مردم خیتان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ختای
MongolHuntersSong.jpg
تصویر ختای‌ها توسط (هوگوی)، قرن ۹ /۱۰
مناطق با جمعیت چشمگیر
شمال شرقی آسیا
زبان‌ها
زبان ختای
دین
احترام به پدیده‌های متعدد طبیعی
قومیت‌های وابسته
مغول


مردم خیتان، ختای یا خطای یا ختن یا خیتانولایتی تاریخی از بخش‌های شمالی و شمال‌غربی چین بوده‌است. این نام گه‌گاه مترادف با مملکت چین آمده‌است. براساس کتاب تاریخ مغول اثر عباس اقبال آشتیانی، «ختا» یعنی چین شمالی. مردم خیتان ترک بودند و موسسان بالهایی از نیرو های خیتان برای تاسیس بالهایی کمک گرفتند

در اواخر قرن ششم هجری، آسیای شرقی و سواحل اقیانوس کبیر، یعنی دو کشور کُره و چین اصلی بین دو سلسله تقسیم می‌شده‌است: یکی سلسلهٔ کین (۱۱۱۵–۱۲۳۴) که رؤسای یک دسته زردپوستان منچو بودند که بر ختا یعنی چین شمالی تسلط داشته و نسبت به چینی‌ها قومی خارجی به‌شمار می‌آمدند و پایتخت این سلسله شهر کایفنگ بود و سلسلهٔ دیگر سلسلهٔ سونگ بود که از چینی‌های اصلی بودند و بر چین جنوبی حکومت می‌کردند.[۱]

در اشعار حافظ نیز اشاره به این ولایت شده:

آن تُرک پری‌چهره که دوش از برِ ما رفتآیا چه خطا دید که از راه خطا رفت؟

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • اقبال آشتیانی، عباس (۱۳۸۹تاریخ مغول، تهران: مؤسسهٔ انتشارات نگاه، شابک ۹۷۸-۹۶۴-۳۵۱-۴۵۲-۵
  • لغت‌نامهٔ دهخدا
  • شرح دیوان حافظ
  • مردم ختای یا ختن (ویکی انگلیسی)