]

در سال ۴۰۴، گوآنگ‌گائتو حمله وا از مجمع‌الجزایر ژاپن را در مرز جنوبی منطقه ای که زمانی فرماندهی دایفانگ بود شکست داد و تلفات زیادی به دشمن وارد کرد.

مرگ و میراث

طولانی‌ترین سلطنت در تاریخ شرق آسیا گفته می‌شود که فتوحات گوآنگ‌گائتو بزرگ اوج تاریخ کره را نشان می‌دهد و یک امپراتوری بزرگ در شمال شرقی آسیا را ایجاد و تحکیم می‌کند و سه پادشاهی کره را تحت نفوذ او متحد می‌کند.

گوآنگ‌گائتو بزرگ ۶۴ شهر محصور شده و ۱۴۰۰ روستا را فتح کرد. به جز دوره ۲۰۰ ساله ای که با جانگسو شروع شد، کسی که بر قلمرو پدرش بنا کرد، و عصر طلایی بالهائه، کره هرگز پیش از این یا از آن زمان بر چنین سرزمین وسیعی حکومت نکرده بود. شواهد باستان‌شناسی وجود دارد که بر اساس کشفیات ویرانه‌های قلعه گوگوریو در مغولستان، حداکثر گستره گوگوریو حتی بیشتر در غرب مغولستان امروزی قرار دارد. گوآنگ‌گائتو بزرگ نام دوره خود را، یئونگ‌ناک (شادی ابدی)، ایجاد کرد، و پادشاهان گوگوریو را با همتایان خود در سرزمین اصلی چین اعلام کرد.

گوآنگ‌گائتو بزرگ یکی از دو فرمانروای کره است که نام او با عنوان «بزرگ» ضمیمه شده است، و دیگری سجونگ کبیر چوسان است که الفبای کره‌ای هانگول را برای ترویج سواد در میان مردم عادی ایجاد کرد و پیشرفت‌های زیادی در علم داشت.

گوآنگ‌گائتو بزرگ توسط کره‌ای‌ها به عنوان یکی از بزرگ‌ترین قهرمانان تاریخ کره در نظر گرفته می‌شود و اغلب به عنوان نماد قدرتمند ملی‌گرایی کره ای در نظر گرفته می‌شود. سنگ یادبود گوآنگ‌گائتو بزرگ، بنای یادبودی به ارتفاع ۶٫۳۹ متر که توسط جانگسو در سال ۴۱۴ برپا شد، در اواخر قرن نوزدهم دوباره کشف شد. این یادبود سنگی حاوی اطلاعاتی دربارهٔ سلطنت و دستاوردهای گوآنگ‌گائتو بزرگ بود، اما همه شخصیت‌ها و قسمت‌ها حفظ نشده‌اند. دانشمندان کره ای و ژاپنی در تفسیر آن اختلاف نظر دارند.

نیروی دریایی جمهوری کره ناوشکن‌های کلاس گوآنگ‌گائتو را که توسط صنایع سنگین دوو ساخته شده و به افتخار پادشاه نامگذاری شده است، اداره می‌کند. مجسمه برجسته گوآنگ‌گائتو بزرگ در کنار یک ماکت از سنگ یادبود گوآنگ‌گائتو بزرگ در خیابان اصلی شهر گوری در استان گیونگ‌گی برپا شد.


گوآنگ‌گائتو بزرگ در سال ۴۱۳ در سن ۳۹ سالگی بر اثر یک بیماری ناشناخته درگذشت. پسر ارشدش جانگسو جانشین او شد که تا ۹۸ سالگی به مدت ۷۹ سال بر گوگوریو حکومت کرد.[۳][۴][۵]

در فرهنگ عامه

نگارخانه

منابع

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Yi, Ki-baek (1984). A New History of Korea (به انگلیسی). Harvard University Press. pp. 38–40. ISBN 978-0-674-61576-2. Retrieved 11 October 2016.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ 한국의 세계문화유산 여행: 세계가 인정한 한국의 아름다움 (به کره‌ای). 상상출판. 2011-10-19. p. 209. ISBN 979-1-186-16314-6. Retrieved 19 November 2016.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ Koerner, E. F. K.; Asher, R. E. (2014-06-28). Concise History of the Language Sciences: From the Sumerians to the Cognitivists (به انگلیسی). Elsevier. p. 54. ISBN 978-1-4832-9754-5. Retrieved 13 October 2016.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ Haralambous, Yannis; Horne, P. Scott (2007-09-26). Fonts & Encodings (به انگلیسی). "O'Reilly Media, Inc.". p. 155. ISBN 978-0-596-10242-5. Retrieved 8 October 2016.
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ Selin, Helaine (2013-11-11). Encyclopaedia of the History of Science, Technology, and Medicine in Non-Western Cultures (به انگلیسی). Springer Science & Business Media. pp. 505–506. ISBN 9789401714167. Retrieved 27 July 2016.
  6. {{cite book}}: Empty citation (help)
  7. 《삼국사기》
  8. 진서》 · 《북사
  9. 《[[해동고승전》
  10. 삼국유사
  11. 광개토대왕릉비
  12. 삼국사기》에는 413년 음력 10월에 사망했다고 기록되어 있지만 《광개토대왕릉비》의 기년법으로 역산하면 412년이 된다.
  13. 삼국사기》에는 392년 음력 5월에 즉위했다고 기록되어 있지만 《광개토대왕릉비》 비문에는 신묘년(391년)에 즉위했다고 새겨져 있다.
  14. 우리역사넷 - 영토를 크게 넓힌 고구려의 정복 군주
  15. 한국사데이터베이스, 한국고대금석문, 광개토대왕릉비 국역문 주석 16번(주소: https://db.history.go.kr/item/level.do?sort=levelId&dir=ASC&start=1&limit=50&page=1&pre_page=1&setId=-1&totalCount=0&prevPage=0&prevLimit=&itemId=gskh&types=&synonym=off&chinessChar=on&brokerPagingInfo=&levelId=gskh_001_0010_0010_0030&position=-1)
  16. {{cite book}}: Empty citation (help)
  17. {{cite book}}: Empty citation (help)
  18. 서영수, 〈廣開土王碑文의 征服記事 再檢討〉, 《歷史學報》 119, 1988. 다나카 토시아키(田中俊明), 〈고구려의 北方進出과 廣開土王碑文〉, 《廣開土好太王碑硏究 100년》, 高句麗硏究會, 1996
  19. 일부 학자들은 동부여가 이미 고구려의 속국으로 존속하고 있었으며, 이때의 동부여 정벌로 완전히 멸망한 것으로 보기도 한다. (김용만, 앞의 책, 271쪽) 또한, 일반적으로 광개토대왕 평생의 업적으로 해석되는 64개 성, 1,400촌의 정복 기록을 5개의 압노(鴨盧), 즉 동부여의 5부 전체를 복속시켜 동부여를 완전히 멸망시켜서 얻은 결과로 보는 주장도 있다. (위의 책, 274~278쪽)
  20. "Gwanggaeto, The Great Conqueror". KBS. Archived from the original on 2017-02-02. Retrieved 2016-06-15.

پیوند به بیرون

گوانگ‌گه‌تو بزرگ
زادهٔ: ۳۷۴ درگذشتهٔ: ۴۱۳
عنوان سلطنتی
پیشین:
گگوگ یانگ
پادشاه بزرگ گوگوریو
۳۹۱–۴۱۳
پسین:
جانگسو