کیوشو

مختصات: ۳۳°۰۰′ شمالی ۱۳۱°۰۰′ شرقی / ۳۳٫۰۰۰°شمالی ۱۳۱٫۰۰۰°شرقی / 33.000; 131.000
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
کیوشو
kyushu
نام بومی:
九州
Japan kyushu map small.png
جغرافیا
مکانشرق آسیا
مختصات
مجمع‌الجزایرژاپن
مساحت۳۵٬۶۴۰ کیلومتر مربع (۱۳٬۷۶۰ مایل مربع)
رتبه مساحت۳۷ام
بیشترین ارتفاع۱۷۸۸ متر (۵٬۸۶۶ پا)
بلندترین نقطهKujū-san
کشور
تقسیمات کشوری
استان‌هافوکوئوکا، کاگوشیما، کوماموتو، میازاکی، ناگاساکی، اوئیتا، ساگا
بزرگترین منطقه مسکونیفوکوئوکا
جمعیت‌شناسی
جمعیت۱۳٬۲۳۱٬۹۹۵
تراکم جمعیت۳۳۲٫۳۸ /کیلومتر مربع (۸۶۰٫۸۶ /مایل مربع)
گروه‌های قومیژاپنی

کیوشو (九州 ،Kyūshū) سومین جزیرهٔ بزرگ کشور ژاپن و جنوبی‌ترین و غربی‌ترین جزیره از جزایر چهارگانه اصلی این کشور است. این جزیره از غرب با دریای چین شرقی و از شرق با اقیانوس آرام همسایه است. مساحت جزیره کیوشو ۳۶٬۷۸۲ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱۴ میلیون و ۳۱۱ هزار نفر است.[۱] واژه کیوشو در ژاپنی به معنی «نُه ولایت» است که به ۹ استان باستانی (کوونی) اشاره دارد که زمانی جزیره به آنها تقسیم می‌شد. کیوشو همچنین جنوبی‌ترین منطقه (چیهو) در کشور ژاپن است که علاوه بر جزیره اصلی، جزایر مجاور و مجمع‌الجزایر طویل ریوکیو را دربر می‌گیرد که ۱۱۰۰ کیلومتر به سمت جنوب غربی امتداد دارد.[۲]

کیوشو نزدیک‌ترین جزیره از جزایر اصلی ژاپن به قاره آسیا است و از زمان‌های قدیم تبادل فعالی بین آن و کشورهای مجاور وجود داشته‌است.[۳] آب و هوای کیوشو کمی گرمتر و گرمسیری‌تر از هونشو است و سواحل جنوبی و شرقی آن هر ساله شاهد بروز طوفان است.

جغرافیا[ویرایش]

زمین‌های کیوشو به‌طور کلی کوهستانی با دره‌های بسیار حاصلخیز است، مانند بقیه ژاپن، به جز منطقه دشت وسیع در بالای جزیره که جایگاه بزرگترین شهرهای جزیره یعنی فوکوئوکا و کیتاکیوشو است. کیوشو همچنین یکی از فعال‌ترین مناطق زمین‌شناختی در جهان است، با چندین آتشفشان زنده و چشمه‌های آب گرم فراوان.[۴]

کیوشو از شمال با تنگه شیمونوسکی از جزیره هونشو و با تنگه تسوشیما یا کانال شرقی از شبه‌جزیره کره در شمال غرب جدا می‌شود. کیوشو از سامانه پیچیده‌ای از رشته‌های آتشفشانی تشکیل شده‌است. آب و هوای جنوب آن نیمه‌گرمسیری است و کیوشو به دلیل پوشش گیاهی نیمه‌گرمسیری و بارندگی شدیدش معروف است. کیوشو جایگاه کوه آسو، بزرگترین دهانه آتشفشانی فعال جهان، و پارک‌های ملی آسو-کوجو، کیریشیما-یاکو و اونزن-آماکوسا است. بپو یک تفرجگاه معروف چشمه‌های آب گرم در جزیره است.

امروزه کیوشو در تقسیمات کشوری به عنوان یکی از مناطق ژاپن به‌شمار می‌آید و خود به هفت استان تقسیم شده‌است به نام‌های: فوکوئوکا، کوماموتو، ناگاساکی، اوئیتا، ساگا، کاگوشیما، میازاکی، اوکیناوا و اوکیناوا.

جمعیت[ویرایش]

جمعیت کیوشو ۱۴ میلیون و ۳۱۱ هزار نفر است و بنابر این ۱۰٫۳ درصد از جمعیت ژاپن را در خود جای داده‌است.[۵] بیشتر جمعیت کیوشو در امتداد شمال غرب، در شهرهای فوکوئوکا و کیتاکیوشو متمرکز شده‌اند، با دالان‌های جمعیتی که از جنوب غربی به ساسبو و ناکاساکی و از جنوب به کوماموتو و کاگوشیما امتداد دارند. به جز اویتا و میازاکی، ساحل شرقی کاهش عمومی جمعیت را نشان می‌دهد.

از نظر سیاسی، کیوشو به عنوان سنگر حزب لیبرال دموکرات توصیف می‌شود.[۶] طبق داده‌های سرشماری ژاپن[۷][۸]، جمعیت منطقه کیوشو با جزایر ریوکیو (استان‌های اوکیناوا و کاگوشیما) از حدود سال ۲۰۰۰ کاهش جمعیت زیادی را تجربه کرده‌است. اهالی ریوکیو نرخ زاد و ولد نسبتاً بالایی دارند، با این وجود این امر نتوانسته است از کاهش کلی جمعیت جنوب ژاپن جلوگیری کند. مردم ریوکیو یک گروه اقلیت بومی در ژاپن هستند.

منابع[ویرایش]

  1. "Discover the Geography of the 4 Main Islands of Japan". ThoughtCo. Retrieved 2018-09-26.
  2. دانشنامه بریتانیکا: کیوشو.
  3. دولت ژاپن: کیوشو.
  4. ویکی‌ترَول: کیوشو
  5. Boquet, Yves (2017). The Philippine Archipelago. Springer. p. 16. ISBN 9783319519265.
  6. "Japanese voters want a plan to handle a declining population". The Economist. 5 October 2017.
  7. Fukuoka 1995-2020 population statistics
  8. Kyushu 1920-2000 population statistics